Çamlıbağ Kuntra 2009

Kuntra yani Karasakızı tek üzüm olarak işleyen ve hakkını veren nadir üreticilerdendir Çamlıbağ. Her ne kadar harman şaraplara karşı olsam da Karasakız ile harmanlanan nimetlerin başarılı olduğunu da söylemeden geçemeyeceğim. Elbette benim için evla olanı tek üzüm olması ve makul fiyatlar ile sunulması. Çamlıbağ Kuntra içmeden önce eser miktarda havalandırılması gereken bir güzel. Açıver mantarı, koy bir kenara bir süre dursun. Sen bu arada bir şişe Vasilaki açar içersin. Bir yandan mezelerini, yemeğini yaparsın. Sonra elbet sıra gelir Kuntraya :) Şimdi ilgiyi başka şaraba çekmek gibi olacak lakin bu Kuntranın bir tatlı şarabı var. Aman, aman, aman… Bitmesin diye yudum yudum içilecek, utanmadan eşten dosttan saklanacak kadar nefis. Aklında olsun. Çamlıbağ Kuntra Mistel bulursan bolca al. Hatta bana da haber ver. Uçar gelirim :)

Hadi toparlayalım. Çamlıbağ Kuntra mutlaka havalandırılmalı. Neye eşlik eder diye çok kafa yorulmadan tüketilmeli. Rezervi temin edilirse daha bir itina gösterilmeli. Aynı şekilde o da havalandırılmalı. Sakin sakin içilmeli. Adanın sunduğu nimetlere şükredilmeli. Afiyet ola :)

Çamlıbağ Vasilaki 2009

Çok içen bir şarap sever olarak acizane ilk yirmi listem bulunuyor. İlk on diyeceğimi sanıyorsan yanılıyorsun :) Çamlıbağ Vasilaki yılladır bu listedeki yerini korumakta. Dolayısı ile her şarap severe şiddetle tavsiye ederim. Öyle kolay kolay sizi şaşırtmaz, hayal kırıklığına uğratmaz. Yıllardır değişmeyen fiyatı ile gönlümdeki yeri bir başkadır. Üreticisine olan sevgim sonsuzdur. Üretici için ayrıca yazacağım. Şimdi geçelim şarabımıza.

Evvela Vasilaki’nin yani Altınbaş’ın hak ettiği değeri görmediğini belirtmem gerek. Açıkçası bu üzümden yapılacak şaraplar kitle şaraplarındaki büyük bir boşluğu doldurabilir. Öyle ödül almanıza filan gerek yok. Aman efendim meşe görsün, bilmem ne şişeye dolsun gibi çabalar yersiz. Yap adam gibi yarı tatlı şarabını, doldur litrelik şişelere uygun bir rakam belirle. Biz de doya doya içelim. Şaraba yeni alışan damaklar için yarı tatlı bir Altınbaş bulunmaz nimettir. Alkol oranı çok yüksek olmayacağı için makul fiyatlar ile raflarda yer alması durumunda hafif bira sevenler tarafından baş tacı edilebilir. Çamlıbağ Vasilaki sek beyaz şarap olsa da yarı tatlı kadar güzel bir içimi vardır. Adadan alırsan 12 lira, meraklı bir tekelde karşılaşırsan 15 liraya alabilirsin. Yıllardır da fiyatını istikrarla korumakta, lezzetinden ödün vermemektedir. Meyvemsi yapısı, hafif gövdesi ile her ortama uyum sağlar. Öğlen vakti biraz çerez ile harikalar yaratır. Akşamüstü yemek öncesinde alınması şifa sayılır. Üreticilerimize örnek olması gereken bir kulvardadır ve yanında yamacında bir örneğine daha rastlayamazsın.

Özetlemek gerekirse adaya yolu düşenin koli ile alması farz olan. Almayanın pişman olacağı nefis bir nimettir.

Bilmem anlatabildim mi :) Hadi canım. Afiyetle :)

Urla Vourla 2008

Olmuş, güzel, şahane, latif, leziz, pek evla… Velhasıl bir nevi şifa kaynağı. Efenim özetle, gayet başarılı bulduğumu söylemem gerek. Yok kokusu, vay efendim ipeksi dokusu, yan damak, alt dudak gibi detaylara girmeyeceğim. Üstelik mideye gidişi sırasında kat ettiği yolu ve yaşattığı maceraları da es geçeceğim. Bu maceralar esnasında damağa verdiği türlü hoşlukları izah etmek ile de boğuşacak değilim lakin bizzat kendisi ile tanışmanı tavsiye ederim. 2008 mahsulünden bahsetmekte olduğumu, afeti üşenmeden eser miktarda havalandırdığımızı da hatırlatayım. Ayrıca kendisi ile hoş beşimizin pek keyifli bir dost meclisinde vuku bulduğundan da dem vurmalı. Kadim dostlar ile sirke dahi bal olur efenim. Söz konusu afet ile sirke kelamının aynı yazıda geçiyor olmasına aldırış etmeyiniz. Affına sığınarak diğerlerine taş attım. Yoksa şahsına karşı bir densizlik söz konusu değil :)

İtiraf etmem gereken bazı gerçekler var. Ben harman şarapları sevmiyorum. İnatçı adamın tekiyim. Tek üzümden şarap eylesinler onu bunu birbirine harman etmesinler isterim. Tamam, azizim sen de haklısın. Onun lanet suratı, berikinin yılışık yüzü, diğerinin küpe zarar keskinliği bir araya gelince samanlık seyran oluyor diyorsun amma velâkin ben ne içtiğimi anlayamıyorum ki. Hayır, içtiğim şarabın ne vaat etmesi gerektiği ile ilgili ahkâm da kesemiyorum. Cabernet Sauvignon, Merlot, Şiraz ve Boğazkere bir araya gelmiş. Ön yargılı yaklaştım mı? Yaklaştım. Burun kıvırdım mı? Kıvırdım. Şahsen bu kadar para verip alır mıydım? Almazdım. Kadim dostlar almış. İyi de etmişler yahu. Yıllar geçtikçe şarap konusunda daha cimri davranmaya başladım. İnan bana bunun tek nedeni yine bizim üreticiler. Hayır, şu şarabın hürmetine ağzımı bozmuyorum ama yeterince bilinçli değil ve ne yaptığının farkında değilsen çok para verme şaraba. Şımartmayın kardeşim şu adamları :) İki şişesi ile bir araba taksiti ödeyebileceğiniz şaraplar var bu memlekette. Ne oldu dünyanın beri tarafındaki açlar?

Şımartmayın kardeşim şu adamları :) İki şişesi ile bir araba taksiti ödeyebileceğiniz şaraplar var bu memlekette.

Ne diyordum? Dört üzümü harman eylemişler, bir nevi efsun düzenlemişler. Sekkaresine saygılarımı sunuyor tez zamanda bir şişeyi daha baştan çıkartıyorum efenim. Neyle uyum sağlar? Bak şimdi. Oysa programımızın bana ayrılan bölümünün sonuna gelmiştik. Oradan yapıştın koluma, neymiş efendim, uyum sağladığı yemekmiş. Şimdi sana şu uygun desem olmaz. Bu iyi gider desem sen onu nasıl yapacaksın kim bilir. Yeri gelmişken minik bir detay vermiş olayım. Her şarabın yanına bir şeyler yakıştırmaya çalışma. Rabbim bizim mutfağa bir lezzet vermiş, bir lezzet vermiş ki öyle eksiğini kapatacak şaraba filan ihtiyacı kalmamış. Dolayısı ile bizim nefis yemekler ile nispeten vasat şaraplar tüketebilirsin. Böyle afetler ile kuru ekmek yesen yeridir. Yemek ile filan ziyan etme. Kızartıver bir dilim ekmek. Evde ne varsa yanına bir iki parça onlardan da çıkart. Göz hoşluğu olsun. Tak koluna güzeli. Hadi canım. Afiyetle :)

Gordias Kalecik Karası 2009 Kırmızı Şarap

Yakın bir zamanda pembe marifetleri ile keyiflenmiş lakin kırmızısını saklamayı başarmıştım. Irmalı Şarap tarafından üretilin ikinci güzel. Farkında mısın ne çok Kalecik Karası işlenir oldu. Ankara’nın üzümü yakıştırması pek yakında unutulacak. Ne yazık ki toplum olarak hızlı unutan, unutmak ile kalmayıp örtbas ve tahrip etme konusunda da yetenek sahibiyiz. Irmalı Şarap en azından aileden kalan bağları Kalecik Karası ile şenlendirmiş. Sanırım eski bağlar kurtarılamayacak kadar vahim durumdaydı. Gelelim şarabımıza. Latif bir lezzet, yumuşak içimli ve kırmızı meyveler hissediliyor. Fiyatının uygunluğunu da göz önüne alırsak başarılı olduğunu kabul etmek gerekir. Kalecik Karası’nın mülayim yapısından nasibini almış, bizim mutfak ile uyum içinde yuvarlanır. Ben özellikle peynirli ve etli hamur işlerine çok yakıştırdım. İzah etmekte faide var. Aklına çörekler gelmesin. Fotoğrafta göreceğin gibi bazlama ve peynir ikilisi epey iş gördü lakin ben duramadım bir de kavurma ile bazlama yaptım. Aman ne güzel oldu, kaşla göz arasında nasıl anlaştılar anlatamam. Kadehi bırakıp su bardağına doldurdum Gordias’ı akabinde yayıldım koltuğuma ve son zamanların en büyük oburluğunu yaptım. Her şarap severe böyle keyiflerin nasip olmasını diliyorum. Raflarda boy gösterirse bir şans vermen tavsiye olunur. Hazır Kalecik Karası gündemimizi işgal etmişken bir yazı daha yazmak farz oldu: Kalecik Karaları Pek Açık Araları :) Mani kıvamında devam edebilmek için bir şişe açmak gerek efenim. Bir sonraki yazıya kadar huzur dolu günler diliyorum :)

Gordias Kalecik Karası Pembe 2010

Yepyeni bir üretici daha katıldı şarap dünyamıza. Ankara’dan. Üzüm doğal olarak Kalecik Karası ve bağlar üç günlük değil. 60 yıllık Hasandede bağları bakımsızlıktan harap olunca 2003 yılında kollar sıvanmış ve yerine Kalecik Karaları dikilmiş. Keşke vakti zamanında ilgilenilse ve Hasandede’ler kurtarılmış olsaydı. Hasandede mühim üzüm, korumak ve kurtarmak gerek. Hadi şimdi burada başka bir üzümden dem vurmayayım. Ayrıca yazarım. 2003 yılına dönelim. Canan Hanım aileden kalan mirasa sahip çıkmış ve Kalecik Karası ile bağcılık macerasına başlamış. Bağlara verilen emek sonunda şişelenmiş. Güzel de olmuş. 2010 gibi zor geçen bir yılın mahsulü ile ortaya çıkan şarap gayet leziz. Üzüm suyu ile yeterince ilgilenince cömert davranıyor. Tadına bakmak niyet ile açtığım şişe tahmin ettiğiniz gibi bir anda bitiverdi. İki kadeh içer tatmış olurum diyordum lakin plan tutmadı. Biraz peynir biraz üzüm keyifle eşlik etti. Şayet uygun fiyatlar ile raflarda yerini alırsa iyi bir pembe seçeneğimiz daha olacak. Üstelik Kalecik Karası marifeti, önümüzdeki yıllarda Kalecik Karası varlığını daha çok hissettirmeye başlayacak. Bağlar için zor bir yıl olmasına rağmen gayet latif olduğunu belirtmiştim. Bilin bakalım işin arkasından kim çıktı. Elbette Anatolian Vineyards. Anlaşılan Jean Luc Colin dokunuvermiş. Pembe ile yetinmemişler bir de kırmızı yapmışlar lakin bu ara tatmak için sıraya sokmam gerekiyor. Şarap ile dolu yoğun günler geçirmekteyim :) Bayramı da bu şekilde kutlayacağım kesin. Hadi toparlayalım. Şimdi efenim ne yapıyoruz? Gordias’ları bizlere sunan üreticiyi destekliyoruz. Irmalı Şarap diğer tüm küçük üreticiler gibi desteklenmeli. Hükümetin getirdiği yasaklar ile internet üzerinden siparişin engellenmiş olması bu tür üreticileri oldukça zora sokuyor. Şarap severler olarak ne yapmak gerek? Bir şekilde bu ürünlere ulaşmalı ve almalıyız. Şayet yeni üreticileri desteklemezsek eski günlere dönüşümüz hızlı olacak. Tez zamanda Gordias Kalecik Karası Pembe tadıla. Afiyetle efenim :)

Kalecik Karası Beyaz

Mühim. Çok mühim zira böylesi girişimlerin yıllar önce yapılmış olması gerekirdi. Bildiğim kadarı ile şarap tarihimizde siyah üzümden beyaz şarabı sadece Cankara üretmişti. Cabernet’i beyaz olarak işlemişler, bence gayet lezzetli de olmuştu. Asıl meselenin sonuca kolay ve ucuz bir şekilde ulaşmak olduğunu da belirtmek gerek. Zinfandel bugün varlığını koruyorsa bunu beyaz olarak işlenmesine borçludur diyebiliriz. Örneğin vakti zamanında memleketten meraklı bir sekkare çıkıp Papazkarası ile nefis beyazlar, pembeler veya küplere basıp turuncular yaratsaydı bugün Papazkarası’nın arkasından ağlıyor olmazdık. Trakya’nın Papazkarası bağları sökülmez yerine Merlot’lar dikilmezdi.
Kalecik Karası pembe olarak yine Murat Üner sayesinde raflarda yerini almıştı. İnanın Kalecik Karası Pembeyi gördüğüm günü hatırlıyorum. Yıllardır ayrı bir yeri vardır bende. Fiyatı dışında bir şikâyetim de yoktur. Yakın zamanda bu güzelin piyasaya dahi verilmemesinin tartışıldığını öğrenince benden daha densiz insanların olduğuna inanmaya başladım. Yapmışsın nefis pembeyi, ver piyasaya içelim. Her neyse efenim. Sonunda kurtarılmış ve birçok üreticiye örnek olmuş. Bu işin arkasında yurdum sekkarelerin olması da ayrı bir hoşluk. Hangi şarabı alacağınızdan emin değilseniz hiç düşünmeyin. Bu ve benzeri ürünleri çekinmeden alın. Yok olmaya yüz tutmuş bir üzümün adı şişede yer alıyorsa hemen alın. Daha önce denenmemiş, görülmemiş bir yöntem, renk veya herhangi bir sıra dışılık varsa o şişeyi de alın. Kanadalı şarap tüketicileri dünya genelinde şöyle tanınıyor: “Kendi şaraplarını kendileri içerler.” Kanada iyi şaraplar üretir ama dünyada pek bilinmezler. Gerçekten de ithalat ve ihracatlarına baktığınızdan bu söylemin ne kadar doğru olduğunu anlarsınız. Üreticiler üzümlerine sahip çıkar. Tüketiciler saygı ile karşılar ve tüketir. İşte görmek istediğimiz Türk Şarap Dünyasına örnek olacak bir ülke. Umarım satın alma tavsiyelerim daha manidar görünmeye başlamıştır. Şarabın güzel bir hobi veya kültürel bir aktivite olması dışında ciddi bir ticari hacmi olduğunu da hatırlatmak gerek.

Kanadalı şarap tüketicileri dünya genelinde şöyle tanınıyor: “Kendi şaraplarını kendileri içerler.”

Tekrar ediyorum. Yok olan üzümleri kurtarmaya çalışan üreticiyi destekle. Denenmemişi, aksi istikamete kürek çekeni destekle. Üretici seni takip etmek zorunda, sen sekkareye hakkını ver, üretici üzüme sahip çıksın. Olay bu kadar basit :)
Devam edelim. Kalecik Karası Beyaz mühim demiş ve bazı örnekler ile sebebini açıklamaya çalışmıştık. Rengin benim için ne kadar önemsiz olduğunu hatırlatmama gerek yok sanırım. Fakat işte böyle bir renk saygıyı hak eder. Güzel. Bu kadar. Kadehte fiyakalı duruyor. Şişe bu renk sayesinde bir başka görünüyor. Lezzeti konusunda ahkâm kesmeyeceğim. Sanal âlemde şöyle bir aratın bol miktarda yoruma rastlarsınız. Eşlik etmeyeceği yemek yok desem yeridir. Yinede âcizane tavsiyem böyle zarif ve hoş kokulu bir afete şefkat ile yaklaşmanız yönünde. Ağır bir lezzet veya önüne geçecek bir yemek ile eşleştirmek ayıp olur. Mümkün olduğunca sade ve basit bir eşlikçi bulun. Çıtır şarabın keyfini çıkartın. Deniz ürünleri ile denemeye kalkarsanız kesinlikle tavadan, yağlı balıktan uzak durun. Bilmem anlatabildim mi? En basitinden karidesi haşlayın ve temizleyin. Sos, limon, salata gereksiz şeyler. Tüm eksiği şarabınız tamamlayacak.
Yazının başında bir yerlerde küplere basıp turuncu yapsaydın dedim değil mi? İşte bu akşam ki ikinci yazı da bununla ilgili olacak lakin sızmadan bitirmiş olur muyum emin değilim :) Hayırlı geceler. Afiyet olsun.

Doluca DLC Grenache 2009 Kırmızı Sek Şarap

Dur dur dur :) Şarap seviyor musun? Hani bu puanlar, yarışmalar, üstatlar filan ilgini çekiyor mu? Yüksek puan almış şarapların tadını mı merak ediyorsun? Peki, tamam. Sen kaşındın :) Git bundan al işte. Şimdi bu güzelin 2008 hasadı pek başarılı olarak ciddi puanlar elde etti. Hatta bazı markaları ağzıma sakız etti, çiğneyip çiğneyip sağa sola tükürüyorum :) Ecnebi şarap üstatları bizim ülkemizde yaptıkları tadımda yine bir ecnebi üzümü olan ve ülkemizin ilk Grenache denemesini yine bizim memleketin en pahalı şarapları ile aynı puanı verdiler. Aman ne ayıp! Aralarında dört beş kat kadar bir fiyat farkı var. Şimdi sen bunun 2008 hasadına rastlarsan bolca alabilirsin. Haber ver ben de alırım. 2009 bulurda alırsan beklentiyi çok yükseltme lakin almanda fayda var. Bizim arsız üreticiler on yıl önce aldığı bir ödülü halen şişe üzerinde janjanlı etiketler ile gözümüze sokuyor. Üstelik sen de bu yalanlara kanıyorsun. Vakti zamanında benim kandığım gibi. Her sene birileri aldanmasa nasıl dönecek bu tezgâh. Masal anlatma şimdi bana. Daha dün market raflarında avare avare şarap şişelerini mıncıklıyordun. Sepete eklediklerinde yabancı ülke bayrakları, ödül çığırtkanı parlak etiketler vardı. Sen de ördek gibi aldın bu şaraplardan. Şimdi bunu niye anlattık? 2006 mahsulü ödül alan bir şarap 2011 da sirke olabilir. 2005 de Tanzanyanistan Verpuanı yarışmasında şarapların şarabı seçilmiş, yüz üzerinden bin beş yüz puan almış da olabilir. Sen raftan şarabı alırken ödül aldığını duyuran fiyakalı etiketlere kanabilir ve akabinde evinde hüsrana uğrayabilirsin. 2005 yılında rabbim rahmetini esirgemiş, şarap tanrısı ile sulh edip güneşi bağlar üzerinde gezdirmiş olabilir lakin senin sarıldığın şişe o yıllardan habersizdir. Güneş şöyle dursun, bol yağmur almış bağın üzümleri… Her neyse efendim. Daha neler olabilir neler. Keyfin yoktur şarabı beğenmezsin. Dolayısı ile neymiş? Şaraba çok para vermek akıl karı değilmiş!
Kısa kestim ve geldim şaraba :) Hemen belirtmem gerek meşe fıçı kullanmadan bizleri Granache ile tanıştırdığı için Doluca ve çalışanlarına teşekkür etmeliyiz. Nedir kardeşim bu meşe sevdası? Meşe fıçı satmak için hipnoz mu ediyorlar sizi? DLC Grenache aslanlar gibi tanklarda üretilmiş. Üzüm neyse şişenin içinde, üstelik tek üzüm! Grenache ile tanışmak, kaynaşmak için birebir. Kırmızı etlere itina ile eşlik eder. Makarnalar ve zarif hamur işi yemekleri ile hoplar zıplar. Şu anda kuru etlerden yaptığım bir sandviçe de mızmızlanmadan eşlik ediyor. Kırmızı bir şaraba göre biraz fazla soğutmuşum ama üşümek iyi bile gelmiş merete. Afiyet olsun bana :)

Diren Gece Suni Köpüren Şarap

Narince köpürünce de bir başka oluyor. Sonunda birileri Narince’yi köpürttü. Benim bildiğim Diren bununla yetinmez. Suni köpürenden ziyade tabii köpürenini yapar. Memleketin ikinci doğal yöntemler ile köpüren şarabını bizlere sunar. Hem de Narince işler ki damaklarımız bayram etsin. Ne yazık ki bu güzelden ancak bir kadeh içebildim. Hanımlar tarafından pek beğenilmiş olması nedeni ile bir anda boş şişe ile karşı karşıya kaldık. Merakla beklediğim köpürmüş Narince nasıl olmuş anlayamadım. İçimi o kadar kolaydı ki tabiri caizse fondip yapmak sureti ile yudumlamanın ötesine geçtim. Benim gibi bir şarap tüketicisi gazoz niyetine şişelerce içebilir. Üstelik her nimete uyar. Karides cipsi ile pek keyifli oldu. Yemek öncesi ikram olarak bir başına dahi neşe saçacağına kefilim. Her duruma uygun fakat sakın kendisinden şampanya diye söz etmeyin fiyakanızı bozarlar. Suni köpüren şaraplar ile tabii köpürenler arasındaki farklardan daha önce bahsetmiştim. Ataları tek gözünü şampanya yolunda kaybettiği için midir yoksa başka bir sebebi var mıdır bilemiyorum ama Fransız kardeşler şampanya konusunda pek hassas. Hoş bu milletin hassas olmadığı bir konu yok denecek kadar az. Bakalım değişen iklimler karşısında nasıl bir tavır sergileyecekler. Bol şampanya ve türevlerinin sofranızdan eksik olmadığı günler dileği ile efenim. Diren Gece bulursanız affetmeyin. Hemen soğutun ve keyifle tüketin.

Vinolus Öküzgözü Boğazkere 2008

Daha önce üreticiden bahsetmiştim. Güzel şaraplar üreteceğinden emin olduğum bir üretici zira yine işin başında bir şarap sever var ve üretimin her aşaması ile ilgileniyor gibi. Henüz piyasaya sürdükleri dört ürünleri var. Öküzgözü ve Boğazkere harmanlarını keyifle yudumlamaktayım. Emir fena değil. Yaşına rağmen halen diri bir beyaz fakat Kalecik Karası ve Öküzgözünü tek üzüm olarak işledikleri şarapları benim damağa hitap etmedi. Hemen belirtmem gerek şaraplarında farklı bir dokunuş var. Fena değil dememim sebebi henüz kendi bağlarının üzümlerini işlememiş olmaları. Kalecik Karasını Konya civarından temin etmişler. Çocukluğum Konya’da geçtiği için ben de ayrı bir yeri oldu bu şarabın. Farklı bir dokunuş var dediğim şarapları Kalecik Karası zira amatör olarak evinde şarap yapan bir arkadaşımın yakaladığı lezzette. Şarapla fazla oynamadıkları belli, üzüm yalan söylemiyor. Gerçekten doğal yöntemler ile üretilmiş. Bizim memlekette yeni kurulan üreticiler hem tecrübe arttırmak amacı ile hem de tesisi denemek amacı ile farklı bölgelerden temin ettikleri üzümleri işliyorlar. Böyle bir deneyimi İdol’de de görmüştük. İnanın İdol etiketli içtiğim en vasat şaraplardı. Gerçi sonra yarattıkları harikaları hepimiz keyifle yudumladık. Vinolus’un yakinen takip edilmesi gerektiğini düşünüyorum. Dilerseniz sitelerinden sipariş edip şaraplarını tadabilirsiniz. Tüketiciler olarak yeni üreticileri desteklemek boynumuzun borcu. Meraklı bir şarap severseniz kendiniz deneyip karar verin. Şayet şaraba yeni merak sarmış ve farklı lezzetleri denemek gibi bir gayeniz varsa şimdilik uzak durun. Yakın zamanda çıkartacakları iki yeni ürünü bekleyin. İstanbul’da yaşayan bir şarap severseniz önümüzdeki hafta başlayacak Kanyon Şarap Tadım Günleri etkinliğinde stantlarına uğrayıp şaraplarını tadabilirsiniz. Yeni şaraplarını görürseniz bana da haber verin :) Gelip tatmak isterim. Efenim özetle yeni bir üretici daha raflarda yerini alacak ve organik şarap üreticilerine bir yenisi daha eklenecek. Her sene daha iyiye gitmeleri, kaliteyi yükselterek üretime devam etmeleri dileği ile :) Bol şaraplı günler efenim.

DLC Sultaniye Emir 2009

Uzun zamandır içtiğim en başarılı Sultaniye diyebilirim. Hatta dedim bile. Egenin haylaz üzümü Sultaniye ile Kapadokya’nın ağır toplarından Emir bir araya gelmiş. Nefis bir harman olmuş. Yahu bu arada Dimrit Üzümü ne oldu acaba. Onu da mı yok ettik? Var mı Dimrit üzümünü işleyen üretici? Bak aklıma takıldı şimdi. Her neyse biz dönelim Sultaniye güzelimize. Bu ara DLC keyifli şaraplar sunuyor. Fiyatları makul ve bulunabilirliği pek yüksek zira köşedeki markette bile var. Aman dikkat sanal âlem dışında şarap alırken dikkatli olun. Hatta sanal âlem de bile dikkatli olun. 18 lira gibi bir etiketi vardı ben aldığımda. Biraz araştırınca 32 liraya kadar çıktığını gördüm. Üzücü.
Şarap etiketinde harman oranı belirtilmemiş ama Sultaniye ağırlıklı gibi geldi bana. DLC serisi şarapları mümkünse ilk yaşında tüketmekte fayda var. İkinci yılında da çok şey kaybetmiyor fakat daha yaşlılarından uzak durmak gerek. Bunun dışında Sultaniye ile bu denli uğraşıp ortaya güzel bir ürün çıkardığı için DLC’yi takdir edip içmeye devam edelim. Fotoğraftaki mezemizi merak edersen seni şuraya alalım. Haydi afiyet olsun efenim :)

Smyrna Passito 2009

Özenti şarap üreticiliğimizin yeni bir örneği daha raflarda yerini almış. Şişenin üzerinde yazmıyor ama duyduğum kadarı ile Bornova Misketlerinden imal edilmiş. Şişenin üzerinde daha önemli bir bilgi var. Etiket tasarımının nereden esinlendiğini beyan ediyor. Ah benim üreticim diyorum. İdol Şarapçılıkta neler olduğu meçhul. Merak ile bekliyorum, bakalım nasıl gelişmeler olacak. Dönelim şarabımıza. Neyse ki memleketin bir diğer Passitosunun yanında fiyatı masum kalıyor da fazla laf edemiyorum. Hemen belirtmek gerek Online Mahzen sayesinde tatmış bulunuyorum yoksa tatlı şarap için böyle bir rakam ödemeyi düşünmezdim. Düşünmezdim diyorum zira meret pek başarılı. Hani ben tavsiye etmiş olmayayım ama arada bir alınabilir. Arada bir dememin de sebebi var elbette. Ellilik bir şişede sunuluyor ve otuz lira karşılığında alabiliyorsunuz. Daha önce Corvus Passito almış ve bunu yeni tatmış birinin yüzünü görmek isterdim. Emin olun biraz bozulacaktır. Henüz tatmadıysanız denemekte fayda var. Smyrna hem güzel bir Passito örneği hem de dışarıdan gelen örneklerinden makul rakamlara temin edebiliyoruz. Böylece İtalyanların meşhur Passitosu bizim memlekette yorumlanınca nasıl oluyor, nedir bu Passito gibi sorularınız varsa aydınlanmış olursunuz. Şarap sevmem diyen dostlar ile içilmesi yerinde olur. Bu şaraptaki bal kokusunu almamak için burunsuz olmak gerek. Hatta bal meraklısı biri çiçek balı diyecektir. Nedir bu Passito diyorsan hemen izah edeyim. İtalyanlar hasat edilmiş üzümlerin kurutulduktan sonra işlenmesi ile ortaya çıkan şaraplara Passito diyor. Bu sayede şeker oranı yükseliyor ve lezzetler yoğunlaşıyor. İtalyanlar kurutma aşamasında üzümleri hasırlarda misafir ediyormuş. Bazı farklı uygulamalarda var elbette. 

“Globalleşme dediğin de… Bu cümle biraz uzun olacak :) Globalleşme dediğin de adını Portekiz sömürgesi olan ve Afrika yakınlarındaki bir adadan alan Madeira şarabının, Amerikalı bir firmanın satın aldığı yerel alkol tekelince Türkiye’de üretilmesidir.” 

Gelelim şarap dünyasının gerçeklerine. Şarap dünyasında el üstünde tutulan pek çok lezzet tamamen tesadüfen veya yokluktan ortaya çıkmıştır. Yeri gelmiştir hasat zamanında yapılamamış ve geç hasat şarapları icat olmuştur. Geç hasat şaraplarına güzel bir örnek bizim Pamukkale’nin Zarif Sultaniye’sidir. Üstelik şimdi bu güzele eser miktarda Misket Üzümleri de eklemişler ki sorma gitsin, nefis olmuş. Tesadüfler, zorunluluklar dedik ama buna takıntı, cingözlülük, iş bilirlik ve merakı da eklemek gerek. Dini ayinlerde kullanılan nice tatlı şarap geleneksel üreticilerin başarı ile pazarladığı ürünlere dönüşmüştür. Elbette keşişlerin şarap dünyasına katkıları küçümsenemez. Bazı üzümler ile delicesine uğraşıp sonunda bu üzümlerden güzel lezzetler elde eden ve bu sayede söz konusu üzümün yok olup gitmesini engelleyen takıntılıları da unutmamak gerek. Gemilerle taşınan şarap fıçılarının güneşte kalması sebebi ile şarabın hoş tatlara kavuşması gibi örnekler de var. Evet, evet Madeira! Globalleşme dediğin de… Bu cümle biraz uzun olacak :) Globalleşme dediğin de adını Portekiz sömürgesi olan ve Afrika yakınlarındaki bir adadan alan Madeira şarabının, Amerikalı bir firmanın satın aldığı yerel alkol tekelince Türkiye’de üretilmesidir. Cingöz Portekizlilerin İngiltere’ye gönderdiği şarapların bozulmasını önlemek amacı ile şaraba ekledikleri brandy sayesinde ortaya çıkan Porto şarapları da bir başka konu. 

“Umarım yakın zamanda bizim üreticilerden biri tesadüfen farklı bir lezzet yakalar.” 

Efenim toparlamak gerekirse bizim üreticilerden ne bekliyoruz? Daha çok merak, meraklı turşucu misali :) Daha çok yerli üzüm, daha çok yerli üretim tekniği, daha çok geçmişi araştırmak. Ne kadar şarap sınıfına girdiği tartışmaya açık olsa da Küp Vişne bizim memleketin icadıdır. Yine bir Mahlep Şarabı dünyanın hiçbir yerinde üretilmez. Umarım yakın zamanda bizim üreticilerden biri tesadüfen farklı bir lezzet yakalar. Bu lezzeti cingözün biri keşfeder. Başka bir iş bilir gelir güzelce şişeler. Bu yakalamış, bu tutmuş, bu yemiş, bu da içmiş olur :) 

Baküs Şarapçılık Butik Tirilye Barik 2008

Uzun süredir yazmak istediğim bir şarap. Bolca tüketip tekrar aldıklarımdan… Yazının başlığı sizin de kafanızı biraz karıştırmadı mı? Baküs? Butik? Tirilye? Hemen aydınlatayım. Baküs Şarapçılık Butik adı altında üretim yapmakta. Bizim memlekette hobiden üretime geçen süreç sağlıklı işlemiyor zira serde Türklük var. Hele bir şarabı yapalım da gerisi kolay. Konuyu daha fazla uzatmadan şarabımıza geçiyorum. Yakın zamanda şarap üreticilerimizin markalaşma yolunda yaşadığı sıkıntılarla ilgili ahkâmlar kesiyor olacağım :) Yeri gelmişken haber vermiş olayım. Bu yazıyı okuduğunda söz konusu yazıya verilmiş bir bağlantı göremiyorsan henüz yazmamışımdır.
Evet, efenim uzatın bakalım kadehleri :) çekinmeyin bol miktarda içebilirsiniz zira fiyatı pek makul. Hain bir tekel bayi tarafından etiketlenmemişse Angora ile aynı diyebiliriz. Üstelik şu günlerde sayısı giderek artan butik üreticilerimizin çok azından bu fiyata şarap temin edebilirsiniz. Adını şarap tanrısı Baküsten alan üretici fiyat kalite oranını başarı ile yakalamış. Tanrı adı taşımak zor iş azizim :) Fiyat konusunda sergiledikleri bu başarının uzun zamandır piyasada olmalarından kaynaklandığını düşünüyorum. Umarım diğer butik üreticilerde kötü tecrübeler yaşamadan Baküs’den etkilenirler. Bakınız konuyu yine dağıttık. Bu arada şarap bittiyse ikram edebilirim :) Gördüğün gibi rengi güzel. Hemen belirteyim ben bu renk işine hiç takılmıyorum. Kısaca renk güzel, kadehte güzel duruyor :) 

Baküs Şarapçılık Butik Tirilye Barik 2008

Şişe etiketine kondurulmuş “barik” ifadesi şarabımızın bir süre meşe fıçılar ile teşviki mesaide bulunmuş olmasından kaynaklanıyor. Talaş suyu içtiğinizi düşündüren şarapları seviyorsanız beklentilerinizi karşılamayacaktır. Yani benim sevdiğim gibi. Ey şarap sever, bak biz bunu meşe fıçılara koyduk diye her kadehte bağırmıyor. Üzümlere gelince durum biraz karışık zira Boğazkere, Merlot, Cinsault yani bizim Şensu ve dahi Cabernet Sauvignon bir araya gelmiş. Ortaya çıkanda meşe fıçıya rağmen sofra şarabının ötesine gitmemiş doğal olarak. Zaten böyle bir beklentiye girmek yanlış olur. Baküs takdir edilesi bir şekilde Boğazkere’yi Diyarbakır’dan temin etmiş. Umarım her üretici bizim üzümleri bölgesinde üretmeye veya yerinden temin etmeye özen gösterir. Butik Tirilye Barik 2008 fiyatına oranla fazlasını almanızı sağlayan özlediğimiz şaraplardan. Bizim mutfağın yemeklerine, ızgara etlerine keyifle eşlik eder. Pizza ile geçiştirilen akşamlarda da kimliği ile göz doldurur. Neden göz doldurur diyorum? Çünkü üretimin arkasında bir şarap sever bulunuyor ve Melih Karaer ısrarla “Butik şarap üretiyorum. Şaraphaneme asla fabrika dedirtmem!” diyor. Zaten şarap fıçılarının arasında bacak bacak üstüne atmış, elinde şarap kadehi ile keyifle poz verdiği fotoğrafı gördüğümde bir kadeh nefis şarap içmiş kadar olmuştum :) Baküs sizinle olsun efenim.

CH D'esclans Whispering Angel 2009

Sunum şahane. Şişesi, etiketi, tasarımı, arka etiketteki iddialı sözleri ile sirke koysan satar yani :) Sorun şu ki bu kadar para etmez. Beğendik mi? Ben beğenemedim. Arkadaşlar sevdiler. Sanal âlemde daha önce araştırmış ve “Bu yaz çok pembe tükettik bir de memlekete dışarıdan gelenlere bakalım” demiş, Whispering Angel şişesini gözüme kestirmiştim. Şarap sever dostlar ile bir araya gelip bol şarap tükettiğimiz bir akşam sofraya konuk olan ilk şarabımız oldu kendisi. Arkasından daha ne güzeller geldi lakin son birkaç şişeyi hatırlamayacak kadar içmiştim. Bunlar hakkında atıp tutamayacağım :) Fakat Whisperin Angel hakkında biraz sallamak gerek. Efenim öncelikle renk süper. Ama genel geçer değerlendirmelerde dahi yüzde beşlik bir etkiye sahip olan renk meselesinin benim nazarımda zerre kadar değeri bulunmuyor. Kadehte güzel durdu o ayrı :) Şişeyi şöyle bir inceledim nasıl bir harman olduğu hakkında bilgiye rastlamadım. Şarabı memlekete getiren firmanın sitesinden öğrendiğim kadarı ile beş üzümün harmanlandığı bir nimetmiş kendisi. Grenache, Rolle, Cinsault, Shiraz, Mourvedre harmanı ile imal edilmiş. Şimdi benim damak Türk üreticilerine emanet edildiği için ben bu tür ince ayrımları yakalayamıyorum. Zaten Rolle adını ilk kez duymuşum, Mourvedre tanıdık gelmiş ama çıkartamamışım. Grenache dersen tek bildiğim DLC serisindeki Grenache, Cinsault dediğin bizim Trakyalıların tabiri ile Şensu daha tanıdık gelmesi için bakınız Angora diyorum :) Şiraz zaten bildiğimiz Şiraz. Ama benim damağın endazesi kaçmış diyelim. Ne Grenache ses verdi, ne Şiraz ben buradayım dedi ne de bizim Şensu selam etti. Meleklerin fısıltısından zaten eser yok efenim :) Bildiğin Pembe Şarap işte :) Ödüllere doyamamış kendisi. Nereye baksam fanatikleri bulunuyor. Gel gelelim bana uymadı bu. Bir taraftan da seviniyorum zira bizim memlekette bundan daha güzel pembeler var. Pembe sezonunu kapatmak üzereyken hemen bilgi vereyim. Bu yaz tatmadık pembe bırakmadık. Sonunda âleme nam salmış fısıldanan melekleri de konuk ettik. Benden size tavsiye Turasanın ve Pamukkalenin adabı ile fiyatlandırılmış pembeleri dururken başkasına prim vermeyin. Bir şişe fısıldama vaadi veren meleğe vereceğiniz para ile bir kasa Turasan pembe alırsınız. Bırak fısıldamayı damağınızda dans ederek keyfinize keyif katar. Pamukkale alsanız o da geri kalmaz davul bile çalar. Bizim üreticilerden biri Böğüren Melaike adına bir pembe yapsa şahane olur yahu :) Pardon, size de detay veremedim şarap hakkında. Şimdi efenim ön damağın sağ kenarında hafif yalpalıyor. Bitişi lastik gibi uzuyor. Kokusu desen miski amber mübarek :) Cahillik başa bela efenim. Onca şarap içip halen şu jargona hâkim olamıyorum ya vay bana vaylar bana. İlerleyen günlerde damağımızın neresi ile ne tadı almalıyız iyi şarabı ayırt edememek gibi bir günahı nasıl işlememeliyiz konusunda detaylı bilgiler vereceğim. Grafikler ve çizimler ile izah edeceğim ki daha çok eğlenelim :)

CH D'esclans Whispering Angel 2009

DLC Narince 2008

Havalar malum, bir yağmur bir sıcak derken kırmızı şaraplı günlere az kaldı. Bu yaz bol pembe ve beyaz tükettik ama uzunca bir süre yazmaya ara verince tadılan güzide şarapları da sizlerle paylaşamadım. En azından bu ara içilenleri paylaşayım istedim. Palamutlar tezgâhlarda yerini almışken sofraya misafir etmemek olmaz. Biraz salata ile şaraba da şahane eşlik eder. Gönlümden Chardonnay geçti ama elde Narince varken prim vermedim kendisine. Sonuçta Narince ile aramızdaki hukuk farklı. Narince olsun sirke olsun :) Ben bununla içilmem dese de keyifle içerim. Bizim Narince ileride dünya çapında bilinen bir üzüm olacak. Ben de buraya yazmıştım diye densizlik etmeye devam edeceğim. Konu Narince olunca beğendiklerimi sayma ihtiyacı hissettim. Diren Dörtnal Selection bence en güzeli :) Memlekete gelip şaraplara puan veren aksakallılara göre Vinkara Doruk Narince en şahanesi. Aslında Narince içecekseniz özellikle Diren ve Turasan konusunda ısrarcı olun. Vinkara ürünlerine raflarda rastlama şansınız düşük ama sanal âlemin güzel esnafları imdadınıza yetişiyor. Bugün bana eşlik eden Narince ise DLC etiketi taşıyor. Şaraba geçmeden bunca safsatayı da ancak ben yazabilirim :) Doluca nasıl oldu da DLC oldu anlamış değilim. Durun neler oluyor demeye kalmadan Melen de tuttu MLN oluverdi. El insaf demek gerek. Bir dur ağırlığınca bir otur. Uzatmadan devam edeyim. Evet, gelelim DLC Narinceye. Narince gibi güçlü bir üzüm işin içine girince kötü şarapla karşılaşma şansımız çok düşük. Narince ile kötü şarap yapan varsa köteği hak etmiştir. DLC yani Doluca son zamanlarda keyifle içtiğim ürünler çıkardı. Grenache ile yakaladığı başarıyı yerli üzümlerde sürdürmesini bekliyoruz elbette. Belirtmem gerek henüz seriden burun kıvırdığım bir şişe çıkmadı. Üstelik Kalecik Karası ile de ayrı bir yer ettiler gönlümde. Memlekette Tokat bölgesinde yetişen nadide üzümümüz Narince ile de harikalar yaratmışlar. Umarım bizim uyanıklar bazı üzümlerimize yaptığı gibi Narinceyi de yerinden yurdundan edip fizan bağlarında üretmeye kalkmazlar. Narince gönlümün bir başka sultanı olan Sultaniyeden daha mukavemetli. Bu önemli bir fark zira beyaz şaraplar nadiren yıllanmaya elverişli oluyor. Narince ile uzun soluklu bir deneyim yaşayabiliriz. Yıllar geçtikçe gençliğinde hoş kokuların yerini alacak bukeler ile karşılaşabiliriz ki bu hem yeni dünya hem eski dünya şarapçılığında pek önem verilen bir husus. Benim için pek bir anlamı bulunmuyor zira Narince bulursam ince eleyip sık dokuyacak değilim. Şayet bir iki şişe yıllandırmak gibi bir niyetiniz varsa aman DLC serisini mahzene indirmeyin. Laf aramızda zaten bu bilgiyi bu satırlarda okuyorsan senin mahzenin de yoktur. Sadece yıllandırma ile ilgili güzel hayallerin vardır :) Utanma utanma benim de mahzenim yok, bırak mahzeni şarap dolabı bile olmayan bir şarap meraklısıyım. Acınacak haldeyiz üstadım :)
Konuyu dağıtmakta üstüme yok azizim :) Özetlemek gerekirse Narince içelim, içirelim, sevelim, sevdirelim. İleride dünyaya nam salacağını unutmayalım. DLC gibi Narince örneklerini vakitlice tüketelim. Palamut ızgara ile Narince uyumlu olur mu sorusunun cevabını uzaklarda aramayalım. Bir akşam güzel bir Narince açalım, tezgâhtan bir Palamuta kalk gidelim diyelim ve kendi damağımıza soralım. Rakı gibi bir nefaseti tüketen toplumun fertleri olarak Narince neden kavun ile gitmesin diyelim. Balık ve salatayı afiyetle yok etmenin akabinde kavuna yer açalım. Narincenin keyfini çıkartalım. Bir cümle ile yazıya noktayı koyalım: Narincem narincem benim, seni ben pek çok pek çok severim… Afiyetle efenim :) 

Pamukkale Anfora Zarif

Öğlen atıştırmasında veya yemek sonrası tatlının, meyvenin yanına eşlik etme konusunda becerikli bir şarap. Hem minik hem sevimli :) Üstelik gayet makul bir fiyatı var. Zincir mağaza tabir edilen market raflarında dokuz liraya satılıyorsa bilin ki maliyet çok daha ucuzdur zira bu tür mağazalar üreticinin dostu mudur düşmanı mıdır ayrı bir tartışma konusu. Belirtmem gerek geçen sene içtiğim Zarifler daha bir zarifti. Bu sefer fazla tatlı geldi bana. Belki de meyvenin yanında yudumlanmasından. Şahsi fikrim bu şarabın küflenmiş tulum peyniri ile eşleştirilmesinden yana lakin benim bahsettiğim peyniri görünce masadan kaçacak çok insan var. Dolayısı ile klasik meyve ve tatlı ikilisinin arasına sıkışıp kalıyor. Bir başıma tüketeceksem illaki tulum peyniri ile kurtarılmalı. Buradaki kurtarmadan kastımız şarabı şişedeki esaretinden kurtarmak efenim :)
Anfora Zarif arka etiketinde verilen bilgilere göre üzümlerin bağda bekletilmesi ile yani bir nevi geç hasat ile tatlandırılmış. Şeftali kokusunun yoğun hissedileceği parantez içinde belirtilmiş lakin bana pek bir şeftali uğramadı. Önemle belirtmem gerek bu sefer beğenemedim lakin geçmiş yıllarda yaptığı prim sayesinde ısrarla takip etmeye devam edeceğim. Her faninin de tatması gerektiğini düşünüyorum. Zaten fiyatı pek makul, alınız tadınız. Şarap sevmeyen dostlar dahi bu şaraptan afiyetle içmekteler. Tulum veya diğer ağır lezzetli peynirler ile şahane gittiğini tekrar belirteyim efenim. Zarif konusunu burada kapatalım…
Sultaniye konusuna gelelim :) Tek üzüm Sultaniye olarak üretilmiş ve beğendiğiniz bir sek şarap varsa bana da haber verin. Henüz bizimkiler bir başına Sultaniye ile harikalar yaratamadılar. Narince ile ortaya konulanlar mükemmel. Umarım birileri yabancı üzüme kafa yormayı bırakırda memlekette bolca bulunan Sultaniye’nin de kendini gösterdiği özel bir lezzet sunar bize. Aslında çok güzel tatlı veya yarı tatlı şaraplarda başarı ile yer alıyor. Harman üretimlerde de teşviki mesaide olduğu üzüme omuz verip yukarılara taşıyor lezzeti amma velâkin bizden biri bir cinlik yapıp bu üzümün güçlü ve zayıf yönlerini yerinde kullanarak Türk Şarapçılığı’na imrenilecek bir lezzet daha katsa fena mı olur? Âlâ olur efenim âlâ olur :) Zarif buna güzel bir örnek aslında ama hem güzel olsun hem de memleketin toprağından bir takım hususiyetler taşısın hem ucuz olsun hem nefis olsun hem de şişelerce içsem de sarhoş etmesin. Zor efendim zor, şarap üreticisinin de işi zor :) Afiyetle…

Diren Roze

Geçen sene daha güzeldi. Ciddiyim. Diren şişelerinden henüz beğenmediğim çıkmadı. Bu pembe güzelin ise bendeki yeri bir başka zira çok ucuz. Evet ucuz. 7 lira! Daha fazlasını da hak etmiyor zaten. Buradaki mühim konu fiyat ve beklentinin tam kıvamında ayarlanmış olması. Akşam iki kadeh içip bırakacak mısın? Plajda, havuz kenarında mı içeceksin? Akşamüstü atıştırmalarına eşlik edecek birini mi arıyorsun… An itibari ile şaraba şahıs muamelesi yaptığımı fark ettim. Diren’in pembesi eğlenceli bir arkadaş, hiç sesini çıkartmaz öylece durur. Kalanını ertesi gün döksen ters bakmaz, verdiğin para içini yakmaz. Tabi sen şimdi “Neden bu sofra şarabı hakkında yazıyor bu adam?” diyorsun. Demiyorsan bile ben izah edeyim durumu. Bu şarap için sadece ben sayfalarca yazabilirim. Bunu birinci neden olarak sayabiliriz. İkinci sebebi ise ehvenişer olmasıdır elbette. Efendim? Ehvenişer mi ne demek? Seni şuraya alalım: http://tdk.gov.tr
Ama dur sen dur, sanki ben bilmiyorum. Anlamını bilmesen de gidip bakmayacaksın, araştırmayacaksın, öğrenmeyeceksin. Sonra ne olacak? Anlamını bilmediğin Türkçe kelimeler dururken yabancının deyimlerini ezber edeceksin. Peki, ya sonra? Narince, Boğazkere, Öküzgözü dururken gâvurun pinosu, petiti, verdotu peşinde koşacak, yetinmeyecek aman blush can blush diyeceksin. Sayende bizim üreticiler blush adı altında türlü pembeler üretecekler. Hatta utanmadan ürettiklerini dünyanın bir ucundan gelen muadili ile aynı fiyata satacaklar. Sen ben şarap ahkâmları keseceğiz, içeceğiz, güleceğiz, eğleneceğiz. Yahu peki kardeşim hiç mi bize göre şarap yapılmayacak. Diren Mahlep dünyanın başka bir yerinde var mı? Yok canım kardeşim. Peki, Küp Vişne? Onu da git kendin araştır.  

Küp Vişne

Hatta el atmışken küp vişnenin icadını da öğren. Şimdi bunları neden kafana taş atarak anlatıyorum? Zira sen, ben, biz ne talep edersek üretici bunu sunacak. Arz, talep meselesi derler, bildin mi? Lafa gelince bu topraklar şarabın anavatanı sayılır diye benden beter konuşmayı bilirler lakin iş icraata geldi mi durum değişir. Madem bu topraklar şarabın, üzümün vatanıydı da neden mahlep şarabı gibi şişeler rafları süslemiyor. Nedeni basit… Sen diline sahip çıkmazsan bırak üzümü berini dahi koruyamazsın. Eser miktarda argodan kimseye zarar gelmez :) Özenti ile iş yaparsan madara olursun. Buyurunuz bir örnek:
“Kayra Madeira, üzüm distilatı (alkolü) eklenerek kuvvetlendirilmiş Öküzgözü ve Boğazkere kupaj şarabının güneş altında Fransız meşesi fıçılarda dinlendirilmesiyle elde edilen bir likör şaraptır. Fermantasyon sırasında şaraba üzüm distilatı ilave edilerek bu süreç yarıda kesilir ve üzümün doğal şekerinin daha fazla alkole dönüşmesi engellenir. Böylece tatlı ve yüksek alkollü bir şarap elde edilir. Kayra Madeira, meşe fıçıların iki yıl boyunca güneş altında bekletilerek şarabın maderize edilmesiyle daha yoğun ve yapılı bir karakter kazanır.”   

Diren Mahlep

Şimdi efenim bu firma conilerin firması lakin başındaki, ötesindeki berisindeki insanlar bildiğin bu toprağın insanı. Yukarıdaki açıklama söz konusu şarabı izah etmekte. Bakalım neler yapmışlar. Buyurun, “distilatı” ekledik kuvvetlendirdik demişler. Parantez içinde de belirtmişler ki bildiğimiz alkoldür bu yanlış anlamayasın. Badehu devam etmiş. Durdum! Ne var? Badehu, badehu! Bak bakıyor boş boş. “Ondan sonra” manasına geliyor. Cümle içinde kullanayım mı? Şurada iki kelam İngilizce yazsam bin kişi çıkar yazdığımı düzeltir. “Yok, o olmadı pass ddenseee o, was dicen! Hayır, şimdi orada…” Tabi, sizin de suçunuz yok. Bak gördün mü? Kendi dilini bilmediğin için benim yazımı da bozdun. Ne dedik? Badehu devam etmiş, Fransız! Meşe fıçılarda, iki yıl boyunca şarabın maderize! (Burada şarabın madara edilmesi mi daha ön planda yoksa üreticinin madara olması mı bunu ilerleyen satırlarda değerlendireceğiz.) edilmesiyle daha yoğun… Yani diyor ki öyle yaptık böyle ettik Portekizli denizcilerin iki yüz yıl önce gemi yolculuğunda çaresizlik nedeni ile icat ettiği şarabı Anadolu’nun bağrında imal ettik. Ne oldu şimdi? Nerede bizim dedeler, atalar? Anadolu, toprak? Üzümün anasın, şarabın babası? “Hey yavrum, hey!” adında bir şarkı var bilir misin? Ben de bilmiyorum ama mutlaka yeni yetme popçulardan biri yazmıştır. Yok, yazmadı diyorsan eli kulağındadır. Tez zamanda sağda solda duymaya başlarız. Şimdi efenim memleketin üzümüne sırtını dönüp, yabancı üzümler diken üretici mi suçlu yoksa özenti bizler mi suçluyuz orasını bilemem. Portekizli gemicinin şarabını burada üretmeye uğraşan coniler mi madara oluyor biz mi onu da bilemem.   

Kayra Madeira

Bildiğim bir şey var o da Kayra Madeira sizi bile paranızla madara eder. Yahu bir de buna aksakallılar bir puan verdiler, sorma gitsin! Master of Wine adledilen zatları kastediyorum. Söz konusu dedenin benim dede bey ile alakası bulunmuyor. Yahu rica ediyorum üç beş arkadaş bir araya gelip bir şişe madara şarap bir şişe de Diren Mahlep alın. Alıp ne yapacağız diye soran olursa ağır konuşurum şimdiden belirteyim :)
Bak yine konuyu dağıttım senin yüzünden. Ehvenişer bir şaraptır dedik kendisi için. Almışken bir koli alın bundan. Koyun evin bir kenarına. Her daim kurtarıcı olur. Sessizce bekler. Bir başına yenilen yemeklere bir iki kadeh ile eşlik eder, kalanı da lafı pek uzatmaz. Benim adım hıdır ederim budur lezzetim şudur der. Bir takım şaraplar gibi kendini altın suyundan nimet sanmaz. Efendidir, haddini bilir. Sağ gösterip, sol çıkarmaz. Hadi daha aleni söylemiş olayım. 7 liraya seni hayal kırıklığına uğratmaz. Edepsizlik edip 80-100 liralık şarap numarası yapmaz. Bugün piyasadan alacağınız nice şarap Diren Karmenin eline su dökemez ve daha pahalıdır. Lakin Diren Karmen davul çalmaz, ortalıkta bağırıp tur atmaz. Başka örnekler yok mu?

Diren Karmen

Elbette var, mesela bir Pamukkale şarabı sana asla yamuk yapmaz. Efenim özetlemek gerekirse bu yazıyı sağ gösterip sol vuran olarak tabir ettiğim üreticilere armağan ediyorum. Başlığın Diren Roze olduğuna aldanmayın. Buradaki asıl amaç yere göğe sığdıramadığımız, kültürel zenginliklerin kaynağı, medeniyetler beşiği memleketimizin kendine has üretim tekniklerinin pek az olması. Kendine has şarabının parmakla sayılması. İmkânım olsa Türk Meşesi ile neler yapacağım ama şimdilik buradan taş atmak ile yetiniyorum :) Bak yine aciz kaldım derdimi anlatmak konusunda. Bir özet daha alalım mı? Marifet ecnebinin yokluktan icat edip dünyaya sattığını bizim memlekette çokluktan üretmek değil, evla olan kendi toprağındakini var etmek. İnan sonra dünyaya pazarlanır mı derdinde değilim. Mahlep gibi şaraplar içmek niyetindeyim.
Hörmetler efenim :)

Hamsi Tava ve Chardonnay - İdol Ugni Blanc – Chardonnay 2009

Baktım hava güzel, indim sahile. İnsan yığınını görünce evde yeme kararı aldım. Hamsileri ayıklamışlar, paketlemişler. Yanında marulu, rokayı görünce dayanamadım tabi. Şarap içmeye niyetim yoktu aslında lakin duramadım. Evdeki İdol Ugni Blanc – Chardonnayı atıverdim dolaba. Yakın zamanda Smyrnaları öve öve göklere çıkartmıştım. Bu fiyata bu şarap süper diye. Hatta Angoranın bittiği andır demiştim. Smyrna 10 liralık fiyatı ile gerçekten Angoraya nanik yapardı. Fakat bizim şarap severi düdüklemeye hevesli esnafımız bu şarabı bana 19 liraya satmıştı. Sonra öğrendik ki piyasada 9-10 lira. Şimdi adı değişmiş, şişe fiyatı 7,5 lira olmuş. La Cave gibi anlamsız bir yerde satışta. İdolden bir yetkili ile görüştüğümde kırmızısı da, beyazı da, pembesi de 7,5 liradan satışta dedi ama arada bir şeyler karışmış. La Cave indirmediler diyor, artık kim haklı bilemem, beyazı ve pembeyi 10 liradan aldım. Net olarak şunu söylemem gerek. Bu şarapların ederi 7 – 7,5 lira. 10 lira bile etmezdi lakin piyasa malum. Keşke bu tür şarapların sayısı artsa ve diğerlerinin aklı başına gelse :) Yani efenim şimdi yerli malı yurdun malı diyoruz. Hepimiz onu içelim. Tamam ama üreticide densizlik etmemeli. Esnafı doğru yönlendirmeli. Bırak zevzekliği sadede gel diyeceksin. Geldim. Şarap güzel. 10 değil 7,5 lira olmalı. Chardonnay mi dersen, bariz özelliklerini taşımıyor derim. Ugni Blanc nasıl dersen, bilmiyorum :) Yahu İdol, zaten bir karışık durumlardasın. Gittin memleketin en verimli yerinde bağcılık yapıyorsun. Ugni Blanc ne yahu. Yani illa densizlik ettirecekler adama. Sen de bana soruyorsun, Ugni Blanc nasıl diyorsun. Yahu ben hayatımda Ugni mi gördüm Blanc mi içtim güzel insan. Ne biliyim ben. İçimi güzel, keyifli :) Bu kadar yani.

Sürekli rakamlar üzerinden değerlendiriyor olmamı umarım anlıyorsundur. Sürekli farklı şaraplar içmemi de :) Şimdi efenim, fiyat rafın önündeki insan için önemli. Peki, sadece fiyat mı önemli olmalı? Hayır, üzüm önemli olmalı. Üreticinin tüketiciye gösterdiği saygı önemli olmalı. Memleketin üzümü diyip duruyoruz. Sanmayın ki aşırı milliyetçi bir insanım, döksen bulaşmaz. Fakat bazı gerçekler var ki göz ardı edilemez. Sen şimdi bu memleketin nefis beyaz üzümleri dururken gidip Ugni Blanc peşinde koşarsan, memleketin tarıma elverişli arazisine bağı dikersen ne olur bizim halimiz. Avrupalı bu işleri böyle yapmıyor. Fransa da filan bir bölgenin üzümünü kökleyip başka bölgeye ekeceğim dersen ortaklık karışır. Yani bize göre açıklamak gerekirse. Bacağından vururlar adamı :) Ben geldim burayı bağ yapacağım desen olmaz derler. Bağcılığa uygun alanı gösterirler, hem seni hem memleketi düşünürler. Ne diyordum? Ugni Blanc, hocam ben hamsi tava diyorum, al bak şimdi ızgarada biraz helva erittim onu yiyorum, sen bana Ugni Blanc diyorsun Petit Verdot veriyorsun.

İdol Ugni Blanc – Chardonnay 2009

Şaşkın efenim bizim üreticiler, hepsi birden. İstisnasız. Bir iki üretici var, isim vermeyeyim lakin takdir ile takip ediyorum. Yarışmalarda boy göstermeyen, benim şarabım en iyi demeyen ama şarapları en iyi ve uygun fiyatlı olan iki üretici. Biraz işin içine girince kendinizde takdir edersiniz efenim. Hadi yazıvereyim yahu, sizden mi sakınacağım. Birisi Diren diğeri Pamukkale. Gerisi boş efendim. Bakınız şu fotoğrafta arkada duran bir DLC Granache var. Arayın bakalım raflarda bulabilecek misiniz? Ben vakti zamanında 22 liradan alıp içmiş ziyadesi ile beğenmiştim. Ertesi günde 10 şişe stoklayıverdim işte bu yüzden kendi damağınızı keşfedin diyorum her neyse… Sonra bizim ivedikler topladı geldi mi elin şarap üstatlarını. Adamlar demesin mi bu şarap şu kadar puan eder. Aynı üreticinin en pahalı şarabına ve dahi başka bir üreticinin, yani memleketin en pahalı şarabına nanik çeker. Yahu adamları getiren sizsiniz, şarapları üretip fiyatı belirleyen de. Peki şimdi hanginizde var ördeklik? Yahu siz ürettiğiniz malın değerini belirlemekten aciz misiniz kardeşim? Haa? Hıı?

Yeter, helva ile Narince daha iyi gider. Alayınızın bağına Ugni Blanc :)

Hadi afiyet olsun canlarım :)

Kavaklıdere Boğazkere Diyarbakır 2004

98 daha güzel, hemen onu belirtelim :) Fakat markette yok. Marketten şarap alanlara kızarım ama bugün ben de almak durumunda kaldım. Evdekiler hafif kalır bana şöyle sert içimli bir şarap lazım dedim ve sarıldım Boğazkereye lakin bir Boğazkere boğazı bu kadar mı az kerker :) Bu kadar mı yumuşak içimli, kadife dokulu olur. Ohhh arada durakladım bir kocaman yudum daha aldım. Almadan önce derin bir nefes ile kokladım. Bayılıyorum bu şaraba. 40 lira üzeri şaraplar arasında en çok aldığım şaraplardan biri. Seviyorum hulen diye şişeye sarılasım var :) Yanına bizim mutfaktan bol acılı bir yemek yapayım diyordum ama kuru dinlendirilmiş Amerikan icadı etlere de bayılıyorum. Alıverdim bir parça. Tembellik ettim haklısın :) Şu Fransızların meşelerini gidip yakacağım. Bu ne yahu :) Fransız meşesi vanilya hedehödösü verir Amerikan meşesi çikolata baskısı yapar, Bulgar meşesi tırtır! Bre densiz insan, Türk meşesi seni! Bizim üreticiler sayesinde ilk Türk Meşe fıçısında şarabı yapacağım sonunda :) Az kaldı on yıl sonra yaptığım şarapları beğenmeyenleri tartaklarken görürsünüz beni :) Bak burayaaa yazıyorum! He he he :) Dönelim bizim nefasete. Efenim şarap güzel! Ben beğenmedim diyen ot yesin :) Bizim şarap dünyasının üstatları şarabın ortama göre gününe göre değiştiğin söyler. Haklılar efenim. Doğrudur. Amma velâkin damak bir yanılır iki yanılır üçüncüde doğruyu bulur. Özetle şarap değil damak gelişir. Anlamadın mı? Bak zaten bir şişeye yakın içmişim alırım aklını :) Boğazkere içeceksen 98 Prestige al diyorum sana. Turasan da başarılı tamam. Laf etmedik. Fakat şimdi bir düşün. Yıl 98. Üzüm nereden taşınıyor? Hangi tesise geliyor? Kaç kilometre yol yapıyor? Bin efendi bin. Rakamla yazıvereyim şuraya: 1000 kiloooo metreeee! Kapiş? Yok yok anlamadın sen. Bakıyorsun boş boş. Şimdi bu frankafonlar şato şarabı için 70 km çapındaki bir alandan temin edilir üzümler. Cümle eğri oldu diye senin yanlış anlamana gerek yok! Kafam güzel alttan al :) Elin adamı şato dedi diye sende benim gibi şato mu yapmışlar diye atlama :) Ben çok atladım vakti zamanında. Şato şarabı diyince benim aklıma şato geliyor efenim. Sanıyorum ki kocaman bir şatonun etrafı 70 km çapında üzüm bağları ile çevrili. Böyle kuleleri var, şövalye kıyafetleri girişi süslüyor, uşaklar kapıda bekliyor. Yok kardeşim yok :) Şatonun adı var kendi yok. 68 km uzağımda bağ olsa, oradan üzümleri kapsam gelsem. Evde yapsam, al sana şato şarabı diyeceğim. Chatodettt döö Erkan Vinesss Hiper Prestige a littel touch of Türk Meşesi for my country people. Du yu andırsitend? Yani, diyor ki! Fransızın 70 km ile yaparım dediğini bizimkiler 1.000 km ile yapmışlar. Mesafesi değil işlevi önemli canım benim :) Hadi yeter bugünlük :) Bak yazılanlardan anla işte. Şu yazıyı yazarken yarım kilo et ile yarım şişe şarabı tükettim bile. Nasıl keyfim yerinde, nasıl damağım eğleniyor anlatamam. Aslında anlatırımda sen anlamazsın. İşin felsefi boyutu var :) Şarap kültürü derinliği var. Serçe parmağı havada kadeh tumanın adabı var. Şarap tükürmenin usulü var :) Nihaha ha ha :) Efenim özetle, şarap için şarap içirin. Alkolsüz şarap üreteni dövün :)

Diren Karmen Selection 2007

Görüldüğü yerde hemen alınmalı. Hatta bütçe müsait ise bolca almak gerek. Yakın zamanda Diren Collection serisinden bahsetmiştim. Hatta “Diren etiketli su içsem Ali Ül Ala diyeceğim yahu :)” demiş nefis Merlot’ları ile bir güzel demlenmiştim :) Elbette her beğendiğim şarapta imzası olan Jean Luc Colin yine karşıma çıktı. Biz de eli lezzetli diye bir kavram vardır ya işte tam karşılığı. Nazar değmesin efenim. Gelelim Karmen Selection 2007 eserine. Bir kere bilmeniz gereken bir konu var. Memlekette bu fiyata bu kalitede başka şarap yok. Çok ciddiyim. İnanın yok. Var diyen yalan söyler. Aman bunu sağda solda fazla söylemeyin duyarlarsa zam yaparlar. İçtiğim günden beri benim için sıfır noktası olmuştur kendisi. 25 liraya böyle bir şarap içebiliyorsam diğerlerinin vay haline. Hep söylüyorum. Ey üretici! Şarabına fiyat belirlemeden çık piyasaya bir bak. Talep edeceğin rakama alınabilecek bütün şarapları al. Koy masaya. Adabı ile bir kör tadım yap. Anlayan anlamayan bir takım insanları da davet et ki gerçekçi olsun. Harman şarapları pek sevmesem de Denizli’den Cabernet Sauvignon, Şiraz ve elbette Diyarbakır’dan gelen Boğazkere öyle bir harman olmuşlar ki aklın durur, küçük dilin damağına vurur. Yok böyle bir şey! Üstelik Direni takdir etmek gerek. Bir takım densizler gibi kaf dağının eteklerinden temin etmemiş Boğazkere’yi. Boğazkere’nin memleketi Diyarbakırdan getirmişler. Jean Luc Colin şaraplarının çoğunda gördüğümüz yüzde ile harman oranını belirtme bu güzelde de bulunuyor. Boğazkere sayesinde damağa yayılan nefis lezzetler Şirazın yumuşaklığı ile son yudumu dahi yumuşacık yapıyor. Yani tek üzüm Boğazkere sevmeyenlerdenseniz bu harman tam sizlik. Kırmızı şarabı nadiren katıksız içerim ama bunda durum farklı. Çok hafif bir yemek ile başlayıp yemeği bir kenara bıraktığım şaraplardan. Kadeh elimde sürekli koklayıp yudumladığım ve pek keyif aldığım nadir kırmızılardan. Hele Diren’in bir Dörtnal Selection’ı var ki sorma gitsin. Peheyyy! Diyorum :) Efenim lafı fazla uzatmadan. Tereddütsüz her ortama her masaya her duruma itina ile uyar. Hatta siz ona uyarsınız. Bu fiyata böyle şarap alamazsınız ve bir şişe asla yetmez. Şahsen bana yetmiyor :) Afiyetle efenim.

Güzay Karaoğlan 2007

Yine mi deme şimdi :) Seviyorum ben bu şarabı. Kötü olsa bile kötü demem, şahane bir şarap. Karaoğlan – Öküzgözü harmanını pek sevememiş lakin Karaoğlanı beğenmiştim. Beğenmiş olmama rağmen bir şeyler eksik bu şarapta diye söylenip duruyordum. Sonunda bu eksik her neyse bulmuşlar. Rezerv Karaoğlan şahane olmuş. Rezervi başka bir yazıda anlatacağım. Daha önce de yazdım bu şarabı tekrar gündeme getirmenin önemli olduğunu düşünüyorum. Yavaş yavaş tekel raflarında yerini almaya başladı. Evden eksik etmemek gereken bir nefaset :) Benim için en önemli yanı nimetin arkasındaki hikâye ve daha önce bu üzümden hiç şarap üretilmemiş olması. Bazıları üzümün Boğazkere olduğunu iddia etse de bu fikre asla katılmıyorum. Boğazkere fanatiği bir damak olarak ilgisi yok diyebilirim. Dur diyeyim hatta. Ne alakası var Boğazkere ile canım! Şimdi efenim Güzay Karaoğlan güzel, nedendir bilmem ilk kadeh hep biraz yavan gidiyor ama ikincide coşuyor :) Yalana yalana içmeye başlıyorsunuz. Bizim mutfağın yemekleri ile pek uyumlu, ziyadesi ile her şeye uyum sağlıyor. Meyhane pilavı ile bile denedim, bana mısın demedi :) Zile pekmezi ile kol kola yürüyor, acılı etlerle bile başa çıkıyor. Bizim peynirleri pek seviyor. Benim standartlarıma göre olmuş. Üstelik kötü dahi olsa ki kötü değil, ben eksik etmem evimden. Bulundururum ve içerim. Bunun en büyük sebebi yerli malı yurdun malı durumuna uyuyor olması. Üreticisi Hacı Akpınar, üzüm Malatya – Arapgir’den Karaoğlan, daha ne olsun. Keşke şu üzüm bir de bizim Türk Meşeleri ile yapılan fıçılar ile haşır neşir olsa. Bakma öyle yüzüme, şaraba fıçı lazım olduğunda Amerikadan veya Fransada alıyor üreticiler. Şimdi bende bu kadar para olacak, bu ülkenin insanından bu ülkenin toprağından para kazanıyor olacağım ve memleketimin meşesinden fıçı yaptırıp üretim denemesi yapmayacağım… Asarlar yahu beni :) Deneyen varsa affola efenim, bilmediğimden, duymadığımdan. Cahillime veriniz. Deneyen kimmiş bana da bilgi verirseniz gider elinden öperim :) Şöyle sarılırım filan :) Güzel olur:) Demek ki neymiş? Kendi üzümüne, kendi toprağına sahip çıkacakmışsın. Yahu elin adamı olmadık üzümünü şişeleyip şu köşede markete kadar gönderiyor. Koşa koşa alıyoruz da bizim Karaoğlan soframıza giremeyecek mi? Bak hala duruyor, git git, koş kap bir şişe. Beğenmedim filan deme bana, bak sinirliyim zaten :) Hazır el atmışken Rezerv Karaoğlan nasıl olmuş onu da yazacağım amma önce araya başka bir ahkâmı daha sıkıştıracağım.