Vehbi Bey Şarapları Bağ Bozumu

Tatil dönüşü yazacak çok şeyin biriktiğini fark ettim. Yazmadan ve içmeden duramıyorum :) Günlerdir Vehbi Bey Şaraplarının nefis Divinoları eşliğinde kendimi şımartmakta damağımı mesut ve bahtiyar etmekteyim :) Hepsini tek tek yazacağımdan hiç şüpheniz olmasın. Şiraza neyi yakıştırdım, Cabernet ile ne ikram ettim, Kalecik karası eşliğinde neleri mideye indirdim, Boğazkere ve Öküzgözü ile ne densizlikler ettim hepsini bir bir anlatacağım. Meze tarifleri için fotoğraf çekmesem de elimden geldiğince nasıl yaptığımı anlatacağım. Birkaç meraklı özellikle rica etmiş tarifleri :)

Şimdi gelelim günlerdir yazmak istediğim bir türlü nereden başlayacağımı bilemediğim Vehbi Bey Şarapçılığa… Bakınız kal geldi başlayamadım. Daha önceki şu yazımda bu şaraplar ile ve Bülent Gönenç ile nasıl tanıştığımı anlatmıştım. Projenin arkasındaki en bilinen isim Bülent Gönenç ve Bülent Beyin en bilinen yönü tekstil ile uğraşıyor olması. Bunun dışında Vehbi Bey Şarapçılık ile ilgili fazla bir bilgiye rastlayamıyoruz sanal âlemde :) Bülent Beyde yaptığı işin detaylıca anlatan çok konuşkan biri değil :) Nefis şaraplarını tatmanız için elinden geleni yapar ötesine çok karışmaz. Nasıl yapıldı ne aşamalardan geçti gibi sorulara “Beğeni kazanacak lezzetler üretmeye çalışıyoruz…” gibi bir cevap verir. Sonrası size kalır, yakın dostlarım ne kadar maymun iştahlı olduğumu bilirler. Bir şarabı çok sevsem de uzunca bir süre tüketemem hemen başka bir tanesinin peşine düşerim fakat Vehbi Bey Divinolara biraz takıldım kaldım. Hatta takıldık kaldık diyelim zira şarap sever arkadaşlarım da durumdan pek memnun olarak eşlik ediyor, keyif katıyor sofralarımıza :) Konuyu dağıtmadan Vehbi Bey Şarapçılığı anlatmaya devam edelim. Diğer birçok Türk Şarap üreticisinin de olduğu gibi Vehbi Bey Şaraplarının da bir gönül işi hatta bir hobi olduğunu belirtmek gerek. Sanırım lezzetin sırrı burada gizli. Ticari kaygılardan önde tutulan, daha iyiyi yaratma tutkusu, her zaman mükemmel sonuçlar veriyor. Amatör bir ruhla profesyonel işlerin ortaya çıkmasına vesile oluyor. Bu lezzetlere mühim dokunuşlar yapan ve başından beri işin içinde olan iki ismi unutmamak gerek. Fransız Mr.Poincare ve İtalyan Mr. Cerriani. İkisi hakkında da fazla bir bilgi bulamadım fakat şarapların lezzeti sayesinde “Yapmışlar olmuş, içelim…” dedim ve daha fazla kurcalamadım :) Her yıl üç ayı Vehbi Bey Şarapçılık tesislerinde geçirip kabul edilebilir bir lezzet arayışını sürdürüyorlarmış. Bunlardan daha iyisini yaptıkları günleri merak içerisinde bekliyorum :) Artık daha iyisi nasıl olacaksa :) Sonra bana çok içiyorsun diyorlar. Tüm suç benim mi?

Bülent Bey zaman zaman bu işe giriştiklerinden pişman olduğunu söylemiş olsa da âcizane bendeniz asla pes etmeyeceğini anlamış durumdayım. Keyifle içeceğimiz daha nice şaraplar ile bizleri şenlendireceklerinden eminim :)

Bu lezzetler nereden geliyor diye merak edenlerin de merakını gidermek gerek. Denizli Çal ilçesinde Selcen Kasabasında 30 dekarlık bir alanda bağlarla çevrili arazi üzerine kurulmuş tesis. Üstelik tamamen taş ve ahşap ile yapılmış şahane bir restoranı, hemen altında mahzeni ve konuk evleri bulunuyor. Yanlış duymadınız konuk evleri. Şarap severleri bir araya toplamak ve bağ bozumunda misafirleri ağırlamak amaçlı. Bana sorarsanız şahane bir alternatif tatil olarak işletilebilecek nefis bir mekân :) Çal, Bekili, güneyden bir yay çizerek geçen Büyük Menderes nehri havzası ülkemizin en kaliteli üzümlerinin yetiştiği bölgelerdenmiş. Ben üzümden anlamam ama şaraplar nefis :) Madem en kaliteli üzümlerimiz burada yetişiyor, her karışına üzüm dikmek gerek. Hayır, arsızlık etmiyorum. İhtiyaç bu. Gerçekten :) Bakınız Bülent Bey bir konuya dikkat çekmiş: “Henüz genç bir firmayız. Gelişmeler ve dünyanın şaraba olan talebi, Çal’ın şarapçılıkta dünya markası olacağını gösteriyor. Fransa’nın yıllık şarap ihracatı 6 milyar dolar civarında. Bu rakam Türkiye’nin petrol ithalatının neredeyse iki katı. Avrupa’da kişi başına şarap tüketimi 55 litre. Çal bölgesinde hammadde sıkıntısı yok. Sadece bölgenin şarabı değil, sirke ve üzümleri de ihracat için büyük potansiyel. Bölgeye gelen ve bağları, tesisleri inceleyen Amerikalı ve Fransızlar gerek şaraplarımızı gerek üzümleri çok beğendi.”
Peki, dikkat çekmekle kalmış mı? Yok, daha neler :) Şarap ülkesi Fransaya güzel şaraplarımızdan ihraç etmiş.

Umarım bu güzel tesis ve Çal bölgesindeki tüm üreticiler şarap severleri ağırlamaya başlar ve ülkemizde yeni bir turizm kolu doğar. Şarap turizmi bizde de söz sahibi bir sektör olarak yerini alır. Sıkça bahsettiğim bu taş evleri yeni oyuncağım Mekanİst sitesine de ekledim. Şu sayfada ziyaret edebilirsiniz.

Elimdeki fotoğrafları ise aşağıda sizlerle paylaşıyorum. Yakın zamanda bağ bozumu var, meraklıları Vehbi Beyi Şarapçılığa sitesinden ulaşıp bilgi alabilirler :)

Vakit buldukça doya doya tadına baktığım tüm Divinoları tek tek yazacağım. Şimdilik tadabildiğim lezzetler şunlar:

Vehbi Bey Divino Black Boğazkere 2007
Vehbi Bey Divino Red Öküzgözü 2007
Vehbi Bey Divino Black Öküzgözü-Boğazkere 2007
Vehbi Bey Divino Red Cabernet Sauvignon 2007
Vehbi Bey Divino Classic Kalecik Karası 2006
Vehbi Bey Divino Red Shiraz 2005 (Süzülmemiş olarak tatma fırsatım oldu. Enfes bir lezzet.)
Vehbi Bey Divino Red Shiraz 2007

Cafe de Paris

Tamam kabul mekan Nişantaşı’nda lakin ben doğma büyüme Nişantaşılı değilim. Arada bir geçerken uğrarım. Yeni açılan güzel bir mekan varsa ziyaret eder kaçarım. Geçtiğimiz aylarda bir akşam, sohbet ederken birer kadeh şarap içelim diyip girdik mekana. Cafe de Paris, dekor güzel, çalışanlar güler yüzlü ama yazının başında dediğim gibi biz Nişantaşı insanı değiliz, şahsen bana pahalı geldi :)

Şimdi gelelim neden pahalı bulduğuma. Efenim öncelikle Cafe de Paris dediğin yerde şarap adabı ile ikram edilmeli. Adabı ile muhafaza edilmeli… Peki burada öyle değil miydi?
Olsa bu kadar sert giriş yapılmazdı değil mi? Keyifle oturduk, şarap menüsü istedik. Zaten bu saatte sadece içecek servisi yapıyorlarmış. Başka bir şey yokmuş. Peki şarap içeriz biz :) Menüyü açınca tekrar tekrar bakmak zorunda kaldım. Listenin solunda yazan rakamlar kadeh fiyatları, sağında yazanlarsa şişe fiyatları. Öncelikle takdir etmek gerek, neredeyse listedeki tüm şarapları kadeh olarak ikram ediyorlar. Peki bu alameti farikalarını neye borçlular? Kadeh fiyatı, şarabın market fiyatından daha pahalı. Efenim? :)

Ben biraz fazla şarap tüketirim lakin yine de böyle bir mekanın günlük tüketimini ancak bir iki ayda yapıyorumdur. Bunu belirtmemin sebebi şu, şarabı tek tek değil topluca alırım. Bir iki aylık kavımı itina ile oluşturur sonrada makul rakamlara nasıl temin edebileceğimi araştırırım. Bu sayede cidden uygun fiyatlara kaliteli şaraplar alabilirim. Bir örnek vermek gerekirse, Kayranın Zinfandeli markette 35 liradır ben 22 liraya bulduysam alırım veya Kayranın Pinot Noiri markette 30-35 liradır ben 19-21 lira arasına alırım. Bana özel fiyatlar değil bunlar. Metro marketlerindeki fiyatlar, şarap severler için bulunmaz nimettir. Gidiniz göz atınız, ne demek istediğimi anlar, sırıtarak şarap alır ve gülerek içersiniz. Peki, efendim şimdi koskoca Nişantaşı’nda yer alan Paris kahvesi benden daha makul rakamlar alıyor mudur sizce? Hadi diyelim ki aynı fiyata alıyoruz. Ne demiştim. Pinot Noir 19-21 lira arasındaysa alırım. Sohbet etmek ve sohbete lezzet katmak için girdiğimiz bu mekanda Kayra Pinot Noir 85 liraya açıldı. Sende bir şişe açtırmasaydın diyorsan kadeh fiyatını bilmeden konuşma derim. Kadeh fiyatı yanılmıyorsam 32 liraydı. Aman tamam madem mızmızlanıyorsun, gitme sende bu mekanlara diyebilirsin. Bence sende gitme :) Ben zaten böyle yerlere bir kere uğrar bir daha ayak basmam. Gelelim mızmızlığımın başka sebeplerine. Cânım şarap bir beyazdan bile daha fazla soğutulmuş. Buz gibi. Sıcağı yok mu diye sordum, olumsuz cevap aldım. Tamam Pinot içmeyelim başka kırmızı yok mu sıcak? Gittik birlikte şaraplara bakmaya. Amanın o ne? Bütün kırmızılar tepelenmiş dolaba! Biraz soğuk olsa sesim çıkmaz, kadehte ısınır, ilk kadehten sonrakiler kendine gelir derim ama ne mümkün. Şarap kendini kutuplarda sanıyor, utanmasa titreyecek. Tüm kırmızı şarapların haline acı ile bakıp Terra Pinot Noir ile döndüm masaya. Yemek servisleri de yokmuş, rica ettim bir iki dilim ekmek olsa hele yanında bir parçacık tereyağı mümkünse nasıl makbule geçer dedim. Kırmadılar ve takdir edilecek şekilde itina ile hazırlayıp getirdiler. Meyveleri de kendileri akıl edip düşünmüşler. İnce davranışları için çalışan arkadaşları kutlamak gerek. Anında kutlamamı acizane teşekkürlerimi bildirdim. Şarabın çok çok soğuk olduğunu izah etmeye çalıştım. Bazı müşterilerimiz daha soğuk istiyor dediler. Belli oldu müşterilerin şarap zevki :) Zevkler renkler tartışılmaz, ben de bu işlerden çok anlamam fakat bir şişe Pinot için bu kadar ödeyip, ne tadını ne kokusunu alamadan, soğuk Angora içer gibi içince ziyadesi ile üzüldüm. Sohbetin lezzeti ve meyvelerimizin, ekmek dilimlerimizin ikram edilip hesaba eklenmemiş olması bir nebzede olsa iyi niyetli olmamı sağladı.

Efenim özetle, şarap işini adabı ile yapan işletmecilere karşı boynum kıldan ince fakat bu gibi mekânların azalmasını ve yok olmasını diliyorum. Kavına, sunumuna, manzarasına hayran olduğum Topaz bile şarabı dört katı fiyata sunmazken, Nişantaşı değil Eyfel Kulesinde olsan bu sunumla bu iş olmaz demek gerek. Kaldı ki Cafe du Paris, Tour Eiffel civarında bile değil :) Şarap dostu mekanların hızla artması, bu mekânlarda adabı ile uyumlu yemekler eşliğinde şarap içebilmesi ve şarap sever olması dileği ile. Derdimi anlayan olduysa bu tür mekanlar hakkında bilgi versin de boşu boşuna gidip moralimi bozmayayım :)

Topaz Restaurant

Yıllarca önünden geçip gittiğim lakin hiç içeriye adım atmadığım mekanlardan biri daha. İyi yemek ve şarap sever dostlar tavsiye eder, överek anlatır fakat sohbetin sonunda “aman dikkat çok pahalıdır” demeyi ihmal etmezlerdi. Anlatan arkadaşların pahalı addettiği yerin benim bütçemi aşacağından şüphem olmadığı için hiç yeltenmedim ziyaret etmeye :) Sağ olsun Vedat Milor şu güzel programı yapmaya başladı da yeterli cesareti verdi bana. Vedat Beyin bu ziyaretini televizyonda izleyemedim lakin üşünmeyen bir arkadaşımız kaydetmiş sanal alemden elektrikli posta ile ulaştırdı bana. Programı izlerken Vedat Milor’un mekana girmeden önce yaptığı konuşmadan, geçmiş yıllarda Milor tarafından bile pahalı bulunan bir restaurant olduğunu anladım. Geçmiş yıllarda diyorum zira üstat Topaz’ın fiks menülerinden ve makul rakamlarından bahsetmeyi ihmal etmedi. Anlaşılan ağzının tadını bilen ve körü körüne para saçmayan müdavimleri sayesinde fiyat politikalarını değiştirmişler. Kulaktan dolma bilgiler ile yazdıklarımı bir kenara bırakalım ve şahsi deneyimlerimi aktarayım :)

Bayıldım efendim mekana ama hemen belirtmem gerek acizane bendeniz Karaköy’deki balık ekmekçilere de bayılırım ve dünyanın dört bir yerinde yemek peşinde koşmuş, yemek kültürü tavan yapmış ve şarap uzmanı bir adem oğlu filan değilim :) Biz de değiliz anlat sen diyenler devam etsinler :) Diğerlerini şu sitelere yönlendirelim: gastroville.com ve gastromondiale.com
Biz de konuyu dağıtmadan Topaza dönelim. Gittim bizzat yerinde inceledim. Ucuz demek izansızlık olur lakin çok pahalı demekte densizlik bence :) Elbette eski fiyatlarını bilemiyorum. İki kişi güzel bir akşam yemeği yeseniz ve bir şişe şarap içseniz bile 200-250 lira civarında bir hesap ile kalkabilirsiniz. Ne ucuz ne pahalı, makul bir yer diyebilirim. Haaa, sen şimdi ben her şarabı içmem, her yemeği yemem dersen işler değişir. Menüde bir şişe fiyatı benim yıllık şarap masrafım kadar olan şaraplar da mevcut. Bu şaraba eşlik edecek yemekleri de ona göre seçmek gerekir. Hemen belirtmem lazım, Topaz uyduruk bir Şili şarabını üç katı fiyata açsa bile sesimi çıkartmam. Memleketin en güzel kavlarından birine sahipler. İki yüze yakın şarapları var ve bunların elliye yakınını kadeh olarak servis ediyorlar. Şimdi hak verir umarım mekan sahipleri bana. İki tane şarap dolabı, beş tane buz kovası, on tane karaf aldım diye şarap kavım var denmiyor. Hatta bunlardan daha vahimleri ile dolu ortalık. Uyduruk bir eski fıçının üzerine dizilmiş on şişe şarap veya ahşap bir stant üzerinde Doluca, Pamukkale şarapları. Aman yanlış anlaşılmasın bu iki markada hayranı olduğum şarap üreticileridir. Benim lafım densiz mekancılara. Geçenlerde üşenmemiş bir işletmeci yorum yazmış, bol küfür olduğu için yayınlamadan sildim. Kızmış bana, kirasından bahsetmiş, çalışandan bahsetmiş, arada bir iki küfür sallamasa yayınlardım itina ile :) Her neyse efendim, yiyorsa Topazın onda biri kadar kav yap sonra mızmızlan bana :) 20 çeşit şarabın olsun, beyazı soğuk servis etmek gerektiğini, kırmızının dolaba tıkılıp buz torbası haline getirilmeyeceğini bil yeter. Hayır, bunları yaptın diye yine Kavaklıdere Selection 85 lira, Angora 60 lira olmaz şimdiden söyleyeyim :) hele geçenlerde bir mekana gittim ki evlere şenlik. Bir kadeh şarap 50 lira. Şarap ne mi? Doluca efendim Doluca :) Alınan varsa beri gelsin hehea :) Neresi orası diyen şu yazıyı okuyuversin bir zahmet: Cafe de Paris (Yüzlerce örnekten sadece biri, kötünün içindeki en iyi olmalarına rağmen, belki bir faydam olur düşüncesi ile iğneleme ihtiyacı hissettim. Belki bir duyan olurda değişimlere vesile oluruz.)

Dağıttık dimi konuyu, dönelim Topaza :) Söz bir daha başka konu açmayacağım. Yakın zamanda bir şarap tadımında tanıştığım namı diğer İttihatçı Kemal Bey minik sitemi keşfedip birlikte tattığımız şaraplar hakkında atıp tutmalarıma yorum yazınca… Hayır değiştirmedim konuyu :) Anlatıyorum işte :) Efenim yorumu görünce hemen cevap yazıp en kısa zamanda bir araya gelip sohbetimize devam etmemiz gerektiğini ve yarın akşama dair planlarım olduğu bilgisini verdim. Sağ olsun İttihatçı Kemal Bey beni kırmadı ve Topaz ziyaretine katıldı. Bu tür mekanları yemek ve şarap meraklısı biri ile keşfetmenin keyfi başka oluyor. Ziyadesi ile merak ettiğim tadım menülerinden Türk şarapları ile sunulan Osmanlı Tadım Menüsü tercih ettim. Kemal Bey’de servis düzenini bozmamak adına tercihini bu yönde kullandı ve aşağıda sayacağım lezzetlerin tadına bakmaya başladık. Hemen belirtmek gerek bu yazıyı ziyaretimizden bir iki ay sonra yazıyorum. Dolayısı ile şu anda aşağıda gördüğünüz menü yerine başka lezzetler servis etmeye başlamışlar. Merak eden sanal alemdeki sahifelerinden bilgi alabilir: http://www.topazistanbul.com

Şimdi sırası ile anlatayım :)

Tarhana Çorbası, minik köfteli…
Gerçekten tadımlık olarak geldi. Üç veya dört kaşık alabilirsiniz ve tadım menüsü açılışı için tam yerinde bir davranış olur :) Alışık olduğum tarhana çorbası lezzetini bulamadım fakat güzeldi. Minicik köfteleri ayrı bir lezzet katmış. Lezzeti bulamadım derken yanlış anlaşılmasın. Çorbamız gayet latif idi tez elden taam buyurduk :)

Kiraz Domates ve Kabak Çiçeği Dolması

Domates ve kabak çiçeği dolması ve Doluca Sultaniye Emir, 2007
Henüz adını okurken yutkunduğum lezzetler bunlar benim :) kabak çiçeği olsun yeter, dolmuş dolmamış hiç önemli değil ki bahsetmekte olduğum çiçek ziyadesi ile güzel doldurulmuş. Eşlikçisi kiraz domatesimiz de çiçekten geri kalmıyor desem yalan söylemiş olurum :) Kabak çiçeği efenim bu, kiraz domates kusuruma bakmasın kıyaslamıyorum ikisini. İkisi yan yana muhteşem olmuşlar diyordum ki Doluca Sultaniye Emir tadım kadehinden arsızca sırıttı :) Bu sırıtmadan sonra nefis ikiliye şarabımızı da ekledik ve üç kahramanı afiyet ile mideye indirdik. Hemen belirtmem gerek Dolucanın Sultaniye Emiri tarafımdan çok matah bulunmaz idi fekattt ben doğru lezzet ile eşleştirememiş ve doğru ısıda servis edememişim kendime. Bu Topaz arsız bir yer belli oldu. Topaza övgülerimi sona saklıyorum :) şimdilik devam edelim ve Doluca Sultaniye Emir konusuna değinelim. Nedendir bilmiyorum ama sevmemişim zamanında ben bu şarabı. Belki içtiklerimde bir sorun vardı belki de o günlerde ben de bir problem vardı ve gözden çıkartmıştım bu şarabı. Topaz sayesinde sofralarımdaki yerini tekrar alıverdi. Henüz kokusunda meyvemsi yapıyı alıyorsunuz. Sultaniyenin akıcı ve hoş ekşiliği ile verdiği kolay içimi, Emir eşliğinde hafif gövdeli bir lezzete dönüşmüş. Tam kıvamında diyebilirim. Kolay içimli ve şarap olduğunu hissettirecek kadar gövdeye sahip enfes bir lezzet. Kiraz domates dolmamı ve kabak çiçeği dolmamız şaraba, şarapsa bu lezzetlere o kadar iyi uyum sağlamış ki biz bundan devam edelim demek geliyor içinizden. Elbette aklımdan bunlar geçerken henüz diğerlerinden bihaberdim…

Kıymalı Puf Böreği

Kıymalı puf böreği ve Sarafin Shiraz, 2007
Yerim ben bu pufları yerim :) minicik ve pek şirinler. Özene bezene servis edilip şaraba eşlik etmek için sabırsızlık ile bekliyorlar. Çok bekletmedim, insan nasıl üzer bu şirin pufidikleri :)
Bu şirinlere rağmen benim gözüm Sarafin Shiraz’da. Puf böreklerimizdeki eser miktarda bulunan kıyma ve incecik hamurumuz damağımızı şenlendirirken kadehi şöyle bir yatırıp bakınca gözüm manzaraya takıldı. Ne oldu? Ben sana manzaradan bahsetmedim değil mi? Ah ah ah ve ah, aman nasıl anlatsam. Ağzımda lokmam elimde kadehim ile baktım bir süre. Çok sevdiğim şirazın dikkatimi çeken koyu kırmızı rengine tekrar göz atıp fazla incelemeden bir yudum aldım. Sarafin olsun da ne olduğu önemli değil derim hep, yanıltmaz kolay kolay. Hafif meşe kokusu, varla yok arasında diyelim. Fakat karabiber hatta karanfil aromaları gayet belirgin. Üstelik ikinci yudumda “Daha ne lezzetler var ben de, sen farkında değilsin.” Diyecek kadar damak dostu bir şarap. Bir tana daha isterim ben bundan demenin vakti geldi mi acaba derken Sultaniye Emir içinde benzer düşüncelerin beni yokladığını hatırlayıp istifimi bozmadım. Üstelik İttihatçı Kemal Beyin sohbeti de en şaraplar kadar keyifli :) Ne iyi etti ve bu keyfi bir başıma veya “Hıı güzelmiş, buradan sonra ne yaparız?” diyen ilgisiz bir cinsi latif ile yaşamama mani oldu anlatamam :) Sarafinin şirazı için bir iki kelam daha etmemek haksızlık olur. Tanenli, gövdeli, meyvemsi ve dahi kolay içimli. Izgaralar ile nefis olur. Topazın bu güzelleri böyle bir menü ile sunması takdir edilmesi gereken bir durum. Yine konuyu dağıtmaktan korktuğum için hemen devam ediyorum fakat bu tür menüleri hazırlayanlar ve henüz yerlileri keşfetmeden yabancı şarap peşinde koşanlar için yazmak istediğim sayfalar dolusu görüşüm var. Tahmin ettiğiniz gibi övgüler ve yergiler ile dolu arsız, densiz, izansız hatta endazeyi kaçırmış bostana izinsiz girmiş yazılar bunlar :) Devam edelim…

Vişneli Yaprak Sarması

Vişneli yaprak dolması ve Selendi Merlot Shiraz Cabernet Sauvignon, 2006
Şimdi vişneli yaprak dolması diyince durmak gerek. Bu güzellik ile defalarca karşılaştık lakin her tanışmamızda farklı şekillerde karşıma çıktı. İçinde gerçekten vişne parçacıkları olan, sarmanın tam ortasında tek bir vişne taneciği bulunan veya yer yer iri parça vişnelerin bulunduğu çeşitleri ile müşerref olduk. Topaz adabınca yapmış ve sarmanın içine vişneler tıkıştırmamış. Lezzetinde kıvamında, vişne var mı yok mu anlamıyorsunuz. Bu hoş ekşilik nereden gelmiş diye merak ediyorsunuz. Elbette tabağımıza bir kaç vişne eklemeyi de unutmamışlar. İstanbul’da vişneli yaprak sarması tavsiye edebileceğim bir diğer mekan da Edirnekapı’da bulunan Asithane. Şaraba geçmeden bugüne kadar yediğim en güzel vişneli yaprak sarmasının sırrını açık edeyim. Kuzu kaburgalar tencerenin altına diziliyor, üzerine kat kat yaprak seriliyor, bu katların üzerine vişneler bir sıra olarak yerleştiriliyor ve kimse görmesin diye bol miktarda yaprak serilerek gizleniyor :) Dümdüz bir yaprak zemin elde ediliyor ve sarmalar diziliyor. Devamı aynı hikaye :) Tabaktaki lezzet ise farklı.
Evet, adabı ile yapılmış yaprak sarmamız… Hoş, Topaz menüsüne göre yaprak dolması demek gerekir. Yaprak dolmamız görevinin bilinci ile Selendinin güzel karışımına itina ile eşlik etti. Şahsen karışım şaraplara önyargılı yaklaşıyor lakin her içişimde de beğenmekten geri kalmıyorum. Selendi de övgüyü hak ediyor. Tek üzüm şaraplarını severim, ısrar eder inat ederim ama bu olmuş. Elbette işin arkasında Jean Luc Colin varmış. Oturup yazamadım da hakkında :) Türk Şarapçılığındaki mühim isimlerden kendisi. Bu şarabımızda yoğun kırmızı rengi ile göz dolduruyor ve oldukça rahat içimli. Zarif bir sek şarap ve meyvemsi aromalara sahip. Şu kokusunu aldım bu aroması vardı diyemeyeceğim. Çok baskın bariz aromaları varsa bile ben alamadım. Burnumun henüz pek acemi olduğu söylemek gerek burada :) Şahsen beğendiğim meşe kokusu bana yetti ve afiyetle yaprak sarmalarıma eşlik etti. Sınırlı sayıda üretilmiş, piyasada bulmak imkansın gibi. Belki onlinemahzen size bu konuda yardımcı olur. Bir rivayete göre halen üç adet varmış stoklarında. Nereye gidiyorsun dur :)

Tadımlıkların yanında ana yemekten daha fazlası gibi duran kuzu etimize geçmeden Topazın hoş bir sürprizi ile şenlendik. İkram edilen tarçınlı sorbe güzel bir ara verdi. Bak yine konuyu başka yerlere taşıyorsun diyeceksin biliyorum. Ama elden ne gelir, çok dertliyim bu konularda. Sorbe, sorbet :) Nedir yahu bu? Şimdi sana sharbat desem bakarsın alık alık :) Yalan mı? Neden kızıyorsun ki? Tamam sharbatı geçtim şerbet desem? Karsambaç desem? Ama sorbe diyince konuşuyorsun. Sus bide laf etme bana :) Bak senin yüzünden tarçınlı sorbe güme gitti. Efenim bu lezzetlerden sonra damağımızı kendine getiren, iki yemek arasına şahane giriş yapan ve her iki tarafı da üzmeyen serin lezzet yirmi üç nisan çocuğu kıvamına gelmemi sağladı benim. Üstelik acıkmış ve şaraba susamış :)

Izgara Kuzu Sırtı, Patlıcan Beğendi ve Firik Pilavı

Izgara kuzu sırtı, patlıcan beğendi, naneli soğan çeşnisi ve isli firik pilavı… Yanında Büyülübağ Cabernet Sauvignon Rezerv, 2005
İşte böyle kalırsın, kuzu diyorum sırt diyorum, patlıcan beğendi diyorum ve dahi susmuyor firik pilavı diyorum sen de orda oturuyorsun mülayim… Koş git sen de tat diyeceğim ama nanik canım :) Menüyü değiştirmişler, ben yeni menüyü de tadar, utanmadan aynen böyle yazarım. Ama üzülme sana en güzel firik pilavı yenilecek adresleri vereceğim bir ara :) Şimdi gelelim leziz ekmeklerimize latif etimize. Görmek bile yetiyor. İçinizde, salıncak yardımı ile sallanma esnasında aşağıya inilirken duyulan hislere benzer heyecanlar canlanıyor. Gülme gülme! Oburum ben, yemekler benim bünyemde beklenmedik etkiler yapar. Tatlı kaşığını damağında uzunca bir süre bekletip, tatlının damakla buluştuğu anı gözlerini kısarak yaşamıyorsan sen beni anlayamazsın. Kimse beni anlamıyor çekilin :P Kendi esprilerine kendi gülen, hatta bu işi yazarken bile yapan biri olarak sen ne dersen de benim umurumda olmaz. Zaten anlamışsındır. Bu menüyü kaldırmışlar diyorum sana :) istesen de yok artık. Her neyse, bu sefer sen sebep oldun konunun dağılmasına. Gülünmez öyle her şeye :)

Kestim iri bir dilim, attım ağzıma, ses efektlerinin yazıya geçirilebildiği günleri görürsem mesut olacağım. Ne sırtı demiştik, kuzu mu? Bu ne ya? Resmen densizlik, taze kekik mi var bunda, patlıcan! Beğenmeyen ölsün bu nasıl beğendi. Bak işte hünkarın beğendiği bundanmış. Pilav, firik pilavı. Var mı hafif is kokusu, belki, soğan, karamalize mi bu soğan, neden böyle lezzetli, şu küçük tabakta ne ola ki, bir parça daha keselim. Şarap, peki ya şarap? Şöyle bir elimle yokladım masayı, kendisi geldi sanki elimin altına. İlk yudum, ilk tepki? Bu ne ya, anlamadım ben bundan bir şey, bir yudum daha ve… “Ben bundan bir tane daha istiyorum!” Büyülübağmış, bak sen! Git büyünü başka yerde değerlendir. Yemekten mi şaraptan mı adını sen koy :) Nasıl güzel gitti nasıl anlatamam. Nedense hakkında yazacak pek bir şeyim yok :( Sadece keyifle içtiğimi bilirim. Bıraksalar sabaha kadar aynı yemekle her şarabı içebilirdim. Daha sonra bu şarabı merak ettim ve bazı rivayetlere göre üzümün başka bağlardan alındığını Büyülübağın büyük bir bağ yatırımı olmadığını öğrendim. Rivayet efenim, aslı var mı bilemem. Giderim yakında yerinde görürüm büyülü bağları :) Bu şarabımız bir de ödül almış. Vinalies yarışmasında hem de. Yani 3500 çeşitten fazla şarabın arasından sıyrılmış. Şimdi benim gibi yeni bir şarap oburunun acizane fikrine bırakırsanız ben daha lezzetlilerini içtim! Yalan söylemiyorum, ödülleri yoktu ama lezzetliydi :) Bunca insan yanılmış olamaz değil mi? Yani kadehimdeki şarap diğer 3500 şaraba hadi canım diyip ödül almış. Üstelik bir Türk şarabı. İtiraf ediyorum :) sirke bile olsa Türk şarabını överim ben :) Duyar gibiyim şimdi. Şovenist mi dedi birisi? Derdest edin bunu, mahzene indirin :) Şovenistliğimden değil efendim. Bazı durumlarda rahatsız edici olmak, konulara parmak basmak değil tekme atmak gerekir. Otorite gibi oldu mu tespitim :) Tamam şimdi madem inandın o zaman bütün Büyülübağlardan alabilirsin. Makul fiyatlı Sultaniyesi şiddetle tavsiye olunur.

Bu yemek ve şarap hakkında daha fazla yazmak isterdim ama bazı anları paylaşmamak gerek :) Bitti mi? Bitmedi…

Afyon kaymaklı ekmek kadayıfı ve Safir Misket, 2007
Kal geldi sana. Geldi geldi, itiraf et. Biz bize konuşuyoruz kimse yok :) Kaymaklı ekmek kadayıfı ile şarap mı diye geçti mi aklından. Efenim? :)

Afyon Kaymaklı Ekmek Kadayıfı

Senin aklından ne geçti bilemem ama benim çocukluğum Konya’da geçti ve Afyonun mükemmel kaymaklarını kahvaltılarda kaşık kaşık tükettim. Tatlıların üstünü bu kaymaklar ile kaplayıp öyle mideme indirdim. 120 kiloyum evet :)

Misket, Bornova Misketi… Tatlı, meyve, bir başına bizzat misket. Yemek üstüne ikram edeceğiniz her şeye uyum sağlayıverir itina ile. Hanımeli kokusu yeter de artar bile bana. Limonunda, balında, güzel renginde değilim. Yaşattığı deneyim beni cezbeden.

Şimdi parça parça girizgahlar yaparak bir yerlere getirdim sanırım konuyu. Laf-ü güzafı bırakıp özetleyeyim:
Topaz nereden geldi bu kaymak? Ne zaman geldi? Ekmek kadayıfı nasıl ne çok tatlı ne çok tatsız olabildi de tam arada böyle durabildi. Safir Misket bu dengeyi bozmadan nasıl eşlik edebildi?

Üzülme üzülme, ben eminim gidip rica edersen ikram ederler bunlardan sana da. Afyon kaymağının sırrını çözdüm. Mekanın sahibi Afyon’lu :) Sanırım her gün veya gün aşırı geliyor kaymaklar. Genel olarak mekandan servisten bahsedemedim zira bir gün uğrayacağınıza şüphem yok. Gider kendi gözleriniz ile görürsünüz. Menü dışında içtiğimiz şarapları ikram etme incelikleri, küçük detaylardaki özen, tadım menüsü için bastırılmış minik puanlama listesi ve daha aklıma gelmeyen bir çok şey sayesinde gönlümü fethettiler. Yukarıda bir yerlerde Topaza olan övgüleri sona saklıyorum demiştim. Elbette benim övgüme ihtiyacı olan bir mekan değil zira şu ödülleri bana danışmadan vermişler bile:

Şarapta en iyi restaurant;
En iyi servis;
En iyi Akdeniz Mutfağı;

Anlatılacak pek çok özellikleri olabilir fakat benim için en değerlisi Osmanlı Tadım menüsü. Bu toprağın şaraplarını bu toprağın yemekleri ile birleştiren ve bunu layıkı ile sunan insanlara teşekkür etmek gerek. Ben istemem suşi ile Sultaniye içmek, Fransız tatlıları ile misket tüketmek. Bu konudaki eylemlerim ısrarla devam etmekte :) Türk üzümlerini başka mutfak lezzetleri ile ikram edenlere verip veriştirip gülüp eğleneceğim. Site benim sitem, taş attıklarımda hoşgörü ile karşılıyor, üstelik umurumda mı dünya :) Suşinizi ve pöti po do kreminizi (petits pots de creme) başka şaraplar ile ikram edin bana ne. Tamam edelim canım dedin diyelim. Bitti mi? Hayır, yurdum üzümlerine yurdum şaraplarına eşlik edecek yurdum lezzetlerini bulun servis edin. Tamam dağılabilirsiniz, bugünlük bu kadar. Daha gidip şarap alacağım, yarın doyumluk bir tadım var ki evlere şenlik :)

Az daha unutuyordum. Topazdan sonra Manda Batmaz’da nefis Türk Kahvelerimizi içtik ve şarap sohbetine eşlik etsin diye bir mekanda şarap içmek istedik. Yurdum mekanlarından şarap manzaraları olarak bir ara aktaracağım kadar eğlenceliydi. Canı gönülden yardımcı olmaya çalışan garson arkadaşın şarabı açamaması sonucu müdahale etmemiz renk kattı gecemize :)

Kavaklıdere Selection - Narince-Emir 2006

Kahvaltı niyeti ile çıkıp şarap içip dönen nadir insanlardanız sanırım. Turgut motor alınca yerinde duramama potansiyeli tavan yaptı. Gerçekten duramıyor :) Sabah sabah uyandırdı beni de. Bir de kask getirmiş atladım arkasına düştük yollara. Önce Hidiv Kasrı ziyareti fakat bu ziyaret uzun sürmedi. Belediyenin işlettiği mekanlarda çıldırmamak elde değil. Memur zihniyetli tuhaf davranışlı garsonlar çileden çıkartır insanır. Çıkartmak ile kalmaz çatal ile saldırmak bile isteyebilirsiniz :) Başıma gelecekleri düşünerek tadımız kaçmasın diyip kısa bir turdan sonra ayrıldık. Bahçeyi laleler ile doldurmuşlar. Bu hükümetin benim gözümdeki nadir faydalarından biri bu laleler :)

Yeni motorcuya her yol kısa geliyor, nasıl oldu anlamadım ama bir çırpıda Anadolu Kavağına geldik. İskelenin önüne kadar motor ile girip durduk. Ne park yeri aradık ne de tuhaf “geeaaal geall durrr, all ileriii” tarzında, emir vari sesler duyduk :) Şöyle bir tur atıp gözümüze bir mekan kestirdik. Kahvaltı niyeti biraya döndü, bira niyetimiz şaraba. Hayır, sürücü adam az içmeli diye bir şişe şarap açalım demedim. Hepsini ben içerim diye de düşünmedim :) Şarap konusuna şöyle geldik. Mekanın kapısına kocaman yazmışlar. Çok iddialı bir fiks menü ama kamera şakası gibi :) bakın neden şaşırdım bu kadar:

Uskumru
Kalamar
Midye Tava
Salata
Bira
12 TL

Hadddi len :) çevredeki arsız garsonların gel abicim gel davranışlarını bu mekanda göremeyince deneyelim dedik. Bakarsınız bu şaka gibi fiks menü gerçektir :) Güzelce karşılandık ve balkon gibi bir yere alındık. Duramadım şaraplara bir göz attım elbette ama bira içelim demişiz sesimi çıkartmıyorum hiç. Fiks menü istediğimizi söyleyince cevap gecikmedi:

-Ama onu buraya veremiyoruz…

Şöyle bir bakışıp sırıttık tabi :) yurdum esnafına doyum olmaz :)

-Nereye veriyorsunuz?
-Şu masalara…

Sen beledeyi işletmesi garsonlarına çatal saplamamak için buraya gel olacak iş mi :) verirsiniz güzelim verirsiniz sen şimdi iki tane fiks menü ver buraya, biraları sende kalsın. Şarap menünü getir bize… Her gittiği yerde sorun çıkaran adam olarak anılmaktan sıkıldığım için sesimi çıkarmadım ama aramızda bir adım olmayan masa ile bizim oturduğumuz masanın farkını öğrenmeyi çok isterdim. Öyle ya, birinde fiks menü alabilir diğerinde alamazsınız :) kolay değil farkı anlamak. Aslında farkı anlamanın ötesinde bir durum var. Ne halt ediyor bu adamlar. Burası nasıl bir mekan, bu ne perhiz bu ne lahana turşusu :) Ben burada ne arıyorum ve neden yazarak vakit kaybediyorum :)

Her neyse devam edelim, şarap menüsü dahi olmayan mekanda şarap fiyatları çok özenli çalışılmış :) çarpı üç formülü burada da uygulanmış. Her mekanda Kavaklıdere veya Dolucanın raf fiyatının üçe katlanmasına sinir olmaktayım. Raf fiyatının yarısına hatta daha aşağısına aldıklarını bilmesem sesim çıkmayacak ama ne mümkün. Narince-Emir Selection Kavaklıdere küçük bir pazarlık sonucu 70 liraya açıldı. Nişantaşında değiliz, Yosun Rastaurant… 12 liraya bir yığın şeyi satıp kar etme amacında olan, kapısında lokma ve bir takım tatlıların da yapıldığı Anadolu Kavağında salaştan hallice bir mekandayız. Ama şarap içiyoruz, şarap haaaa biz nasıl şarap içeriz. Kazıklayın bizi müstehak bize :) Adam gibi rakı içsek, buz diye bağırsak. Su diye kulakları çınlatsak bir derece ama sen tut şarap iç olacak iş mi?

Yeterince hırpaladık mekanı :) gelelim lezzetlere. Fiks menünün esbabı mucizesini tabaklar gelince anladık herşey yarım porsiyonmuş. Bu nedenle balığı ikiye bölmüşler ama biraları istemediğimiz için mi bilinmez kocaman ve nefis bir salata geldi bayıla bayıla yedik yuttuk :) Yarım uskumru, bir çöp midye tava ve üç halka kalamardan oluşan bu atıştırmalık bir şişeye yarenlik edemeyince meyve istedik. Merak ettim sordum herşey aynı mutfaktan ve aynı malzemeden yapılmaktaymış, aşcısıda aynıymış. Menüden fiyatlara baktım. Kalamar 15 lira, midye 14 lira :) uskumruyu, salatayı ve birayı saymıyorum zira gerek kalmadı. Sadece kalamar ve midye alsaymışız, bu sihirli masada oturuyor olduğumuz için 29 lira ödeyecektik. Popomuzu kaldırıp bir adım ötedeki masaya gidersek ve kişi başı iki adet fiks menü yersek mekan zarar eder dükkanı kapatır gider :) Düşünsenize salata ve uskumruyada menü fiyatlarını versek hesap ne gelecekti :) Sanırım kriz yurdum insanını daha çok maymun edecek.

Bunların dışında mekanda bir abukluk yaşamadım, güzel güzel servislerini yaptılar, sürücü arkadaşımız acemiliğini kolay atsın diye üç kadeh içmesi konusunda ısrarcı oldum. Gerçekten çok işe yaradı. Işınlanmış gibi Bostancıya gittik. Niye mi? Elbette Günaydın Kasap ziyaretine :)

İri Dana Pirzola (Dallas Steak)

Yok, duramam ben. Etçii müessesesinden lafımızı esirgedik mi :) Günaydına haksızlık etmeyelim. Efenim şimdi, Günaydın Kasap, bakınız ne kadar net. Kasap işte adam, adı Günaydın… Anlamayan var mı? Çok güzel demek ki Türkçe biliyorsun devam edelim.

Günaydın Kasap
Since 1965
Steak House

Buyurun bakalım :) şimdi ya bunu adabı ile şöyle yazmak lazım:

Goodmorning Butcher
Since 1965
Steak House

Veya;

Günaydın Kasap
Kuruluş 1965
Amerikan Usulü Biftek Evi

Lafı uzatmayalım, sitelerinden edindiğim bilgiler ile kurucusunun Cüneyt ASSAN adında kasaplık meslekine gönül vermiş birisi olduğunu öğrendim. Takdir ediyorum, adını sık sık duyar lakin bir türlü alışveriş etme fırsatı bulamazdım. İstinye Park AVM içinde açtıkları mekân sayesinde afiyet ile yedim içtim. Cüneyt Bey güzel akıl etmiş bunları, fakat şu steak house ve since 65 meselesini konduramıyorum kendisine. Yok efenim şahsen filan tanımam daha henüz öğrendim adını. Lakin sitesinde kendisi hakkında bilgi vermiş. 7 yaşında aileme destek olayım diye bu işe atıldım, yokluktan bugünlere geldim demiş. Ne güzel efenim ne güzel, keşke hepimiz böyle bir yerlere gelebilsek.

Efenim verip veriştirme faslını geride bıraktıktan sonra hemen konumuza dönelim. Henüz Günaydın Kasapta et yememiş fanilerdenseniz koşun gidin, özellikler İstinye Park AVM içindeki yerleri tavsiye ederim. Zira buradaki sos ve şarap kavı diğerlerinde bulunmuyor… Nereden mi biliyorum :) iki gün sonra Bostancıdaki yerlerine gittim :) hehehe

Gittik etlerimizi beğendik, yanımızda kocaman bir dolap, içinde dinlendirilen ve bir yandan sürekli rutubeti alınan etler, üstlerinde tarihler yazmakta. Sanki bir orduya yetecekmiş gibi görünüyorlar. Benim uydurmam ile İri Dana Pirzola beğendik :) Goodmorning Butcher ise menüsünde Dallas Steak olarak adlandırmış :) he he hoyt, ne güzel kendi sitende özgürce ahkâm kesmek. Dağılın her şeyi bilirim ben :P

Salata filan dediler ama açlıktan gözümüz dönmüş, yok dedik etler gelsin. Hemen bir şişe şarap beğendik yanına. El Origen Malbec 2005, nefis bir şey. Özellikle yediğimiz etlerle birlikte harika seçim oldu. Çalışanlar çok sıcak ve ilgililer, sürekli orada yemek yiyen bir müdavimmiş gibi hissettim kendimi. Şarabı tatmış olmama rağmen başka bir şişe daha tadabileceğimi, beğenmediysem açabileceklerini ısrarla belirtiler. Öylesine memnundum ki şaraptan oralı bile olmadım. Tez zamanda eve bir kaç şişe almak gerek bundan :) Bu şarap ile ilgili bir yazı da yazdım. Elin Arjantinlisi bu şarabı Amerikanyada 7,3 USD fiyatla satıyor. Merak ettim kendi ülkesinde kaç para. Nefis…

Özetle gidilmesi görülmesi ve mutlaka et yenilmesi gereken bir yer. Masadaki ekmekleri de sakın denemeden kalkmayın. O ekmekler ile bile bir şişe şarap içilir :) Etçii ürünlerinden sonra kasap olarak gönlümde ikinci sıraya oturdular :) iyi ki varsın Günaydın Butcher :)

Az yağlı büryan...

Kadınlar pazarında bol miktarda büryan salonu bulunuyor. Yıllardır eksik etmem arada bir giderim. Şerefin yeri diye anılan bu mekânı Siirtli bir arkadaşım sayesinde öğrendim. Şereften önce Sur favorimdi. Şerefin en büyük farkı lezzetini bozmadan, yağından fedakârlık etmeden aslına uygun büryanı yapıyor olması. Dolayısı ile müdavimleri genelde Siirtli veya doğulu insanlar. İçeride Arapça veya Kürtçe konuşulduğunu duymak mümkün, bu tür farklılıklarla bir arada olmayı keyifli buluyorum.

Büryanın nasıl yapıldığını da daha önce defalarca yazdım ama kısaca aktarmış olayım. 2-3 metre derinliğindeki kuyularda odunlar kor olana kadar yakılıyor ve kor ateşin üzerine kocaman bir kazan su indiriliyor akabinde çengellere asılan kuzular yukarıda kalacak şekilde kuyunun ağzında, tam ortadan aşağıa sarkıtılıyor. Üzeri itina ile kapatıldıktan sonra dükkân kapatılıp gidiliyor. Sabah gelip pişmiş kuzuyu tezgâha asıyorlar. Sabah dediğim epey erken. Sabah namazından çıkıp kahvaltıda büryan yemeye geliyor müdavimleri.

Hafta sonu giderseniz perde pilavı yemeyi de ihmal etmeyin. Şerefte sadece Cumartesi ve Pazar günleri perde pilavı bulunuyor. Diğer mekânlar her gün çıkartıyorlar bu lezzeti. Ayranları da klasik olarak bakır çanaklarda minik kepçeler ile ikram ediliyor. Kepçeyi doldurup şöyle biraz yukarıdan ayranı çanağa boca edince köpüğünüz hiç eksik olmuyor. Eğlenceli bir ayran içme yöntemi :) Ben kemikli ve yağlı büryanı severim ve mümkünse hep bundan yerim. Mümkünse diyorum zira kemikli büryan çok rağbet görüyor ve hemen tükeniyor. Sevilmesinin en büyük sebebi kemiğe yakın etin jelâtin dolayısı ile daha lezzetli olması.

Gidiniz, yiyiniz içiniz. Bizim gibi adam başı 300 gram büryan yemezseniz ki yiyemeyeceğinizi düşünüyorum :) makul hesaplar ödersiniz. Ben yerim yahu nedir ki diyorsanız hesap kabaracaktır elbette :)

Sitelerinde daha detaylı bilgi bulabilirsiniz: http://www.serefburyan.com

Biberlere dikkat, nefisler nefis :)

Hafta içi içmeyelim, içersek abartmayalım derim sürekli ama ne mümkün. Dostlardan biri aradı, iş yerinde keyfi kaçmış. Maksat sohbet etmek, sakin bir yer bulmalı. İkimize de yakın bir mekân olmalı… Elbette Tirilye, çok yazmış olacağım bu mekân üstüne lakin bu seferde şaşırtmayı başardılar, yazmasam olmaz. İki kişi güzel bir akşam yemeği, mezesi, ara sıcağı, meyvesi derken iki şişede şarabı indirmişiz mideye :) Peki, hesap ne gelmiş? Kamera şakası gibi yahu, ben neden daha önce keşfetmedim burayı. Orta halli iki şişe şarap ancak alırsın gelen hesap ile. Velhasıl bir kez daha takdir ettim mekânı, patlıcan ezmesi biraz ekşimiş yemedik ama inanın hiç rahatsız etmedi bu durum beni. Bu tür sorunlara İstanbul’da ne mekânlarda yaşadım şaşar kalırsınız. Bozuk peynirli kahvaltı tabağı, sirke kıvamında yıllanmış şarap ve daha neler. Üstelik bu mekânlarda bir şişe şarap bizim akşamki hesabımız kadardır. Fakat Tirilye hoş görülecek bir yer. Sakın yanlış anlamayın, ucuz olduğu için hoş görülmesi gerekmiyor. İnsan gibi insanlar var Tirilye’de, sanki misafirsiniz, densizlik olur burada bir şey beğenmemek. Şef garsonlarının gülüşü, bakışı, sıcaklığı yeter.

Uzatmadan akşamımıza devam edelim, bol mezemiz geldi masaya elbette eksik edilmemiş kızarmış ekmeklerimiz. Şarap içelim dedik. Aman o da ne? Kutman yahu, nereden de bulmuşlar Kutman Şaraplarını. Şaşırmamın sebebi Kutmanın marketten çekilip özel satışa başlamış olması. Kutmanın pazarlamacılarına ulaşıp en az 12 şişe olmak kaydı ile alabiliyorsunuz bu nefis şarapları. Bende evimde Kutmanım var diye seviniyor misafirlere övünerek ikram ediyorum. Hemen başka bir detay vereyim, piyasada karşılaşmadığımız ama Metro markette 8–10 liraya aldığımız şarapların bizlere nasıl itelendiğini bilmeyeniniz yoktur. Neden bahsettiğimi anlamadıysanız muteber mekânlardan bir kaçında orta fiyatlı şarapları için ve şişesine dikkat edin. Dilerseniz bir kenara not alın ismini cismini. Sonrada Metronun şarap reyonunu ziyaret edin. Bu ziyarette kendinize geleceksiniz. Eğer bunu yaparsanız, not aldığınız şarabı raftan alıp fiyata baktığınızda şu satırlarım aklınıza gelsin: “Noldduuu, güzel şişeli, fiyakalı etiketli şaraba ödediğin fiyata buradan bir koli alınıyormuş dimi.” Şimdi neden anlattın bunu demeyin, Tirilyeyi benim gözümde değerli yapan bir durum var burada. Piyasada hiç bulamayacağınız, fiyatını bile öğrenemeyeceğiniz ve birçok şaraptan daha leziz bu şarabı çok makul bir fiyata sunuyorlar. Bir takım arsızlar gibi buradan bir çıkar elde etmiyorlar. Dediğim gibi inanmayan varsa gitsin denesin, 10–15 liralık Angora 50–60 liraya açılır genelde. Ama 8–10 liralık ne üzümünden mamul bilinmeyen lakin şişesi fiyakalı olanlar 60–70 arasındadır. Gelelim ikinci şişemizi, hemen aynısından bir tane daha istedik. Ilık geldi şarabımız. Ne ne var? Ilık gelemez mi? Canım kardeşim Kadıköy’de Tirilyedeyiz, sommeiler dolaşmıyor mekânın içinde :) Öle burun kıvırmaya kalkma, git bir akşam, bak nasıl müdavim olacaksın. Ne diyordum, ılık geldi efenim. Rica ettik biraz soğusa diye, hemen koydular bir buz kovasına, üstüne de örtmüşler güzelce getirdiler. Ah be Tirilye nerelerdeydin sen :) Uzattık mı efenim, kısa keselim zira öğle yemeğinde bira ile ufak bir giriş yaptık hafta sonuna. Akşam da içmeye devam edeceğiz. Elbette eşe dosta bahsettik meraklandılar. Tirilyedeyiz bu akşam bekleriz. Gelen olursa biralar benden :)

Ufak detaylar ile gözümüze giren mekânı ayda bir ziyaret edeceğiz anlaşılan, keyifle içilecek yerlerden. Tavsiye olunur, gidiniz yiyiniz içiniz :)

Latin / Borderline Cuisine

Dün akşam her ihtimale karşı şarabımı içmiş kırmızı etimi yemiştim. Amacım tahlil sonuçları ile canımı sıkıp, yemeğime içkime karışmaları durumunda son geceyi iyi değerlendirmekti :) Tüm sonuçlar olumlu çıktı. Kutlamak lazım hemen :) Bir kadeh şarap ve güzel bir yemek yeterli küçük kutlamam için. Uzun zamandır görüp bir türlü denemediğim bir mekâna daldım. Picante. Meksika mutfağı, bakalım görelim neler varmış. Fazla fotoğraf çekemedim zira şarjım bitti.

Peynirli Nachos ve bir mekânın değerlendirilmesindeki en önemli ölçütüm olan “t-bone steack” sipariş ettim. Nachos kısa bir süre sonra geldi. Bir kadeh kırmızı şarap da masamda fakat Angora olduğundan şüpheliyim. Şüphemi dile getirdim lakin Angora olduğu iddiasından geri adım atmadılar. Angora bu kadar güzel olamaz, olmamalı :) Ya uzun zaman havalandırmışlar ve böyle yumuşak bir tada bürünmüş ya da bu Angora değil :)

Peynirli Nachos beklentilerimden uzak ama lezzetli bir başlangıç oldu :) T-bone ise hayal kırıklığı yarattı. Az pişmiş isteğim yerine gelmiş diyebilirim ama etin ince kesilmiş olması sadece kemiğe yakın yerlerin az pişmesine diğer kısımların kurumasına sebep olmuş. Özetle çok lezzetli bulmadım, et pek tatsız tuzsuzdu. Sanki derin dondurucuda beklemekten güzel bir biftek olduğunu unutmuş ve sünger olmaya karar vermiş gibiydi :) Kuru kısımlarını bıraktım istemeyerek. Et seven biri olarak bende şaşırdım bırakmama ama az pişmiş değil kurumuş gibiydi bu parçalar. Tekrar ziyaret etmeyeceğim bir yer olduğuna karar verdiğime göre çalışanlara laf anlatmak ile zaman kaybetmeye gerek yok :) Şarabımızı bitirip kalkalım ufak ufak. Yinede Ortaköye uğrarsanız değişik lezzetler bulabileceğiniz hoş bir mekân olarak aklınızda bulunsun derim. House Cafe’nin tam karşısında, köşede hemen. Ortaköy’de beğendiğin neresi var derseniz. House Cafe’nin üstündeki iki gözdemi saymam gerekir hemen. Banyan ve Meditrina. Banyanda közde ahtapot tavsiye ederim. Meditrina ise şarap içmek ve İtalyan mutfağından lezzetler tatmak için uğranması gereken yerlerden.

Picantenin web sitesini de verelim: http://www.picante.com.tr

Kadıköy Shaft

Cuma akşamı eve gidip sanal âlemde kürek yarışlarına katılmak masum bir akşam geçirmek gibi bir planım vardı ama kadim dostlardan İskender arayınca işler değişti. Kanlıca mantarı yapıyormuş. Daha önce yemediğim bir mantar :) gidelim görelim tadına bakalım. Üstelik bol miktarda şarap varmış. Mantar ve şarap için gittiysem ne olayım :P

Kuzugöbeği denilen bir mantar vardır tadı ona benziyor. Tavuklu çok güzel bir tencere yemeği olmuş gayet latif. Afiyet ile yedim. Şarap stokundan güzel bir Bulgar şarabı seçtim oturdum sofraya. İki evli çiftin yanında tek bekâr olarak kalmaktan Turgut kurtardı beni :) Turgut gelince bu sefer ikinci şarabı açtık. Gamayın Merlotu süperdi. Rakı mezelerine de sulandık elbette. İkinci şişemiz bitince Turgut şaftı kaydırmak için dışarıda bir kaç mekândan bahsetti ektik bizimkiler kaçtık evden :)

Kadıköy barlar sokağına yıllar evvel takılırdık. Kaç yıl önce olduğu önemli değil dimi :)
Şöyle bir turladık Hera, Trip, Shaft derken her durakta içilen alkolün etkisi ile şimdi adını hatırlamadığım bir yere daha gittik :) hastanenin karşısındaki büfede eskiden çorba olurdu ama hatırlamıyor bile adamlar. Kavurmalı kaşarlı tost yedik bir şeyler içtik kendimize geldik. Shaftın güzel olduğuna karar verip yollandık Shafta… Meli adında bir grup varmış, geç bir saatte çıktılar. Eğlenceli bir grup, Melinin sesi güzel… Mekân köhne Taksim mekanlarına benziyor. Değerlendirecek çok bir özelliği yok. Sadece bira içilir, arada bir çıkıp önündeki midye dolmacıdan ve büfeden tost ile kan şekeriniz yükseltilebilir :) Gece geç saatlere kadar açık olması bizi de oralarda tuttu. Kemancı misali asma katları var. Bir süre sonra Turgutu aşağıda bırakıp oraya kaçtım. Son parçalarda buluşup mekândan kaçtık. Geç bir saatte Kadıköy civarında canlı müzik ararsanız uğrayın. Pişman olmazsınız, çok bir şey beklemeyin ama :)

Shafttan sonra Dürümcü Emmim ziyaretimizi yaptık ve kelle paça yanında çiğ köfte yedik :) Yıllar olmuş böyle bir gece geçirmeyeli…

SHAFT JAZZ&BLUES CLUB: http://www.shaftclub.com

Galata Meyhanesi

Tünele doğru yürürken Ada Kitapevi’ni geçer geçmez sağdaki ara sokakta mekân. Geçtiğimiz Cuma akşamı Zebra ailesi olarak işgal ettik :) uzun zamandır bir araya gelip içmenin tadını unutmuşuz. Önümüzdeki günlerde tekrarlamak gerek. Müzik şahane, fasıl ekibi inanılmaz eğlenceliydi. Dördüncü kadehlerde sonra bizlerde şahane olduk :) Mezeler lezzetliydi, ilk kez rastladığım bir meze vardı anlatmam lazım. Hafif ekşi, zeytinyağlı, yeşil, ne yumuşak ne sert ama çıtır çıtır bir şeyler yedim. Gayet latifti :) bir şeyin sapı ama neyin sapı anlamadım bir türlü. Sonunda matrak garsonlardan birine sordum. Meğersem pazı sapıymış. İlk kez Galata Meyhanesinde tatmış oldum :)
Servis yoğun kalabalığa rağmen oldukça hızlıydı, ara sıcaklar nefisti ve sofradan rakı eksik olmadı. İlerleyen saatlerde biraya geçtik elbette :) Erken sarhoş olmamız nedeni ile fazla fotoğraf çekememişim ve daha fazla yazacak bir şey bulamıyorum. Gidiniz, içiniz, içiriniz :) eğleniniz. Biz çıkışta Kızılkayalar hamburgerlerinden indirdik midemize. Fenada olmadı onca alkolün üzerine :)

01 Ocak 2009 – Bu güzel mekân ne yazık ki kapanmış. Henüz öğrendim yazayım istedim. Gidip hayal kırıklığı yaşamayın KAPANMIŞ.

Mevlana ve etliekmek...

Turgut keşfetmiş mekânı, evine de çok yakın. Kilo almaya başlar bu gidişle :) Çocukluk arkadaşlarımızdan Rıza’nın Konya’daki eski firmasına çok yakın bir yerdeymiş bu Ali Baba. Sonunda onlarda bizim Rıza gibi dayanamayıp kalkıp İstanbul’a gelmişler. Gelmişler derken tam manası ile gelmişler. Garsonundan fırıncısına, unundan etine kadar her şey Konya’dan…

Ortaklar Caddesinde ve Modada bir iki yer vardır Konya usulü etliekmek yapan fakat bir şeyleri hep eksiktir. Birinde un Konya’dan gelir ama etleri farklıdır ve mevlanasında bildiğimiz taze kaşar kullanılır. Diğerinde et ve un kıvamındadır fakat yağ namına bir şey yoktur. Konya’ya yolunuz düşerse Köşk’te yemek yemeyi ihmal etmeyin, o zaman yağlı yemek nasıl olur ve çok yağ nasıl bu kadar lezzetli olabilir anlarsınız :) Mevlananın yağı en mühim konudur mesela. Yerken her yere yağ dökülmesi makbuldür. Konya’da şahit olabileceğiniz türlü bol yağ tüketme yöntemleri vardır. Cezvede eritilen tereyağı mevlanaya dökülür veya bir küçük kâsede eritilmiş yağa mevlanalar batırılır itina ile yenilir. Mevlana peyniri tulum peynirinden diğer bir deyişle küflü peynirden olmalıdır. Çocukluğunuzda bu peyniri yemeye alışmadıysanız sonradan bu özelliği kapmak güçtür. Laf aramızda değme rokfor eline su dökemez bu lezzetin. Rokfor seven koşsun Ali Babada mevlana yesin :) daha hızlı koşarım diyen Konya’da Bolu Lokantasında alsın soluğu. Etliekmekten bahsetmedim bu arada. Kıyma ile mamul olunana etliekmek, bıçak ile parçalanarak kıyma tanesinden irice, kuşbaşından pek küçük hale getirilen et ile yapılana ise bıçakarası denir. Hepsi afiyetle yenir :) hehehe

Konyada sonradan adet olan yeni şekli ile yapıyorlar etliekmek ve mevlanayı yani neredeyse iki metre uzunluğunda oluyor bu pideler. Fırın kebabı konusunda çok iddialı değiller fakat etliekmek, bıçakarası ve mevlana nefis. Evet bu arada bir oturuştan hepsinden birer tane yedim :) rejim mi? Ne rejimi :) Birde mekanda Konya’nın meşhur süzme yoğurdundan yapılmış ayran olsaydı sanırım biz bu ara inanılmaz bir hızla kilo alırdık :)

Çok dağıttım konuyu :) Ali Baba Kadıköy’de, sahilden Belediyeye giderken solunuzda Söğütlü Çeşme Camii var tam karşında nefis lezzetler sunan Ali Baba. Kesinlikle Konyadaki lezzeti burada buldum diyebilirim. Çayları bile nefisti, umarım bozmazlar bu lezzeti.

Kadıköye giderseniz mutlaka ziyaret ediniz bu lezzetleri kaçırmayınız derim :)

Nasıl bulurum diyorsanız aşağıdaki harita yardımcı olacaktır. Mekân ortadaki “+” işaretli yerde:

Şu çorba nefis bir şey...

Aman ne güzel, burnumun dibindeki mekânda bu kadar iyi yemekler yiyebileceğim aklıma gelmezdi. Sen gezmedik yer bırakma şuraya sadece nargile içmeye gel. Bugün eve kapanıp buzdolabı tamircilerini beklemekten dağarcığımdaki bilumum argoyu ve biraz fazlasını bol bol kullandım :) Tamircilere değil kızgınlığım tamamen kendime. Sen ne akla hizmet gidip indesit beyaz eşya alırsın.  Her neyse iftar vaktine kadar evde kalınca zor attım kendimi dışarıya. Zaten bağ bozumu turum iptal edilmiş ramazan dolayısı ile iftar dedim aklıma geldi :) Tost yerim nargilemi içerim internette gezinirim eve de yakın diye Tiryakiye geldim. “İftarlık verin abiye, buyruuuun hoşgeldinizzzz…” hoppala ne oluyor ne iftarlığı dur bakalım neler yiyeceğiz derken menünün pek zengin olduğunu gördüm. Bir kuzu şiş birde salata yer nargilemi içerim derken bir anda masam doldu. Çiğköfte, kahvaltılık atıştırmalar, pastırma, hurma, şahane bir çorba… Hayır,  hayır rejimdeyim ben :) ama durmuyorlar zeytinyağlılar gelmeye başlıyor. Rica ediyorum kuzu şişimi yiyemeyeceğim gelmesin artık başka bir şey. Kuzu şişimde az sonra geliyor. Nefissss. Güzel bir boğaz manzarası eşliğinde tost hayal ederken böyle bir yemekle karşılaşmak günün sürprizi oldu. Müzikler dışında hiç şikayet edilecek bir şey yok burada. Evdeki kablosuz internetimin kapsama alanı dışında kaldım, sanırım temizlik yaparken modemi masanın altına indirmem sebebi. Fakat teknoloji harikası cep telefonum (Evet evet her özelliği var ayrıca yazarım) imdadıma yetişti. Biraz çalışmadan hazır mekandayken yazımı da yazayım istedim. Dün akşam Rosario hakkında yazarken bahsettiğim beklentilerin yüksek tutulması sonucu yaşanan hayal kırıklığının tam tersi yaşadım. Tost beklerken neler geldi üstelik hepsi çok lezzetli. Manzara güzel, çay nefis, nargilemin ateş sürekli yenilenmekte, ben daha ne isterim ki çalışmak için :) İşlere yoğunlaşıp… Güllaç geldi…
-Gerçekten yiyemeyeceğim, lütfen…
-Yersiniz yersiniz nefis bu, bundan bir şey olmaz….
Bıraktı gitti bile güler yüzlü adam… Yerim be, bunlar ne ki :) bir sene önce oturmuş olsam şuraya üçüncü kuzu şişi yiyip tatlı olarak ne var diye düşünmeye başlamıştım bile. Bakalım e-posta kutumda neler var. Doruknet azizlik yaptı bugün pek bir şeyi takip edemedim. Umarım sorun giderilmiştir ve e-postalarıma kavuşurum.

Çengelköy de alkolsüz ama çay bahçesi tadında bir mekana ihtiyacınız olursa tavsiye ederim uğrayın. Sahilden Güzeltepe’ye çıkarkan camiyi geçer geçmez solunuza bakın. Tiryakı tabelasını göreceksiniz, çıkın yokuştan yukarı. Gelmişken arayın uğrar bir nargile içerim bende :) Fotoğrafları cep telefonu ile çektim idare edin artık :)

Aaa içinde ekmekler var, pizza hut sarımsaklı ekmeğinden...

En iyi ikinci İtalyan restoranı seçilmiş, pizzalar çok büyük ev yapımı makarnalar nefismiş. Mutlaka denenmesi uğranması gereken bir yermiş. Garsonlar İtalya köylüsü gibi giyinirmiş…

Sanırım bunların hepsi beş yıl önceymiş zira gittim gördüm yerinde ziyaret ettim. Anlatılırken ağız sulandıran dillere destan ekmek sepeti şahsi fikrimce beklenmedik lezzetler sunmuyor. Dünden kalan ekmeklerin üzerine sürülmüş bir takım soslardan ve muhtemelen bizim masadan önce bir kaç masaya daha konuk olmuş hamurdan mamul kaptan başka bir özelliği yok bence. Devasa denilen pizza makul boyutlarda ev yapımı makarna normal lezzetteydi. Kuru bonfile denilen lezzetli şeyler daha fazla karamsarlaşmamı engelledi. Şaraplı bir akşam yemeği için gelen hesap gayet makuldü. Abartıldığı gibi korkunç pahalı bir yer değil. Bir iki yıl önceki gibi iştahım yerinde olsa hesap yükselebilirdi elbette ama o zamanda dört kişilik yemiş olurdum :)

Tatlılarını kahvelerini filan merak etmedim, yerel İtalyan kıyafetli garsonlarımızda sıradan bir mekândakileri aratmadılar. Şarap kadehini tepeleme doldurmaları hoşuma gitti zira ben sofra şarabını su gibi içerim. Ama benim gibi istisna bir içiciye her zaman rastlanmaz şarap kadehi de tepeleme doldurulmaz. Öyle şişenin boynuna kırmızı kurdele bağladık diye servis mükemmel olmuyor :)

Efendim özetle mekân fena değil, idare eder. Yazılanlara anlatılanlara inanıp beklentiyi yüksek tutmadan giderseniz şahane bir yer. Benim gibi memleketin ikinci italyan restoranı seçilen çok pahalı bir yere gittiğinizi düşünürseniz “Haddiiii len” der kalkarsınız. Kapıdan girerken rezervasyonunuz var mıydı denilmesi her zamanki gibi sinir etti elbette beni. Yahu bu restoranları gerçekten anlamıyorum ben hadi hafta sonu bazılarına hak veririmde Pazartesi akşamı neyin rezervasyonu. Hem rezervasyonum olsa ben söylemez miyim sana :)

Beylerbeyi

Uzun zaman gitmedim eski semtime. Özlemişim. Hızlı bir tur attım kimler var şöyle bir bakındım. Mahmutoğlu Pastanesi tadilatta yeni dekorasyon şık olacak gibi görünüyor. Eski dürümcü sonra kasap olan köşedeki dükkân şimdi de balıkçı olmuş. Çınarın altındaki derme çatma balık lokantasını yıkıp yeni ahşap bir yapı inşa etmişler. Ufak tefek epey değişiklik var. İnsanlar aynı, keyifli yanı da bu :)
Çay ocağı, taksi durağı, eski müdavimi olduğum lokantalar, nargileci, turşucu hepsine şöyle bir uğradım. Keyifle sohbet ettik güldük eğlendik. İskelede güneş enerjisi ile çalışan bir şey dikkatimi çekti ama ne olduğunu anlamadım. Beylerbeyine de deniz taksi levhasını asmışlar. Ne iyi etti İDO böyle bir iş yapmakla :) sayısını arttırırlarsa hepimizin hayatı kolaylaşacak. Arada bir kullanıyorum deniz taksileri ama her zaman bulmak mümkün olmuyor. Ortaköy Çengelköy arası 5 dakika sürmüyor. Ne trafik derdi ne insan kalabalığı. Lazım olmadığı için iskeleye bağlı bir tane duruyordu. Arasam bulamam. Gidip ağaçların altına oturdum ama bu sefer kimse çay göndermedi. Unutulmuşuz tabii diye sitemde edeyim esnafa :) oturduğum yerden gökyüzüne bakınca değişmeyen parçayı da yakalamış oldum.
Akşam ne yapsam acaba, nerde yemek yemeli?

Banyanın girişi, HouseCafenin iki kat üstünde.

Bir öğle yemeğinde uğradık yine mekâna. Izgara ahtapotları favorim benim. Çözemediğim konu ise ahtapot porsiyonunu neye göre ayarladıkları :) bir gün gidiyorum tek parça geliyor. Başka bir gün üç parça, sormadın mı demeyin sordum elbette. Gramaja göre hesaplıyorlarmış. Her zaman az gramajlı üç parça yemek istediğimi belirttim elbette :)

Hem açık hem de kapalı alanları var, ben dışarıda oturmayı tercih ediyorum her zaman. Tabi güneşin tepemde nöbet tutmadığı saatlerde. Haftanın her günü açık. Pazar günü akşam 10.00 diğer günlerdeyse öğlen 12:00 de servis başlıyor. Bu bilgileri teyit etmeden hareket etmemenizi öneririm. Sonra sen böyle demiştin ben gittim kapalıydı demeyin bana.

Ahtapot ızgaralarını şiddetle tavsiye ederim. Tavsiye ettiğim diğer lezzetler Banyan Orange Beef, Sake Marineli Fillet Mignon ve T-Bone Steak. Orange beef bildiğimiz portakallı bonfile dilimleri yanında yasemin pirinç var. Sake marineli fillet mignonda ayrı bir lezzet teriyaki sos ve badem patatesler ile yenilesi yutulası bir meret. T-Bone ise bu tür mekânları değerlendirmemde en etkin rol alan ana yemek ki bu konuda oldukça başarılılar. Biraz daha iri olsaydı gözümde doyardı ama yaklaşık yarım kilo etten sonra gözümün doymamış olmasının bir önemi kalmadı. Fakat geçenlerde Kalamış civarında bir İtalyan restoranında yediğim steak bir kilodan fazla ve tabiri caizse dana gibiydi :) yemeden doymuştum. Banyanında hakkını vermek gerek lokum gibi yapmışlar afiyet ile yedim bitirdim.

Sitelerinde aşağıdaki yazılar ile aşk çocuğuyuz biz neler neler yaparız demişler :)

Banyan bir aşk çocuğu.
Yemek yaratma aşkı,
egzotik lezzetlerin aşkı,
güzellikleri paylaşma aşkı.
Banyan, dünya lezzetlerinin
Asya ve özellikle Thai

http://www.banyanrestaurant.com/tr

Hamsi :) Kırmızı soğan, rokaaaaa

Kadim dostlardan Turgut hepimizi aradı tek tek. Rakıyı balığı duyunca eskiler bir araya geldik yine :) Bir arkadaşının babası işletiyormuş. Vesilesi ile yıllarca önünden gelip geçtiğimiz lokal havasındaki bu mekâna girmiş olduk :) Güzel bir meyhaneymiş meğersem. Müdavimleri olan, her masanın birbirini tanıdığı hoş sohbet insanların doldurduğu güzide bir mekân. Beylerbeyine yakışmış yani :)
Hemen mezelerimiz geldi masaya, peynir, közlenmiş kırmızıbiber, pilaki, patlıcan, çiroz, haydari derken ilk kadehler göz ucu ile birbirimize bir yandan manzaraya bir yandan çevreye bakarken bitivermiş :) Şahsen hiç içmemişim gibi oluyorum ilk kadehi :) Nedendir bilmem bizim dostların hepsinde var bu hastalık. İlk kadehin hesabı olmaz, bir iki meze tırtıklayıp ikincileri dolduruyoruz hemen. Arkasından güzel bir salata ve hamsi ile devam ediyoruz. Çevrede sevimli insanlar var gülümseyerek rakı içiyorlar. Pek sakin sessiz bir yer. Manzara nefis, köprüye uzansan dokunacaksın sanki. İkinci büyükten sonra uzanmayı deneyebiliriz :)
Tavsiye olunur güzel bir yer, yolunuz düşerse uğrayın derim. Beylerbeyinde kime sorsanız gösterir. Ben soramam tarif gerek derseniz. Taksi durağının karşısından sahile girin, camii tarafından değil yani. Sağınızda Mustafa Keserin yeri olacak, solunuzda bir otopark. Sağa giderseniz sahile sola giderseniz mekânın sokağına çıkarsınız. Solunuza bakınırken biraz kafanızı yukarı kaldırın tabelasını göreceksiniz. Tabelanın asılı olduğu apartmana dalın ve merdiven bitene kadar çıkın :)

Ahtapot gayet başarılıydı...

Dalia Beach Club
Neden Dalya Plajı değil? Neden ama? Her neyse efenim, takılmayalım adına. Mekân güzel, gittik gördük. Dalia malia idare ediyor işte, beach club mı? Evet diğerlerine benziyor. Kilyos’dakilerin hepsi birbirine benzemekte, değişen sadece ziyaretçileri. Kiminde sakin aileler kiminde koşturan zıplayan, yerinde duramayan gençler var. Dalia’da her ikisini de bir arada görebiliyoruz. Biz balık rakıya niyetlendik atladık gittik. Kasım ayında plaja gidersen denize girmeden gelirsin elbette :) Hoş yazın gittiğimizde de suya atlamak gelmedi içimden nedense.
Yazımı yazarken bir yandan göz atayım diye açtığım web sayfaları, eşsiz müziğinin kapatılamaz olması sayesinde ziyadesi ile laf işitti benden: http://www.clubdalia.com İncelemeden “Haddi len…” nidası ile terk eyledim siteyi :) Lütfetmiş gelmişim sitenize, hın nı nı nııı nıııı dinlemek zorunda mıyım? Roka salatanız, ahtapotunuz ve Lüferiniz nefis olabilir ama sitedeki müzik iğrenç efenim.
Konuyu fazla dağıtmadan, mekâna ulaşımın oldukça kolay olduğunu belirteyim. Biz Maslak tarafından ulaştık lakin Sarıyer’den de gidebilirsiniz. Maslaktan Kilyos yolunu izleyin, Demiciköy tabelalarını takip ederken yolda DALIA BEACH yazılı yeşilimtırak tabelaları göreceksiniz. En azından biz gördüğümüzde belirgin ve yeşilimsi renkteydiler :) Yol keyifli geçti, arada kenara çekip çiçek böcek peşinde koştuk. Tuhaf bitkilere şaşkınlık ile baktık :) Geniş otoparkına park edip gözümüze kestirdiğimiz deniz gören bir masaya yerleştik. Önce birer kadeh rakı hemen akabinde beyaz peynir ve kavun istedik. Patlıcan ezmesi varsa şahane olur dedik velhasıl varmış :) Hemen geldi içkimiz mezemiz… Buralarda lezzetli olan odun ateşinde pişirilen Trabzon ekmekleri de kızarmış olarak gelince değmeyin keyfimize durumu oluştu. Başladık içmeye, balıklardan Lüfer ızgarayı tercih ettik elbette. Klasik olarak sarıkanattan hallice, Lüfer olmaya aday balıklarımız geldi. Tamam, lezzetliydi ama kim Lüferi lezzetsiz yaparsak tepelemek gerekir zaten :) Yanında gelen kırmızı soğan ve roka ekstra puan vermeyi gerektirir o başka. Artık balık servisinin değişmezi olan kırmızı soğanı rokayı bile masada görmek sevinç kaynağı olmaya başladı ya, vay halimize yani :) Roka salatamız da adabı ile hazırlanmış öyle üstüne mısır eklensin türlü süslemeler yapılsın durumu yok neyse ki :) Hepsini yedim yuttum elbette :) Ahtapotlarda beklemediğim şekilde lezizdi. Asıl şaşkınlığı sigara satışı yapan insan yaşattı diyelim ve konuya girelim :) Eski öğretmenmiş, yıllardır burada sigara ve puro satarmış… Ben sigara kullanmam lakin güzel bir puroya nadiren hayır derim. İnanılmaz gelecek ama adamın elindeki küçük tablada Cohiba çeşitlerinin hepsi var diyebilirim. Diğerleri pek ilgimi çekmedi lakin Cohiba Siglo VI ile göz göze gelince duramadım. Kilyos Demirciköy civarında Dalia Beach Club diye bir yerdeyim, rakı balık yemişim, puro içmek için gerekli sukunete, huzura kavuşmuşum ve ilahi adalet bana Cohiba göndermiş, olacak iş mi? Purolar beklediğimden daha iyi  muhafaza edilmiş, rutubeti tam kıvamında. Üstelik pek kibar bir sunumu var :) doğru şekilde kesip hemen yakmamıza yardımcı bile oldu sevgili hocamız :) Bir iki nefes çekince dayanılmaz kokusu sardı çevreyi. Kalabalık yerlerde puro içmemeye dikkat etsem de açık havadayız nasılsa diye kendimi kandırdım.  Kilyos civarında eski tarih öğretmeni, yeni tütün pazarlamacısı bu beye tesadüf ederseniz çekinmeden alışveriş yapabilirsiniz. Lakin hemen hatırlatayım, daha önce Cohiba almadıysanız fiyatta anlaşmadan puronuzu yakmayın :)

Yemek sonrası sahilde şöyle bir tur attık, keyifli oldu tavsiye ederim. Yazın gelelim temennisi ile mekândan ayrıldık… Bu kadar rakı bizi kesmez balık zaten küçüktü, ara bakalım bizimkiler neredeymiş :)

Balık Ekmek ve Bira

Dayanamadık bu öğlen. Kadim dost ve mesai arkadaşı Tolga gaza getirdi :) Balık ekmek, bira diyince akan sular durdu. Hasan da eşlik edince soluğu Eminönü’nde aldık. Önce Galata Kulesini tavaf ettik :) Tolga ile o kadar özdeşleştirdiğim bir yer ki artık arada bir Tolga’nın Kulesi diyorum :) Bende çok severim bu kuleyi. Evet, farkındayım sürekli sevdiğimi belirtiyorum :)
Galata Kulesi kısa süreli ziyaretler için doğru bir mekân değil. Kısıtlı öğle yemeği arasında es geçmekte fayda var. Çıkıp şöyle dört bir yanı uzun uzun seyredemedikten, aşağıdaki insancıklara bakıp keyif alamadıktan sonra ne işe yarar. Biz de durmadık devam ettik yolumuza. Önce Kuledibi Hastanesine uğradık kapıdan. Şahane bir yapı, eskiden İngiliz Hastanesiymiş. Daha sonra Bankalar Caddesine doğru Kamondo merdivenlerini kullandık. Aslı var mı bilmem ama adını Avram Kamondo adlı bir bankerden almış. Beyim bu merdivenleri işe rahat gidip gelmek için yaptırmış. Para olsun bende yaptırtırım :) Keyifle indik çıktık merdivenlerden. Daha fazla gezinmeden Galata Köprüsüne ulaştık. Gelsin biralar, balık ekmekler :) Nefis balık ekmekleri ve biraları itina ile tükettik…

Peynir, kavun...

Buluştuk eski dostlarla. Saat daha erken önce bir nargile içelim dedik. Tamam itiraf ediyorum nargile yine benim başımın altından çıktı. Kadim dostlardan Ömer Karadeniz ve Tanju Sami ile tophanede aldık soluğu. Tek nargile içen ben olduğum için tophane havası da pek sarmadı dostları. Ömer’in Suriye’den hediyesi olan güzel işlemeli sipsi ile fokurdattım nargilemi. Sohbet aynı konu üstünde döndü durdu. Ne yesek? Nerede yesek? Sultanahmet’e doğru yollandık, balık yemeye karar verince akla gelen ilk mekân Balıkçı Sabahattin oldu. Henüz ziyaret etmemiş birisi de olunca aramızda, alternatif düşünmeye gerek kalmadı. Aheste aheste çıktık Cankurtaran’a. Buraya ilk kez ne zaman geldim hatırlamıyorum, sanırım 99 yazıydı… Midyeli pilavı, karides güveci ile gönlümü fethetmişti mekân. Asmanın altında, dar sokakta tenha bir masaya iliştik :) güzelde oldu. Çevreyi rahatça gören geleni geçeni göz ucu ile izlediğimiz masaya içkilerde gelince daha bir yayıldık masaya. 98 de bıraktığım alkole halen başlamadığım için ben paşa paşa suyumu içtim. Dostlar rakıya şaraba adabı ile muamele ettiler :)

Güler yüzlü garsonumuzdan karides güvecimizi, midyeli pilavımızı, peynir, kavun ve ortaya salatamızı istedik. Ah benim eşek kafam ne demeye burada kâğıtta levrek istersin ki. Ama sordum güzel yapıyor musunuz dedim. Afalladı tabi adam. Biz her şeyi güzel yaparız diyince nefis kâğıtta levrek hayalleri kurmaya başladım. Adam gibi ye ızgara balığını şurada işte. Benden size tavsiye kâğıtta levreği Pandelli veya Karaköy Balıkçısı dışında yemeyin. Ben yedim nefisti dediğiniz farklı bir yer varsa bir zahmet bana da haber verin. Bu arada elbette beğenmediğimi söyledim mahcup oldular. Hani kâğıt nerede, bu alüminyum folyoda buğulama levrek kıvamında bir şey. Değiştirmeyi teklif ettilerse de oralı olmadım. Madem beceremiyorsun bilmiyorsun bu haltı ne demeye yapar servis edersin. Hem mekân gözümden düştü hem keyifsiz bir yemek yedim. Neyse ki diğer lezzetler ve dostlar sayesinde gecem zehir olmadı en azından.

Tavsiye ettiğim mekânlardan Balıkçı Sabahattin. Güzel bir rakı balık akşamı için eşle dostla gidilecek fazlası ile memnun kalınacak bir yer. Hava kararmadan giderseniz sokağa yakın bir yere oturmanızı tavsiye ederim. Eski İstanbul mahalleleri arasında yakın bir dostun bahçesinde oturduğunuzu sanıyorsunuz. Gelen geçen insanlar, çocukların sesleri, şaşkın bakınan gezinen turistler, ayrı bir havası var. Fiyatlar çok yüksek değil. Her gittiğimin de memnun ayrıldığım. Meyveyi tatlıyı sürekli ikram eden, Türk Kahvesi’ni adabı ile yapan yerlerden. Meyve ve tatlı sadece bize değil her müşteriye her zaman yapılan bir ikram.

Sallana sallana kalktık Galata Köprüsüne kadar yürüdük. Çay içelim talebini fırsat bildim bir nargileciye oturduk köprü altında. Yeni yeni köprü altına restoran, kafeterya, turistik eşya satan dükkânlar açılıyor. Umarım eski havasını yakalar.

http://www.balikcisabahattin.com/iletisim.asp