Gence Alton

2 Haziran 2011 yani Regâib Kandili, hicri takvime göre Receb ayının ilk Cuma günü. Müslüman bir memlekette yaşayan bendenizin de kandilden zerre kadar haberi yok efenim. Keyifli bir tadıma katılmak üzere yollara düştüm.

Mekân Kayra Akademi ile aynı binada bulunan Mimolett. Kapıda karşılandıktan sonra Gence ile karşılaşmak hoş bir tesadüf oldu. Geçtik terasa, elimizde şampanyalarımız. Sevgili Murat ile sonunda tanışabildik. Sanal âlem üzerinde sohbet etsek de kısmet bugüneymiş. İlerleyen saatlerde Murat sayesinde bir başka Murat ile daha tanıştım. Ayaküstü kısa bir sohbet olsa da pek keyifli dakikalar geçirdik. Gecenin üçüncü Murat’ı ise Murat Bozok oldu :) Güler yüzü ve tadımlık lezzetleri ile keyfimize keyif kattı. Gevezeliği bırakıp geçelim tadıma. Tek tek ne içtik nasıldı sayamayacağım. Uzun zamandır böyle keyifli bir gece geçirmediğimi söylemem yeterli desem pek yavan kalacak. Dolayısı ile birkaç kısa cümle ile toparlamış olayım.

Bu kısacık zamanda Gence Alton yine çok şey öğretti, bir iki cümlesi ile fikirlerimi değiştirdi. Şarap tutkusunu görmek, hissetmek ve paylaşmak her şeye değer. Şarap seçimleri gerçekten olağanüstüydü. Bazı şarapların hikâyeleri şaraptan daha çok etkiledi beni. Amerikada yaşayıp kandilden haberdar olması, hele ezan okunurken saygı gösterip konuşmak için beklemesi ayrı bir hoşluktu. Müslüman ülkenin şarap üstadı böyle oluyor efenim. Elimizde kadehler ile ezan sesi eşliğinde “İşte İstanbul!” dememiz de pek bir manidar oldu :)

Bu kadar şarap severi ve hoş sohbet insanı bir araya getiren nimet için tüm samimiyetimle şükrettim efenim.

Dediğim gibi Gence ile sirke olsa içilir. Geceye katılanlar ise ayrı bir konu. Bu kadar şarap severi ve hoş sohbet insanı bir araya getiren nimet için tüm samimiyetimle şükrettim efenim. Kandil dolayısı ile mi nimetlerin lezzetinden mi bilmem uhrevi duygularım tavan yaptı :)

Şahsi fikrim en leziz, en nefis, en güzel nimetin Domaine Bouchard Père et Fils Corton-Charlemagne Grand Cru, 2007 olduğu yönünde. Diğerleri de inanılmaz keyifliydi lakin ben buna takıldım kaldım. Mübarek güne mi nasip oldu bilmem ama kendisi de kutsal topraklardan geliyormuş. Yani bağı kutsal kabul edilirmiş ve hatta bağın ortasında kocaman bir haç varmış. Daha fazla detay için çalışmalarım sürüyor :) Hayır, bizde neden yok. Şöyle bir Bektaşi türbesinin yer aldığı bağımız olsa. Dört bir yanı üzümlerle dolsa, hasat edilen mahsulden yapılan nefis şarabı içenler türbedeki mevtaya hayır duasında bulunsa fena mı olur. Bektaşi Sek Beyaz Şarap 2007 bak nasıl fiyakalı oldu :)

Şöyle bir Bektaşi türbesinin yer aldığı bağımız olsa. Dört bir yanı üzümlerle dolsa, hasta edilen mahsulden yapılan nefis şarabı içenler türbedeki mevtaya hayır duasında bulunsa fena mı olur.

Tadılan şarapları merak edenler için isimleri aşağıda. Josko Gravner tarafından yapılan bir amfora şarabı var ki üzerine ayrıca yazıyor olacağım. Türk şarap üreticilerimizin aslında yıllardır neler başardığını ve geleceği yıllar öncesinden nasıl gördüklerinden dem vuracağım.

Gence Alton’a ve bu geceye vesile olan Kayra insanlarına da sonsuz teşekkürler.

• Domaine Bouchard Père et Fils Corton-Charlemagne Grand Cru, 2007
• Domaine William Fèvre Chablis Les Clos Grand Cru, 2007
• Les Vins de Vienne ‘Taburnum’ VdP des Collines Rhodanienes, 2006
• Domaine Didier Dagueneau ‘Pur Sang’ Blanc Fumé de Pouilly, 2008
• Domaine Zind-Humbrecht Pinot Gris ‘Clos Windsbuhl’ Hunawihr, 2006
• Weingut Prager Riesling Smaragd Wachstum Bodenstein, 2006
• Josko Gravner ‘Breg Anfora’ Venezia-Giulia IGT, 2003
• Sine Qua Non ‘Kolibri’ California White Wine, 2008

Sauvignon Blanc Tadımı

Concha Y Toro – Casillero del Diablo 2009
Concha Y Toro – Frontera Chile Sauvignon Blanc 2009
Concha Y Toro – Sunrise Sauvignon Blanc 2006
Gülor – Sauvignon Blanc – Semilion 2007
Jean Jean – Vin de pays D’oc Sauvignon Blanc 2007
Kavaklıdere – Egeo Sauvignon Blanc 2009
Nilkut – Sarafin Fumé Blanc
Nilkut – Sarafin Sauvignon Blanc
Pamukkale – Anfora Sauvignon Blanc 2009
Pascal Jolivet – Sancerre Sauvignon Blanc 2007
Ribeaupierre – Vin de Pays d’Oc 2008
Robert Mondavi – Woodbridge 2006
Sevilen – Sauvignon Blanc 2009
Terra de France Sauvignon Blanc Sauvignon Blanc 2008
Umurbey – Sauvignon Blanc 2007       

Tadımı fiyat/kalite bazında değerlendirirsek öne çıkan şarap Pamukkale – Anfora Sauvignon Blanc 2009 oldu. Fiyatı göz ardı edersek en başarılı Sauvignon Blanc örneğinin Pascal Jolivet – Sancerre Sauvignon Blanc 2007 olduğunu belirtmek gerek.       

Sauvignon Blanc Tadımı

Tadım sırasındaki sohbetlerimizden kısa bölümlerin aktarılmasında da fayda var.      

“2008 Sarafin ile Umurbey aynı bölge üzümlerinden üretildiği için benzerlik gösteriyorlar. Aradaki fiyat farkı seçimi etkileyebilir. Umurbey daha çok Fransa Sancerre bölgesinde 7-8 avro aralığında satılan şaraplar düzeyinde. Sarafin ise 40 liraya yaklaşan fiyatı ile pahalı bir seçenek olarak karşımızda.”       

“Tadımın ve ülkemizin tek Fumé Blanc şarabına sıra geldiğinde sohbet konumuzu Sancerre bölgesinde bulunan bir kasaba oldu. Kasabanın adı Pouilly. Sancerre bölgesinde üretilen diğer Sauvignon Blanclere göre farklı lezzetler sunması nedeni ile bölgenin adının sona Fumé eklenmiş. Bölge şarapları daha yoğun minarel içerikli. Çakmak taşı lezzetli, is veya dumanı andıran aromalar hissediliyor. Bu farklar sayesinde bölgenin adı Pouilly- Fumé olarak anılır olmuş. Topraktan gelen bu lezzetleri elde etmek amacı ile Mondavi Amerikada ürettiği şarapları fümelenmiş meşe fıçılarda dinlendirme yöntemi kullanmış ve bu yöntem dünyaya yayılmış.”       

Kısa sohbetlerden bilgiler verdikten sonra gelelim tadım notlarımıza. Dikkate değer olanları tadım sıramıza göre listeledik ve notlarımız aşağıdaki gibi:    

 

Concha Y Toro Sunrise Sauvignon Blanc 2006

Concha Y Toro – Sunrise Sauvignon Blanc 2006   

Tadım notları:
Meşe ağırlıklı;
Kuru meyve veya çiçek gibi;
Kızarmış ekmek ve hafif füme;
Canlı rahat içimli, meşe sevenler için uygun;
Az da olsa ağızda meyve var fakat kalıcı değil;
Sauvignon Blanc karakterlerini taşımıyor, beklentilerinizi yükseltmeyin;
Yine de belirtmekte fayda var kötü bir şarap değil;
Gayet hoş kokular ve denge var, bu sene içersinde tüketilmesi gerek.       

Yemek uyumu:
Öğün olarak yenilebilecek, tavuk ve balıklar ile desteklenmiş salatalar, tavada pişirilmiş balıklar, Carbonara ve Alfredo soslu makarnalar uyumlu olacaktır.
Fiyatı: 35 TL
Vinum Şarap Marketi       

Nilkut Sarafin Sauvignon Blanc 2008

Nilkut – Sarafin Sauvignon Blanc 2008 Tadım notları: Sarı, açık yeşil renklerde. Gül, liçi ve hafif biber kokulu; Klasik Savignon Blanc kokuları var, kokular keskin değil; Asitli, canlı ve bitişi hafif ekşi, yapı hafif, gövde hissedilmiyor; Bir iki yıl içinde tüketilmeli, yıllandırmaya uygun değil. Yemek uyumu: Gövde zayıf olduğu için hafif buğulamalar, beyaz etli ızgara balıklar, kâğıtta balık veya ızgara kalamar ile olabilir. Yanında herhangi bir garnitür olmadan sadece ızgara balık yemek isteyenler tercih edilebilir. Sos kaldıracak bir şarap değil. Fiyat: 36 TL Online Mahzen

Robert Mondavi Woodbridge 2006

Robert Mondavi Woodbridge 2006    Tadım notları: Güneşte kalmış meyve kokusu; Balmumunu andıran kokular; Ağızda yumuşak; Bitişi kısa ve hafif bir yapıda.    Yemek uyumu: Izgara balıklar ile ve öğün olarak yenilecek tavuk ve balıklar ile desteklenmiş salatalar. Alternatif olarak kanepeler ile tadılabilir. Fiyatı: 65 TL Vinum Şarap Marketi Fiyatı: 60 TL Online Mahzen

Pascal Jolivet Sancerre Sauvignon Blanc 2007

Pascal Jolivet – Sancerre Sauvignon Blanc 2007 Tadım notları: Keskin ve dengeli. Aromalar çok güzel ve parfümsü. Gül ve liçe kokuları mevcut. Mineral tonlarda, ağızda canlı ve hafif yapılı, ferah ve orta kalıcı. Sauvignon Blanc karakteri taşıyor. Yemek uyumu: Çevrilmiş ve roti tavuklar, otlarla lezzetlendirilmiş tavuk etleri, somon, kırmızı etli olmadığı sürece balıklar ile uyum sağlayacaktır. Kalkan ile denenebilir. Sushi ve rizottolar olabilir. Acı olmayan uzak doğu yemeklerine eşlik eder. Deniz mahsullerine uyum sağlar. Fiyatı: 92 TL Vinum Şarap Marketi

Umurbey Sauvignon Blanc 2008

Umurbey – Sauvignon Blanc 2008   

Tadım notları:
Çok açık tonlarda, hafif yeşil;
Kokular net;
Narenciye, ekşi elma ve liçi;
Mineral hafif tonlarda, çok güçlü değil;
Zarif ve ağızda dengeli;
Hafif kalıcı;
Ağızda egzotik tonlar hissediliyor.      

Yemek uyumu:
Hafif yemekler;
Suşi, aperatifler ve salatalar;
Somon salataları;
Sıcak veya ızgara keçi peynirli salatalar ile uyumlu olabilir fakat peynir
çok keskin olmamalı.       

Fiyatı: 23 TL Online Mahzen       

Pamukkale Anfora Sauvignon Blanc 2009

Pamukkale Anfora Sauvignon Blanc 2009   

Tadım notları:
Saman sarı;
Arkada meyve, otsal, kuşkonmaz var ve daha kişilikli
bir örnek.
Sauvignon Blanc kokuları hissediliyor;
Kireçli toprak olduğu için kendi karakterini gösteriyor.
Ağızda narenciye, kokuda elma ve gül var.
Yumuşak tonlar, zarif kokulu;
Ağızda yuvarlak;
Hafif gövdeli ferah ve hafif kalıcı;

Yemek uyumu:
Deniz mahsulleri, karides güveç, suşi ve soslu
yemekler ile uyumlu olabilir;
Yağlı yemekler ile uyumsuz olur.      

Fiyatı 14 TL       

 

Kayra Terra de France Sauvignon Blanc 2008

Kayra Terra de France Sauvignon Blanc 2008

Kayra – Terra de France Sauvignon Blanc 2008   

Tadım notları:
Koyu sarı renklerde;
Limon, narenciye, egzotik, liçi, limon kokular net ve belirgin;
Uyumlu kokular;
Burunda gayet güzel;
Sauvignon Blanc özellikleri taşıyor;
Ağızda yuvarlak, yumuşak, bitişi ekşi ve kısa.      

Yemek uyumu:
Her türlü ızgara balık, suşi, keçi peyniri, zeytinyağlılar, somon ile eşlik edecektir.       

Fiyatı 39.5 TL İçki Burada   

Kör tadım! Kendi gözümüzü kapatmaktansa şişeleri paketledik :)

Uzun zamandır Zinfandelden bahsedip duruyorum. Türk Zinfandeli, İşmen Bağları diyorum… Elbette bir nedeni var :) Pahalı bir şarap aldığımızda farklı bir lezzet ararız ya… Bambaşka bir tecrübe yaşatacak, bağımlısı olacağımız bir şarap içeceğimizi sanırız ama sonu hep hüsrandır. Bütçe zorlanmış, paraya kıyılmış, masalsı yazılarda damakta yarattığı hoşluklar okunmuştur. Biz Türk milleti olarak, burnumuzla, damağımızla değil tavsiye ile seçiyoruz şarabımızı… Bu kadar net konuşmamı sağlayacak çok örnek biliyorum… Bu sefer tavsiye ile değil merak ile yapıldı seçim… Ve sonunda harikalar diyarı ziyaret edildi. Bu nasıl şarap yahu, sen şarapsan bunlar ne? Bunlar şarapsa sen nesin? Konuyu dağıtmadan tadıma dönelim. Öncelikle İşmen Bağları sayesinde memlekette üretilen şaraplık üzüm listesine Zinfandel de eklendi. Selva İşmen sayesinde nefis şaraplarını da tatmış oldum. Bir de bu ara duyduğum Mehmet Karabulut tarafından yapılan Zinfandel-Boğazkere harmanı varmış ki damak şaplatan, insan hoplatan türdenmiş :) Bu şarabı tatma fırsatım olmadı ama tek üzüm olarak, Selva İşmen üretimi Zinfandelden ziyadesi ile içebildim. Şarabın geldiği ilk gün hemen yazmak istedim lakin bu sefer yavaş davrandım biraz. Mübarek ramazan ayının benim için tek mübarek yanı Bodrumdan gelen Zinfandel oldu. İlk şişeyi bir başıma, güzel bir pençeta ızgara eşliğinde tükettikten sonra bu keyfin paylaşılması gerektiğine kanaat getirdim. Hemen belirtmekte fayda var… Bu lezzet benim şarap dünyasına bakışımı biraz değiştirdi. Biraz mı? Epey değiştirdi. Şimdi, evde yapılan bir şarap nasıl böyle olabiliyor.

Private Reserve Zinfandel / Bodrum 2008 Limited Production

Peki, milyon dolarlar yatırıp bu işin ticaretini yapan ve bir şişe şarabı hatırı sayılır rakamlara satanlar neden bu lezzeti yakalayamıyor. İnanın minicik yudumlarla, sürekli koklayarak, hiç bitmemesini umut ederek içtim. Bugüne kadar en yavaş içtiğim şaraptı diyebilirim. İkinci şişeyi açmaya kıyamadım. İlk şişenin bana yaptıkları üzerine ayrıca bir yazı yazacağım ama bu yazıda konumuz suç ortaklarımla başımızdan geçenler. Suç ortaklarım itina ile seçilmiş, profesyonel olmayan lakin ziyadesi ile şarap sever olmuş dostlar. Sağ olsunlar kör tadım yapalım Zinfandel tadalım, tematik bir tadım günü yapalım fikrine sıcak baktılar :)

Şimdi gelelim bizim tadıma, tattığımız şaraplar beğeni sıramıza göre şöyle oldu;
1. Selva İşmen – Zinfandel 2008
2. Gallo Family – Zinfandel 2006
3. Robert Mondavi Twin Oak – Zinfandel 2005
4. Terra California Zinfandel 2006
5. Caleo Primitivo Salento
6. Calatrasi Terrale – Primitivo

İşin içine suç ortaklarını katmış olmamın tek sebebi bu keyfi paylaşmak değil :) Ben beğendim güzeldi demek yerine, biz beğendik güzeldi demenin daha etkili olacağı düşüncesi. Sonra siteyi takip edenler adil davranmadığımı pek taraflı yazdığımı söylüyorlar. Şimdi durmazlar yine laf ederler. Ev yapımı şarap nasıl oldu da bu rakiplerin arasından sıyrıldı. Neden ticari olmayan bir şarabı bu tadıma dâhil ettiniz bile derler. Diyen varsa el cevap:

Sana ne kardeşim, sana ne! Nihahah :) Bak bir daha söylüyorum. Erkan’ın sitesinde okuduk, adam övmüşte övmüş. Adil davranmamış. Biz içtik sevmedik. Erkan denen adam yüzünden paramız boşa gitti filan demeyin sağda solda :) Dinlemeyin beni, okumayın tavsiyelerimi :) Hadi diyelim ki okudun, dinledin. Tavsiye ettiğimi de beğenmedin. İyi de bana ne :) İçki kötülüklerin anasıymış. Her gün içen adamdan sana hayırlı bir tavsiyede bulunmasını beklersen işte öyle kalırsın.

Açık söylemek gerekirse az para ile kaliteli ve çok şarap içmeyi her zaman tercih ederim. Amma velâkin… Bu altı şarap arasından birini alıp içme şansın var deseler… İşmenlerin Zinfandeli tek geçerim. Hatta buna karşılık beşini birden verelim deseler ele geçirdiğim bir şişe ile koşarak kaçarım :) Neme lazım efenim, son anda vazgeçtik, şaka yaptık ver elindeki şişeyi derler :) Kim sunuyorsa bu seçenekleri bana :)

Gallo Family – Zinfandel 2006

Tekrar tadıma geçelim efenim :) Bir grup amatör olarak profesyonel tadım kadehleri kullandık. Böylece kafayı bulmadan tadım yapmayı başarmış olduk. Robert Mondavi hayal kırıklığı yarattı. Gallo Family “gerçek olamayacak kadar güzel” olarak tanımlandı. Renginin farklı olması ve beğenilmesi ile şaşkınlık yaratan Bodrum Zinfandeli çikolata kokusu ve enfes tadı ile masadaki kadehlerin korunmaya alınmasına sebep oldu :) Bu kadar işte. Ne bekliyordunuz tek tek her şarabı anlatmamı mı? Profesyonel tadım yapmıyoruz efenim. Yazıyı yazanında bu tür puanlamalara prim vermediğini dikkate alırsak anlamsız oluyor detay vermek. Şimdi tadımlarda klasik şarap puanlaması nasıl yapılmakta ona bakalım. Efenim bir kere her şarap 50 puan alır. Nedenmiş? Şarap yapmış adam saygı duyalımmış… Şarap imal etmiş olmaktan dolayı verilirmiş bu 50 puan. Ben vermem! Zaten adam şarap yapamamış olsa puanlamaya başlamayacağım. Biz veririz diyen varsa, üzüm sirkesine gıda boyası basıp şişeleyeceğim ve tadıma götüreceğim. 50 puan şarap yaptığıma saygıdan verseler, gıda boyası sayesinde 5 puan alsam etti mi bana 55 puan :) Üç kuruşluk sirke ile 55 puan aldığım profesyonel tadımcılardan şikâyetçi olun kardeşim. Neden gelip bana laf ediyorsunuz :) Ne diyordum? 50 puanı her şarap alır. Sonra beş puan aralığından rengi değerlendirilir. Koku ve tadına göre 35 puanlık bir değerlendirme yapılır. Sonra 10 puanlık genel bir değerlendirme eklenir. Mesela benim sirkeyi şöyle puanlarlar:

Şarap yapmış: 50 de 50 puan
Görsel inceleme: 5 de 5 puan (Gıda boyaları konusunda uzmanım ben hehehe)
Koku: 15 / 0
Tat: 20 / 0
Genel: 10 / 0

Bakınız şimdi alamadığım puan 45. Yani sirke ile ancak bu kadar puan aldım :) Şimdi gelelim bizim Mondavilerin Roberte :)

Şarap yapmış: 50 de 50 puan
Görsel inceleme: 5 de 5 puan (Herhalde Zinfandel rengini tam yakalamıştır değil mi? Nasıl olur acaba Zinfandel rengi :) Kim belirler bu rengi. Pehhh!)
Koku: 15 / 12
Tat: 20 / 15
Genel: 10 / 0

Robert Mondavi Twin Oak – Zinfandel 2005

Robert ne aldı? 82 puan! Genel değerlendirmeden hiç puan alamadı zira 85 lira :) Neden bunları anlatıp duruyorum da büyüleyici güzellikteki Bodrum Zinfandelini ve Gallo ailesinin nefis şarabını anlatmıyorum merak ediyorsundur şimdi sen. Bodrum Zinfandelini anlatmıyorum zira sana yazık. Almaya kalksan piyasada yok :) Şarap piyasaya çıksın istiyorsan sanal âlemdeki sitelerinden gidip taciz etmeni öneririm: www.selia.com.tr hem çiftliğin nefis ürünleri de satışta. Uğramışken en azından satışta olan lezzetleri denemiş olursun. Bu arada şarabın piyasaya çıkması için bol bol mesaj gönderin :) Dönelim puanlama sistemini neden anlatmakta olduğuma. Zinfandel tadımı bahane aslında. Amaç burada klasik puanlama sistemine taş atmak. Yok yok kaya fırlatmak :) Hayır, kafasına tekme atmak. Hehehe he, bu güzel oldu işte. Yahu adamlar toplanmış, Petrus tadıyor sonra puan veriyor. Kimse de demiyor ki civciv misiniz siz? Petruslar kümese mi serpiliyor. Bakınız efenim ben yolu yarıladım, ömrün yarısı gitti daha petrus alıp içemedim. Adam geçmiş karşımda petrusa puan veriyor. Bak kırarım şişeyi kafanızda :) Tamam sakinleştim. Şimdi yukarıda bizim amatör tadımdan çıkan sonuçları verdim. Bu tadımda herhangi bir maddi değer dikkate alınmadan yapıldı. Yani klasik yaklaşıma uygun olarak değerlendirmişiz. Peki, be adam sen yeniden mi şekillendireceksin bu puanlama sistemi dediğini duyar gibiyim. Ben değiştirmedim ki. Sen, ben, o… Hepimiz değiştirdik çoktan. Ne zaman? Ne zaman? Nasıl? Sorular var mı aklında? Hemen cevap veriyorum.

Ne zaman?
Şarap alırken :)
Nasıl?
Vicdanın ve cüzdanın ile baş başa kaldığın zaman :)
Kim?
SEN!

Şimdi bana mızmızlık yapma! Sınırsız para kaynakların var ve sen gelip benim sitemdeki bu yazıları mı okuyorsun. Demek ki para doğru kişilere gitmiyor :) Hehe he oho hoo hoo. Yerlerde zıplayıp gülen adam ikonu kullanmak istiyorum bu tür durumlarda.

Bakalım şimdi benim puan sistemi nasıl işliyor.

Fiyat/Kalite: 0 – 50 puan (Aşağıda açıklıyorum bu aralıkta puanlama nasıl oluyor…)
Süzülmüş mü? Tek puan var burada. Ara değer verilmez. Süzülmüşse 0 puan, süzülmemişse 5 puan
Yerli üzüm mü? Burada üç farklı puan ve bir gönül borcu işler:
Evet = 5 puan;
Hayır= 0 puan,
Hem yerli hem de ilk kez şarabı yapılmışsa = 10
Yok olmuş veya olmak üzere bir üzüm türü kurtarılmış ve şarap yapılmışsa = Puanlanabilemez ama gönüllerde yer eder :)
Tek üzüm mü? Harman mı? Burada da tek puan sistemi var efenim :) Tek üzüm 10 puanı alır. Harman reddiyecisi olduğuma göre ben böyle değerlendiririm.  Sen bildiğin gibi yap. Orası beni ilgilendirmez :) Harmana neden karşı çıkılır, benim bununla ne derdim vardır başka bir yazı konusu. Bu arada tüm harmanları afiyetle içerim o ayrı bir konu :)
Tat, koku ve içim. Bunu biraz açmak gerek. Şeker, asidite, tanen, gövde, alkol… Böyle gider bu liste ama ben uzatmam. İlk yudumdan başlayıp, damağıma değdiğinde ve boğazımdan aşağıya kaydığında her aşama daha bir lezzetli gidiyorsa tamamdır. Hele ki bu aşamalarda aldığım keyif her adımda artarak devam ediyor ve yuttuktan sonra damağımı şaplatma ihtiyacı hissettiriyorsa iki sefer tamamdır. Bakın ne kadar basit. Kasmayın öyle kendinizi. Yok, asiditesini alamadım, tanenli miydi, bitişi nasıldı diye yormayın. Bitişi uzun ama ön burun ile arka damağın ortasında biraz afacanlık etti. Damakta çirkeflik yaptı benzeri teknik terimleri, degüstasyon jargonunu kullanacağım diye harap etmeyin kendinizi. Buradan da 25 puan alır şarap.
Toplamda eder mi sana 100 puan. Fiyat/Kalite değerlendirmesi tamamen senin bütçenle ilgilidir. Şarap giderlerinin şişe başı ortalamasını alıp kendine göre bir sıfır noktası ayarlamış olursun. Ortalaman 30 liraysa ki benim ortalamam bu civarda :) dolayısı ile buna göre yaparım değerlendirmemi. Ne demiştim, 30 liraysa sıfır noktanda 30 dur işte. Değerlendireceğim şarap sıfır noktandan ne kadar uzaklaşırsa puanı o oranda etkilenir. Pahalıya gittikçe puanı düşer, ucuzladıkça puanı artar. Şimdi bu göz ile bizim sıralamayı tekrar ele alalım. İlk sıralamaya, yani fiyat gözetmeden yapılan tadıma göre sonuçlarımız şöyleydi. Yanlarına fiyatları da yazdım.

1. Selva İşmen – Zinfandel 2008 / Hediye geldi efenim…
2. Gallo Family – Zinfandel 2006 / 40 lira
3. Robert Mondavi Twin Oak – Zinfandel 2005 / 85 lira
4. Terra California Zinfandel 2006 / 35 lira
5. Caleo Primitivo Salento / 20 lira
6. Calatrasi Terrale – Primitivo / 20 lira

Şimdi benim puanlama sistemime göre, pardon sahiplendim hemen. Hepimizin puanlama sistemi aslında bu. Sakın bana yalan söyleme! Sen de böyle değerlendiriyorsun :) Market raflarına bakarken neyi düşündüğünü hatırla! Şişeye elin gittiğinde fiyatına tekrar neden baktığını düşün! Kandırma kendini. Sen de bu puan sistemini kullanıyorsun. Ama ben açgözlü olduğum için puan sistemi benim tamam mı? El koydum he he he :) Kurallarını ilk yazan ben oldum. Yarın bir yerde söz konusu olursa bu benim sistemim derim. Evet, benim sistemime göre yani Şarap Oburu sistemine göre bu puanlamayı tekrar düzenleyelim:

1. Selva İşmen – Zinfandel 2008 / Hediye geldi efenim… / 90 puan!
Neden?
Renginin kusurlu olduğunu söyledi bir uzman dostumuz. Neymiş efenim Zinfandel rengi böyle değilmiş. Pehh! Kim takar rengini. 90 puan zira benim bu güne kadar içtiğim en lezzetli şarap. Daha iyisini içene kadar 90 puan. Petrus içtiğim gün belki düşürürüm puanını. Evet, hediye olarak gelmesi ve piyasada olmaması puanı etkiliyor. Tarih yazıyorum efenim :) Türkiyenin ilk Zinfandel üzümünü yetiştirmiş şarap yapıyorlardı o yıllarda… Bodrumda bir aile vardı Zinfandel yetiştiren… Torunlarıma bile anlatırım ben bunu :) Şimdi sen duramazsın madem bu kadar güzeldi de neden 100 puan vermedin dersin. Dersin, dersin… Sen demezsen beriki der :) Az önce nasıl puan verdiğimi açıkladım. 10 puanı kaybetme sebebi şu soruya verilen cevap: Yerli üzüm mü? Hayır = 0
Türkiyede Zinfandel yetişeceğini ve bu Zinfandelin nefis şaraplara dönüşeceğini kanıtlamış olduğu için gönüllerdeki değeri elbette bir başka ve bu değeri puanlamak kimseye düşmez kanaatindeyim :) Zira puanlanabilitesi bulunmuyor :) Zinfandel! Bodrumda! Evet :) Şarabını içtim pekmezini tattım. Rüya değil yani :)
2. Gallo Family – Zinfandel 2006 / 40 lira / 80 puan!
Piyasadaki pek çok 40 liralık şarabı ezer geçer kendisi. Metroda bol miktarda bulunuyor. Gözü kapalı alın efenim. Tadımda bir arkadaşımız “gerçek olamayacak kadar güzel” diye tanımladı. Ama gerçekti ve afiyetle içtik. Tadını unutmayacağınız bir lezzet. Şarap işte, güzelmiş ama diyemezsiniz. Nefis bir şarapmış dersiniz.
3. Terra California Zinfandel 2006 / 35 lira / 70 puan!
Benim puan sistemine göre Terra üçüncü sıraya oturur. Markette 35 lira olabilir ama indirime girdiğinde bir koli alınca fiyatı daha uygun olur. Sürekli yazıyorum şarap topluca alınması gereken bir nimettir diye :) 35 liraya Terra varken kimse bana Robertin şarabından aldıramaz.
4. Caleo Primitivo Salento / 20 lira / 60 puan!
Robert! Robert! İyi misin aşağıda :) Şimdi diyeceksin ki nasıl oldu da bu şarap Robert Mondavinin önüne geçebildi. Geçer efenim. Tadımdan günler sonra bir şişe daha içtim bu şaraptan. Gerçekten 20 liralık fiyatına göre gayet başarılı bir şarap. Benim ortalama şişe başı şarap değerimin pek altında olmasına rağmen vaat ettiği lezzet nefis.
5. Robert Mondavi Twin Oak – Zinfandel 2005 / 85 lira / 60 puan!
Robert ne haber! İyi misin burada :) Evet lezzetli, karakteri olan pek yakışıklı, iyi giyimli ve lezzetli bir şarap… Lakin bütçemi aşar. Hadi aştı diyelim. Şahsi sıfır noktamı neredeyse üçe katlamasına rağmen damak şaplatmama, şişenin dibinde kalan damlalara tenezzül etmeme sebep olmuş mudur? Asla efenim. Benden uzak dursun şimdilik.
6. Calatrasi Terrale – Primitivo / 20 lira / 50 puan!
Hah, şimdi diyeceksin ki bu neden sonuncu oldu. Tadımdan sonra kimse yüzüne bile bakmadı bu şarabın. Tatmak amacı ile içtiğimizden artan ne varsa şişe de kalmış öylece. Ertesi gün içmek bana nasip oldu. Ben de ancak o anda kaliteyi ne kadar yükseltmiş olduğumuzu anladım. Öyle bir kenarda boynu bükük bırakılacak kadar kötü değilmiş masum. Ama 14 liraya satılan başka bir Zinfandelin kendisinden daha lezzetli olması hakkında kötü düşünmeme sebep oldu. 10-15 liralık bir fiyat aralığına çekildiğinde Robertide geçebilir :)

Rica ederim efenim, bu yeni puanlama sistemini ilk kez sizlerle paylaştığım için ben teşekkür ediyorum. Ahahaha :) İlerleyen yazılarda Şarap Oburu puanlama sistemini kullanan, evlere şenlik, şarap severlere nimet olacak bir siteyi duyurmuş olacağım.

Buyurunuz tadımdan diğer fotoğraflar…

Ta ta taaa tammm! İşte beklenen yiğit :) Karaoğlan!

Sabırsızlıkla beklediğim gün, geçtiğimiz Salı akşamıydı. Ancak bugün yazacak vakit buldum zira her akşam bir yerlerde içmekten dağılmış durumdayım :) Karaoğlan üzümleri ile ilgili daha önce “Savulun Karaoğlan Geliyor!” başlıklı bir yazı yazmıştım. Bu yazıdaki bazı bilgilerimin yanlış olduğunu, hatta Jean-Luc Colin’ni bağlarımızdan, üzümlerimizden sonra dilimize de sahip çıkıyor diye fazladan onurlandırmış olduğumu anlamış bulunuyorum :) Hacı Akpınar seçmiş efendim bu isimleri. İyi ki varsın Hacı Bey :) Verdiğim bilgilerdeki bazı hatalar acizane bendeniz tarafından yapılmış bazıları ise zaman içinde değiştirilmiş ve geçerliliği kalmamış. Bu yazımda elimden geldiğince güncel ve doğru bilgiler vermiş olacağım sanırım :)

Gelelim tadımımıza ve şaraplarımıza, sırası ile tattığımı şaraplar şunlar oldu:
Tadım öncesi ikram edilen Diren Narince bu listede yer almıyor elbette :)

1. Güzay Karaoğlan-Öküzgözü
2. Güzay Karaoğlan
3. Güzay Karaoğlan Rezerv

Bu güzel lezzetlere değinmeden önce Karaoğlan Üzümü ve yetiştiği bölge hakkında taze bilgilerimi paylaşayım. Rivayete göre üzümlerimiz Hacı Akpınar’ın dedesi tarafından köye getirilmiş ve henüz nereden getirildiği bilinmiyor. Enteresan :) Sanırım yakında bir DNA araştırması yapar ve nerelerden gelmiş bulurlar. Kim bilir belkide bir çok üzümün atası olarak karşımıza çıkıverir :) Sadece Malatya’nın Yazılıköy bölgesinde yetişen üzümlerimiz hem şaraplık hem de sofralık olarak kullanıma uygun. Hacı Akpınar’ın projelerinden biri de aynı bölgede kurmuş olduğu soğuk hava deposu sayesinde bu üzümlerin bir kısmını kışın piyasaya sürmek. Geçen sene Ocak ayında denemişler ve Bursa’da anlaştıkları bir depo sayesinde üzümler raflarda yerini almış. Saba Bey evlerde bekletilen üzümlerin bile gayet lezzetli olduğundan bahsetti. Anlaşılan Yenidoğuş sayesinde ithal üzümler yerine Karaoğlan tüketmeye başlayacağız. Yazılıköy’e nereden geldiği bilinmeyen bu güzel üzüme, bölgenin kattıklarına bakalım :) Rakımın 1400 olduğu bölgede irtifa ve topraktan dolayı hastalıklar çok azmış. Toprak, killi-kumlu ve ağırlıklı kireçliymiş. Köyün iki yamacında olgunlaşma farklı zamanlarda olmakta ve üzümlerin toplanması olgunlaşmalarına göre farklı zamanlarda yapılmaktaymış. Bunları aktarırken Saba Bey’in bağları gezip olgunlaşanları belirlediğini ve buna göre toplama yapıldığını anlatışına hayran kaldım. Hayır, hayran kalmadım imrendim :) Ne güzel, git gez dolaş, alın bu üzümleri olmuş bunlar de :) Hacı Bey ile iki kadeh şarap iç ayaküstü. Her işin zorlukları olduğuna eminim ama nedense işin içinde şarap olunca bağı çapalamak bile şirin görünüyor bana :) İklim özelliklerini de aktarmaya çalışayım. Kışları karlı oluyormuş, sıcaklık -10 derecelere kadar düşmekteymiş. Hoş kışın köyde çok kalan olmuyormuş zira insanlar yaylaya çıkar gibi İstanbul’dan köye gidiyorlarmış. İstanbul’da yaşıyorlar ama Yazılıköy’de bağları var :) Baharda iyi yağmur alıyormuş hatta şarap üretmeye karar verdikleri yıl henüz asmalar çiçeklenmişken yağmurdan zarar görmüş ve verim düşmüş. Düşük verim sayesinde daha lezzetli şaraplar elde etmişler. Yazın sıcaklık yükselmekteymiş ve gece ile gündüz arasında yaklaşık 10 derecelik bir fark olurmuş. Sonbaharda sıcaklık 25-30 derecelerde olurmuş. Güzay adı da buradan gelmekteymiş. Güz ayında toplanıyor üzümler :) Toplama sırasında ortamın serin olması aromaların korunması için bulunmaz bir nimet elbette. Bu arada üretim yerine şato diyorlar :) Nede olsa bağları 70 metre çevresindeymiş ve bu özellik herhangi bir üretim yerine şato denilmesine olanak sağlıyormuş. Frankofon tabirleri şarap dünyasını terminolojisini yaratıyor mirim :) Şato diyince benim gibi yurdum insanının aklına gelen seninde aklına gelmiştir değil mi? Hemen atladım sordum zaten Saba Bey’e “Şato mu yaptınız köye?” Üşenmedi itina ile açıkladı şato neye denir, nasıl şato olunur :) Bugüne kadar sürekli şato şarabı içermişimde haberim yokmuş. Bakınız nasıl dağıttım yine konuyu. Başarılıyım daldan dala atlamak konusunda, kabul etmek gerek bu özelliğimi :) Köyümüze geri dönelim efenim, yıl boyunca hakim rüzgarlar varmış. Yani kendine has bir iklimi olduğunu söylemek gerek. Mikro klima desek ayıp olmaz sanırım :) Köylüler çok iyi bağcılık yapıyormuş. Uzun yıllardır bağcılık ile uğraşılan köyde her şey organikmiş. Teknik açıdan organik fakat sertifikalandırmaya gidilmemiş diye açıklamış Saba Bey. Bağlar organikse şarapta organik oluyor elbette :) Dedesinin nereden getirdiği bilinmeyen üzümlerden organik şaraplar üreten Hacı Beye kadeh kaldıralım. Neyse ki fazla içmedim ve yazmaya devam edebileceğim.

Arada bir kaç bilgi vermekte fayda var. Kavaklıdere 1990’dan beri bölgeden üzüm almaktaymış hatta Jean-Luc Colin gelen üzümler arasındaki Karaoğlanların farklı olduğunu o yıllarda anlamış. Yenidoğuş önceki yazımda aktardığım gibi belli oranlar da ortaklıklar ile kurulmamış. Jean-Luc Colin sadece danışman ve sorumlu olarak yer almış. Yenidoğuş bölgeye 12 bin fidan dikmiş ve bölge bağcılığının gelişmesi için çalışmaktaymış. Malatya valisi her türlü desteği vermekteymiş. Valimize teşekkürler efenim :) Daha önce basında yer alan “Güzey” adından vazgeçilmiş ve “Güzay” seçilmiş.

Peki, üzümümüz nasılmış. Yine Saba Bey’in sunumundan istifade ederek aktarmaya devam edelim. Küreselmiş, kalın kabuklu ve aromatik bir üzümmüş. Kış budamasını Şubat ayında yapıyorlarmış, haziranda çiçeklenmeye giren Karaoğlanlar Ekim ayı ortasında olgunlaşıyormuş. İki tür budama yapılmaktaymış. Serpene ve put. Ne diyorsun sen yine demeyin. Ne zaman ne dedim de açıklamadım :)

Put;
Memlekette uygulanan en yaygın terbiye şekliymiş. Bizim bağcılar goble diyorlar buna. Ben de yeni yeni öğreniyorum :) Omcalar, bu arada omca bağ kütüğüne verilen isim oluyor :) Ne diyordum, omcalar değişik yükseklikteki gövde üzerinde taçlandırılırmış ve gövdede 3-5 kol her kolun ucunda da 2-4 göz bulunacak şekilde budama yapılırmış.

Serpene;
Gövde toprak seviyesinden dallandırılır ki ileride sopalar ile tutturulsun :) Daha mantıklı bir yolu olduğuna eminim. Kollar toprağa uzanmış vaziyette olurmuş ve 2-3 adet yıllık sürgün bırakılırmış. Her sürgünün üzerinde de 15-20 göz bulunacak şekilde budama yapılırmış.

Yeni bağlarda ise yüksek terbiye sistemi ve kordon budamaya geçilmekteymiş. Sen şimdi onlar da ne ola ki diyorsan şu kitapçığa bir göz at: Bağcılık El Kitabı

Biz de asıl konumuz olan Güzay şaraplarından daha fazla uzaklaşmadan devam edelim :)
Şimdi efenim, bu üzümün şarapları;

• Çilek kırmızısız
• Hafif-orta gövdeli
• Yüksek asitli
• Düşük tanenli olurmuş.
• Karasal iklimde, meyveli, zarif şaraplar elde edilirmiş.
• Meşe ile pek bir uyumlu imiş.
• Yıllanmaya çok müsait değilmiş 3-5 yıl içinde taam buyrulması gerekirmiş :)
• Yenidoğuş karışık üzüm şaraplarında Öküzgözü kullanmaktaymış ve bu karışımlar aromatik olarak farklı karakterler kazanmaktaymış.

Aroma profili ise şöyleymiş;

• Ahududu, ahududu şurubu,
• Kırmızı kiraz,
• Vişne,
• Çilek,
• Kızılcık,

Yemek uyumuna gelince,
Pizzalar, kuzu etleri, ızgaralar, domates soslu etler, salçalı tavuk, beyaz soslu makarnalar ve peynirler ile güzel gitmekteymiş. Bölgede çok güzel tandırlar yapılıyormuş. Gidip yerinde tandır yemek yanında Güzaylardan tüketmek gerekiyor :)

Yakın zamanda neden adları Türkçe değil diye taş attığım, taş atarken de cahilliğimle adlarını hatalı yazdığım Anatolian Vineyards Ecole du Vin d’İstanbul şarapları ve bölgeyi böyle anlattı bizlere. Laf aramızda ben halen “vineyards” kelimesini “vaynyards” olarak telaffuz ediyorum. Bir türlü alışamadım ama aslı “vinyards” olmalıymış. Şimdi gelelim tadıma katılanlar ve acizane bendeniz ne tatlar aldık. Nasıl keyifli bir akşam geçirdiğimi ve gözlemlerimi de yazmadan durmayacağım elbette.

Katılım oldukça düşüktü. Az sayıda şarap severin bir arada olması pek keyifli sohbetler yapmamızı sağladı. Daha fazla meraklandırmadan güzel şaraplardan bahsedeyim sonra katılan şarap severleri de mutlaka anlatırım :) 

Ta ta taaa tammm! İşte beklenen yiğit :) Karaoğlan!

1. Güzay Karaoğlan-Öküzgözü

Güzel bir karışım olmuş lakin oksidasyon sorunu varmış. Varmış diyorum çünkü halen üstümden atamadığım hain bir yaz nezlesi ile uğraşıyorum ama halen inatla koku aldığım iddiasındayım :) İlk şişemizdeki bu sorunu Saba Bey fark etti ve yeni bir şişe açıldı. Ne yazık ki onda da varmış oksidasyon fakat daha az hissediliyormuş. Ben tadından şikayetçi olmadım. Karışık üzümlerden mamul şaraplardan hazzetmesem de fena olmamış diyeyim :)

Oksidasyon sorununu anlayamadım zira Saba Bey şarabını uzun süre açık bıraksa bile bozulmadığını hatta Malatya’da kendisini bekleyen açık bir şişesi olduğunu anlattı. Acaba oksijene karşı bu kadar dayanıklı şarabımızın, bu şekilde oksidasyona uğramasının sebebi nedir diye merak etmedim desem yalan olur. Daha önce içtiğim bir Merlot-Papazkarası geldi aklıma. Dolmen şarapları denemişti fakat bir türlü oksidasyın sorununu çözememişlerdi. Sonra bu karışımdan vazgeçtiler. Bakalım bizim Karaoğlan ile Öküzgözü nasıl anlaşacaklar :)

Yazımın devamında anlatacağım katılımcılardan Haluk Bey bu şarabı çok beğendi. Gelelim diğerlerine…  

Atıl kurt :) Sadece Güzay Karaoğlan

2. Güzay Karaoğlan

İşte merakla beklediğim lezzet. Nasıl oluyormuş Karaoğlan şarabı merakımı giderdi. Çok hafif bir meşe kokusu aldım, çilek ve çıkartamadığım meyve kokuları da vardı. Orta gövdeli, içimi kolay bir şarap. Damakta kalıcı, et yemeklerine şahane eşlik eder bence :) Peynirlerle de fena gitmiyor, gelen peynir tabağımızdan da ayrıca bahsederim.

Saba Bey meşe kokusunun meşe talaşlarından geldiğini söyledi. Yaygın ifade ile chip kullanmışlar, oak chip, yani meşe talaşı. Fakat bu talaşlar öyle bildiğimiz un gibi talaşlardan değil. Daha iri kıyım tahta parçaları diyebiliriz. İri kıyım talaş kullanmaktaki amaçları tadı ve kokuyu tutma ihtiyacıymış. Güzel de olmuş :) Ben beğendim, bol bol tadına baktım, hehe a :) Bu üzümü anadolu şaraplarına kazandıranları takdir etmek gerek. Bakınız yepyeni bir üzümümüz ve nefis bir şarabımız daha oldu :) Devam edelim efenim…

Güzay Karaoğlan Rezerv

3. Güzay Karaoğlan Rezerv
Evet, güzel olmuş, ala olmuş :) not almamışım ama yanılmıyorsam 18 ay meşe fıçılarda bekletilmiş. Yoğun bir meşe kokusu varmış. Bana çok yoğun gelmedi :) severim meşe kokusunu. Fıçılar Amerikan ve Fransız imalatıymış. İkinci şarabımıza oranla daha fazla koku aldım diyebilirim fakat karalahana kokusu aldığımı da eklemem gerek. Ben mi uyduruyorum, burnum şaka mı yapıyor diye düşünürken Haluk Bey destek verdi. Ara sıra koku salladığım olmuyor değil :) Hımm çilek var bunda, vişne de geliyor filan dediğime bakmayın :) Tam alamamışımdır kokuyu zira henüz çok eğitimli bir buruna sahip değilim :) Online Mahzenden Berkan şarabın henüz kendine gelemediğini, bir altı ay daha şişede dinlense güzel olacağını söyledi. Bu aralar satışa çıkarsa alıp yatırmakta fayda var. Bu arada Berkan diye bahsettim umarım alınmaz zira hemen yanımda oturuyor olması ve pek samimi davranması sonucu eski bir arkadaş gibi hissettim kendisini :) Suadiyedeki mekanın müsait bir zamanda uğramak için fırsat kollamaktayım :) Konuyu dağıtmadan özetleyelim.

Rezerve bayıldım, şişede ne varsa içtik bitirdik. Masada boynu bükük kalan Karaoğlanı üzmedim ve sürekli kadehimi doldurdum. Ortaya gelen peynir tabakları ve güzel sohbet sayesinde, akşamımız tadımdan ziyade bir kaç dostun şarap tatmak için toplanmasına benzedi :) Elbette ben eve gider gitmez içmeye devam ettim. Bu lezzetlerin üstüne ancak güzel bir Boğazkere gider diyip açtım bir şişe :) yanında biraz çavdar ekmeği ve kuru et ile devam ettim şarap keyfime :)

Gelelim bu güzel akşamı benim için çok daha keyifli yapan katılımcılara.

Biz dahil olduğumuzda halihazırda mekanda bulunan Serdar Bey, Suna Hanım, Perran Hanım ve Selva Hanım, Haluk Bey çifti :) bu çifte dikkatinizi çekerim. Türkiye’de Kaliforniya’nın meşhur üzümü Zinfandeli yetiştiriyorlar. Nasıl yani diyorsan daha fazla bilgi vereyim :) yetiştirmek ile kalmamışlar şişeleyip eşe dosta tattırmışlar bile :) Bu keyifli ve neşeli çiftin Zinfandel maceralarını araştırıp küçük bir yazı yazacağım elbette :) Haluk Bey ile ayaküstü beyaz şarap sohbeti yaparken Umur Bey şaraplarını seviyorum diyince “Dur arayalım…” demesin mi :) Şaşırmadım desem yalan olur şimdi. Hemen aradı ve Umur Bey ile keyifli bir sohbete başladı.
Umur Bey Sauvignon Blanc en sevdiğim beyazlardan, bulursam ne varsa alıyorum demiş olduk bir kere, Haluk Bey kaçırır mı? Burada bir genç var bütün Sauvignon Blanc kavına talip diye girdi sohbete :) Karaoğlan tadımı diye geldin sayfaya belki ama arada hemen Umur Beyin Sauvignon Blanc şarabını da şiddetle tavsiye edeyim. Fiyatına göre bulunmaz bir lezzet olduğundan hiç şüpheniz olmasın :) Bu şaşkınlığı üzerimden atamadan Türkiye’de Zinfandel diye duyunca nasıl bir şaşkınlık yaşadığımı umarım tahmin edersiniz :) Daha fazla detay vermeden tadıma katılanları saymaya devam edeyim. Unutmuştun dimi neyi anlatmakta olduğumu :) Efenim, bu çiftten sonra hemen sağımda kadım dostum Turgut ve ilk şarapları yudumladıktan sonra aramıza katılan Online Mahzenin kurucusu Berkan vardı. Elbette güzel sunumu ile bizleri bilgilendiren Saba Bey’i ve keyifli sohbeti unutmamak gerek. Hepsine tekrar teşekkür ediyorum :) Bu arada Perran Hanım ile Kayra Akademi’de Kaliforniya Şarapları tadımında tanışmış kısa bir süre sohbet etmiştik. Kendisini burada gördüğüme memnun oldum. Yine kısaca yaptığımız sohbette burada daha mutlu olduğu kanısına vardım. Umarım yanılmıyorumdur :) Üstelik Anatolian Vineyards Şarap Okulunun Kayra Akademiye göre çok daha samimi bir ortamı olduğunu belirtmekte fayda var. Kendimi nefret ettiğim okul sıralarında değil şahane bir yemek masasında hissettim :) Sohbet biraz uzayınca masamıza gelen peynir ikramları da gerçekten zarif bir detaydı.

Cheese House Adapazarı Mamulü Kars Gravyer ve Kaşarlar

Peynirler “CheseeHouse” adında lakin Türk menşeli bir firmanın mamulü imiş. Adapazarı’nda kurulu olan bu tesis Kars Gravyeri üretmekteymiş. Lezzetliydi gerçekten. Dokundurmasan olmaz. Biz Türkler, hadi Anadolu insanları diyelim, çok hızlı uyum sağlıyoruz. Globalleşme dedin mi üstümüze yok üstadım. Bakınız örneğe, Cheese House, Adapazarı, Kars Gravyeri :) Peh peh peh… Geldiğimizde ikram edilen nefis Direni yazmamak densizlik olur. Üstelik şişede bir şey kalmasına müsaade etmedik, genel geçeri bozup kırmızıların arasına birer kadeh beyaz ekleyiverdik.

Özetle pek keyifli bir akşamdı. Anatolian Vineyards şarap eğitimi konusunda ciddi bir alternatif olarak karşımıza çıkıyor. Değerlendirmekte fayda var efenim :)

Üç güzel :) Soldakinin horozu bile var...

Geçtiğimiz Salı akşamı Kayra Akademideydim. Elbette son günde eşlik edecek bir arkadaş bulup katıldık. Bir önceki ziyaretimde de Kızılkayalara uğramıştım, yine aynı yeri seçtim :) vakit darlığının farkında olan arkadaşım da sağ olsun burun kıvırmadan keyifle eşlik etti ve kolestrolümün tavan yapmış olmasına aldırmadan indirdim mideye dürümü :) Zamanında kapıdan içeri girdik. Aaaa hani nerde elinde pembe şarap ile bizi karşılayan bayan, bahçede de kimse yok. Hatta içerisi bomboş, kapıdan girmiş ilerlerken zarif bir ses yardımcı olma ricasında bulundu. Saklanmış sanki kapının ardına, adlarımızı alıp tadımın üçüncü katta olacağını söyledi. Nerede pembe şarap demedim elbette. Hayır, bilmeyen varsa yazayım, sorarım yani, söz konusu yemek içmek olunca tüm efendi ve kibar tavırlarım yerle bir oluyor. İçimden canavar çıkıyor :) Günler sonra yazıyorum tadım akşamını. Zira vakit olup yazma keyfimin tadını çıkaramadım. Cumartesi akşamına nasip oldu hevesim. Atıştırmalık birşeyler hazırladım yanına şarabımı da açtım başladım yazmaya. Bir önceki tadımdan şu yazımda bahsetmiştim. Merak eden olursa bir zahmet canım hadi…

Merdivenlerden çıkalım ben yolda bir ziyaret yapacağım dedim. Yok yok, kimseye uğramadım tuvalete gittim. Her kat bomboş, cinler topa hızlı vurmuş inler peşinde koşuyor. Biz de şöyle bir manzaraya baktık camlardan, nefis… Çıktık sınıfımıza. Neşeli yüzler karşıladı bizleri. İlk gelişime oranla daha bir sınıf gibi göründü bu sefer gözüme, laf aramızda Gence Alton gibi isimler varken veya bir önceki ziyaretimizdeki özeni her neye borçluysak bu tür zamanları tercih edip gitmekte fayda var. Elbette sizin amacınız şarap eğitimi almaksa onu bilemem :) fakat şu hali ile gidip yarım saat içinde şarapları tadıp kaçabilirim. Tadımdan sonra ayaküstü sohbet edecek bir vaktin yaratılmadığı, hele ki kapıda pembe şarap ikram edilmediği bir etkinlik sönük geldi bana. Ne yapayım efendim beklentiyi yükseltmeselerdi.
Kayra yeni serileri için tadım düzenlediğinde koşarak gidelim, eminim daha keyifli akşamlar geçiririz.

Öncelikli olarak beğenmediklerime verip veriştireyim sonra arada laf sokuyor demesinler. Efenim masamıza küçük şişelerde su bıraksalar çok güzel olurdu. Suyum bitti yan masadan arakladım. O kadar densizlik yaptım ki bir de arada suyum bitti demeye hicap ettim. Bak inanmıyor bak :) harbiden utandım isteyemedim. İkinci konu içtiğimiz şaraplarını şöyle numaralı bir listesinin verilmemiş olması. Hangisi neydi, kaç numaraydı, üç numaramı yıllanmış diğerimi Kavaklıdere inanın karıştırdım. Üçüncü ve son eleştirimiz tadım kadehlerimizin dizildiği kağıtlar. Güzelce numaralı halkalar basmışlar kağıtlara, kağıtlarda kaliteli ama belli ki benden önce insanlar kullanmışlar, üstüne not bile almışlar. Ben de komik şeyler çizip “Trala la la” filan yazdım. Üç kuruşluk kağıt değiştirin şunları efenim. Söyledim tabi bunları, söylemez olur muyum hiç. Kağıt meselesi hariç diğer ikisini söyledim, Ayça Hanım kibarca savundu akademisini: “Şişeleri dizdik bakabilirsiniz, su burada var isteseydiniz” dedi. Bana ne, bana ne, arsızım ben, şişe su isterim, temiz kağıt isterim ve tadılan şarapların listesini isterim.

Şimdi gelelim hakkını yemememiz gereken tadım güzelliklerine. Bavul ticareti ile şahane bir Riesling getirmişler tadına doyamadım. Sonunda bir kadeh daha içeyim arzusu taşırken. Şahsi teşvikim ile gaza getirdiğim arkadaşların, henüz ben ikinci kadehe yeltenmeden şaraba el koyduğunu farkettim :) Bu güzel şarabı getirmiş olmaları büyük incelikti. Herşeyden daha önemlisi bana katlandılar :P Ayça Hanım yakın zamanda Londrada bir sınava katılacakmış, başarılar diliyorum. Kendisi bizlere şahane bir sunum ve küçük kitapcıklar hazırlamış. Sunumun asıl kahramının, bizler gibi tadıma katılan ve gelecekte akademi eğitmenlerinden olacak bir bayan olduğu kanısına vardım ben nedense :) Adını hatırlayamıyorum kusura bakmasın artık. Lakin ilk içtiği şarap benimle aynıymış. Çubuk şarap ile başlayıp akademilerde eğitmen olmakta varmış, içim rahatladı. Yoksa kendi yaratıcılığı olan Uludağ Gazoz ile sirke gibi şarabı tadlandırdığı için mi seçmiş bu işi? Nasıl akıl edemedik bunu yahu :) Yaşımda epey oldu, bu saatten sonra şarabı meslek edinmek zor mu? Gerçi düşününce benim işime gelmez bu durum. Bakınız şurada Kayranın Terra serisi bile gençlik iksiri gibi gelirken bu işlere bulaştıktan sonra burun kıvırırsam ne olur benim halim. Şimdi yetişemiyoruz şarap masraflarıma…

Açıldım yine, bir şişeden sonra böyle oluyorum yapacak birşey yok :) Gelelim 6 Şarap 6 Bölge meselemize. Üzümleri ve bölgelerini öğrenmemizin yanında, şarap nasıl tadılır, nasıl koklanır, bu minik güzel kadehler nedir, şarap nasıl yıllanır, avrupa şarapçılığı, yeni dünya, eski dünya şarapçılığı derken daha yazmadığım yığınla şey öğrendik Ayça Budak’tan. Aklımda kaldığınca şarap listesini, bölge ve üzümleri yazmaya çalışayım. Sıralamasını karıştırmış olabilirim elbette. Bizim için hazırlanmış kitapcıklardan da almadığım için bölgeleri bile karıştırabilirim :) Fakat tadımdan aklımda kalan iki şarap var ki öyle böyle değiller. Bir tanesinden bol miktarda alacağım lakin diğeri memlekette bulunmuyor. Buluruz onunda bir yolunu elbette :)

1. Terra California Chardonnay
Nefis bir seçim olmuş, Vasilaki ve Çavuşdan sonra gönlümde büyük yer etmiş beyaz şaraplardandır. Bir önceki tadımda ve sonrasında hediye edilmesi vesilesi ile tanışmış ve ayrılamamışımdır. Metroda indirimde gördüğün gün altı şişe birden alıp gerekli özeni göstermiş bıkana kadar içmişimdir :) Birinci sırada yer alması yerinde olmuş zira öyle ağır, kalıcı bir tad bırakmıyor bende. Beyaz içeceğim ne içsem diye aranıyorsanız. Arandığınız yerde, Çamlıbağ Vasilaki, Corvus Çavuş veya Vasilaki yoksa hemen alabilirsiniz. Tereyağımsı lezzet ve hafif meşe kokusu alıyorum bundan, hoşuma giden bir lezzet kısaca. Fakat bundan sonra gelen beyaz çok sıkıydı.
Bölge: Lodi – Napa Vadisi – Amerika
Üzüm: Chardonnay

2. Erdener Treppchen Riesling Auslese – Dr Hermann
Yurt dışı satış fiyatının 8 Euro olduğunu görünce derin bir of çektiğim, kamyon lastiği kokusunu yeniden hatırlatan ve ne kadar sevdiğimi anımsatan nefis, leziz, fevkalede bir şarap. Asla bir Vasilaki veya Çavuş ile karşılaştırmam ama Chardonnay alternatifi olarak pek ala tercih edilir.
Ayça Hanıma göre petrol kokusu, ki ben daha önce petrol koklamadım. Bana kalırsa kamyon lastiklerinin iç lastiği kokusuna eşlik eden balımsı, limontrak kokular. Üstelik gayet tazeliyen bir lezzeti var. Çubuk şaraba gazoz karıştıranların seveceği türden :P
Bölge: Almanyada bir yerler, haritadan bile gösterdiler ama pek umursamadım. Bölgesini öğrensem ne olacak, gidip oradan üzüm alacak değilim :)
Üzüm: Riesling

3. Chianti Classico Riserva DOCG – Rocca Delle Macie
Patırtıya bakar mısınız, DOCG imiş bu şarap. Bunun OCG’si var hedesi var hödösü var üstünede horoz etiketi yapıştırmışlar. Ben bundan birşey anlamadım, eşek hoşaftan ne anlar diyebilirsiniz ama çıkardığı patırtıya değmedi bence. Gövdeli bir şarap ve kalıcı bir tadı var ama sevemedim nedense. Belik yanında güzel bir yemek ile lezzeti ortaya çıkar ama ben anlamadım kıymetini diyelim.
Bölge: İtalya / Toskana
Üzüm: Sangiovese, Cabernet Sauvignon, Merlot

4. Edulis Riserva
Bak bu güzeldi, sevdim bunu ve yanılmıyorsam bu şarapta ilk kez “yeni açılmış kurşun kalem” kokusu aldım, hehehe :) Uydurmuyorum yahu, ilkokuldaki gibiydi koku :) Güzel bir şarap diyebilirim. Öyle horozum var benim filan diye bağırmıyor ama lezzetli. Tavsiye olunur.
Bölge: İspanyada bir yerler :)
Üzüm: Tempranillo

5. Terra de France Cabernet Sauvignon
Et yiyeceksiniz ama karar veremiyorsunuz, fazla alternatif yok, her yerde bulunur alınız içiniz, kendiniz deneyiniz. Sıradan bulduğum bir şarap.
Bölge: Fransa / Languedoc’miş sitelerinden baktım :)
Üzüm: Cabernet

6. Prestige Boğazkere 2004 – Kavaklıdere
Elbette en sona Boğazkere :) boğaz mı dayanır buna. Önce bunu içsek diğerleri yavan kalırdı. Takdir ediyorum Kavaklıdereyi, yapmışlar bir kenara koymuşlar. Tez zamanda bir kaç şişe alıp sofrayı kuracağız belli oldu :) Amerikan usulu etlerden sıkılmış eşe dostada kısık ateşte çok pişmiş baharatlı etler eşliğinde ikram edilecek :)
Bölge: Diyarbakır
Üzüm: Boğazkere

Efenim özetle neymiş, Boğazkere varken başkasına prim vermeye gerek yok. Akşamın en güzeliydi diyebilirim. Şimdi gelde tadımdan bir gün önce Nişantaşının kokoş mekanlarından birinde Terra Pinot Noire verdiğin paraya üzülme. Sürekli söylüyorum, yazıyorum: “Dışarıda 50 liradan fazla para vermeyin şaraba…” diyorum ama ne mümkün. En dandik yerde bile idare eder bir şarap 60-70 lira. Nişantaşı abartısını ayrıca yazarım şimdi tadım akşamına devam edelim.

Katılan insanlarda pek hoş pek sıcaktı, tam önümüzde oturan bir bey ile ayaküstü sohbet ettik ama sınıfımızdan kaçarcasına giden eğitmenlerimiz ortadan yok olunca bizde sohbeti kısa kesip ayrıldık mekandan. Bir iki kadeh daha içip katılanlarla çene çalmak isterdim lakin mümkün olmadı. Bunun dışında, arsızlığı ve densizliği elden bırakmayıp Boğazkereden bir kadeh daha içtim ayaküstü :) katılımcı arkadaşlarıda isyana teşvik edip kalan şarapların yağmalanmasına ön ayak oldum :) Erkenden çıkmamız çok işime yaradı zira ofise uğrayıp litrelik şaraplarımı ve çok merak ettiğim Merlot-Papazkarası Dolmeni aldım. Eve girer girmezde atıştırmalık birşeyler hazırlayıp içmeye devam ettim :) Şu yazımda fotoğraflarını görebilirsiniz.

Son bir özet, Türk şarapçılarını sevelim, sevdirelim. Yabancı üzümlere prim vermeden, yabancı şarap denemeden önce yerli malı yurdun malı lezzetleri tadalım ki ayağımızın dibindeki lezzetleri kaçırmayalım. Üstelik bana sorarsanız, napa vadisinin üzümlerini veya toskananın şaraplarını denemeden önce Türk şaraplarının hepsini tecrübe etmiş olmak gerek. Karşılaştıracak lezzetler olur damağımızda, hem Türksün hem kendi şaraplarını tanımıyorsun, döverler adamı :) Son özete son cümleyi yazalım. Neymiş? Şişeye horoz etiketi koydular diye her adem oğlu şaraplarını beğenmiyormuş :)

Erikli su mükemmel seçim :)

Kayra Şarap Akademisi tarafından düzenlenen bu tadım gecesine dün katıldık. Eşlik eden dostum sayesinde keyifli bir akşam oldu. Daha önce katıldığım tadımlardan en büyük farkı birden fazla markanın benzer ürünlerinin bir arada olmasıydı. Dün akşama kadar bizim markamızın her şeyi çok güzel, hepsinden tadalım, içelim güzelleşelim havasında tadımlara katıldım diyebilirim. Her gün bir yerde şarap tadımındayım sanmayın bu dördüncüsü :)

Önce pizza yeriz diye konuşurken aylardır yaptığım rejimden gözüm dönmüş olarak “Kızılkayalar!” dedim. Nefis hamburgeri bol turşulu dürüm döneri nasıl özlemişim anlatamam. Aslında ayaküstü atıştırmak yerine doğru düzgün bir şeyler mi yesek diye düşünmekteydim ama hamburger özlemi galip geldi. Yerinde bir seçim olduğuna ilerleyen saatlerde de ikna oldum zira tam zamanında katıldık tadıma. Kapıda hoş bir bayan elinde roze şaraplar ile karşıladı bizi. Tahmin edeceğiniz gibi hemen içtim :) küçük bir bahçede şık giyimli insanların yanına geçtik. Çok samimi bir ortama girdiğimizi insanların birbiri ile kaynaşmış durumda olduğunu fark ettik. Meğerse Şarap Sevenler Derneğinden kalabalık bir katılım olmuş :) dolayısı ile çoğu birbirini tanıyormuş. Bahçede şaraplarımızı yudumlarken Kayra Şarap Akademisinin üç çalışanından biri olan bayanla sohbet ettik. Her marka şarabı eğitimlerinden kullandıklarından bahsetti kısa ama keyifli bir sohbet oldu. Adını hatırlayamıyorum umarım yazıyı tesadüfen okursa affeder beni :)

Bu sohbetin ardından üst kata çıkıp okul yıllarımı hatırlatan küçük bir sınıfa benzer odada yerlerimizi aldık. Titizlikle hazırlık yapılmış. Bir kağıt üzerinde yer alan numaralı dairelere dizilmiş boş kadehler, tadılacak şarapların bir listesi, not defteri, kalem ve atıştırmalık bir şeyler… Pardon unutuyordum tükürme kapları da unutulmamış elbette. Laf aramızda hiç sevmiyorum bu kapları :) Henüz şarapları tükürecek kadar olmadım diyelim ve konuyu fazla uzatmayalım. İşin profesyoneli değilseniz şarap tükürmeye bir anlam veremiyorum. Şimdilik… Şimdilik dememin en büyük sebebide Gence Alton’nun sitesinde okuduğum şu sözler:

“Sizlere iyi şarap dolu günler diliyorum, çünkü ömür vasat şarap içmek için çok kısa! Gence Alton”
Ayrıca şunu da eklemek isterim: “Life is too short to drink bad wine. Gray Monk“

Akşamın en güzel yanı Gence Alton ve diğer insanlar ile tanışmak oldu diyebilirim. Gence şaraptan bahsederken gözündeki parıltıyı görmek inanılmaz bir duygu. Gence diye bahsediyorum umarım kabalık etmiş olmuyorumdur fakat öylesine sıcak biri ki yarım saat daha sohbet etsem eski bir dostmuş gibi davranmaya başlayabilirdim :) Hele Türk şaraplarını dünyaya tanıtmak için arayışları olduğunu, Master of Wine* ünvanı almış hiç Türk olmadığını ve bunun için çabalayan iki kişiden biri olduğunu duyunca hayranlığım bir kat daha arttı. Diğer kişi kimmiş merak ettim elbette ve şu sayfadan Dilek Caner olduğunu öğrendim. Gence Alton hakkında detaylı bilgi almak isterseniz şu siteyi ziyaret etmenizi tavsiye ederim: www.sarapgunlugu.com

Sırası ile şaraplarımız:

1. Robert Mondavi Woodbridge Chardonnay, Lodi 2005
2. Terra California Chardonnay, Lodi 2006 (Gence Altonun yazısı)
3. Ridge Chardonnay, ‘Monte Bello’ Santa Cruz Mountains 2004
4. Robert Mondavi Woodbridge Zinfandel, Lodi 2005
5. Terra California Zinfandel, Sonoma North Coast 2006 (Gence Altonun yazısı)
6. Rosenblum Zinfandel, ‘Monte Rosso Vineyard’ Sonoma Valley 2002

Bu tadımda neler öğrendim:

BUŞONE!
Yıllarca karşılaşmışız kendisi ile ama tanıştırılmamışız. Şöyle sohbetler yapmamıza neden olmuş hep:
-Kötü kokuyor bu şarap yahu ama tadı güzel içsek mi?
-Bozuk mu bu?
-İçelimmmm…
-Kokuyor yaaa
-Ne kokusu nefis bence…
Elbette içmişiz bunca zaman. Hemen önümüzde oturan bey buşone bu şarap diyince algılayamadım önce. Aklımdan şöyle şeyler geçti: Neşone? Şonemi dedi? Yok yok iyi birşeyden bahsetmiyor… Sonra Türkçe tabiri ile mantar sorunu var diyince elimdeki nefis şaraba baktım kaldım alık alık. Hani nerden sorun diye düşündüm. Dayanamadım sordum elbette. Nereden anladığını, koklasanıza dedi. Koklarken bir yerlerden bir ses üç numaralı şarabın buşone olduğunu söyledi. Bense bir numaralı şahane şarabı koklamaktaydım. Bakalım nasıl kokarmış mantar sorunlu şarap diye daldırdım burnumu üç numaralı kadehe. Evet daha önce bu kadar ağır bir mantar sorunu ile karşılaşmamışım ben :) tadında bir sorun var mıydı diye merak ediyorsanız hemen söyleyeyim. Hepsini afiyetle içtim, burnunuz hiç koku almıyorsa rahatsız olmayacağınızdan emin olabilirsiniz. Ama her normal burun bu kokuyu mutlaka alacaktır :) Gence Alton duruma üzüldüğünü zira tadımın en iyi şarabında bu sorunun çıkmasını beklemediği belirterek mantar sorununun nedenleri anlattı. Aklımda kalanları sanal alemden aldığım destek ile zenginleştirerek sizlerle paylaşmaya çalışayım.

Mantar sorunu Fransızca adı ile Bouchonné (buşone olarak okunuyor) trikloranisol isimli bir madde sayesinde oluşuyor. Bu maddenin kaynağı ise meşe mantarının dezenfekte edilmesi sırasında bir araya gelen küf ve klor. Dünya şarap endüstrisi için tam bir baş belası. En kaliteli şaraplarda bile rastlanan bir sorun. İngilizler ise bu durumu corked olarak adlandırmış. Bu sorun avrupada her yıl 500 milyon euroluk şarabın ziyan olmasına yol açıyormuş.

OAK CHIP!
İlk kez duyduğum bir tabir bu. İnsan oğlunun cinliklerinden biri daha. Şarabı meşe fıçıda dinlendirmek yerine meşe parçacıklarından geçiriyorlar veya şarabın içine bu parçalardan atıyorlar. Elbette daha sonra çok iyi bir şekilde ayırıyorlar şaraptan. İri kıyım meşe talaşı diyebiliriz sanırım :) Madem bu meşe fıçıda dinlendirecek vaktimiz yok meşe fıçı alacak naktimiz yok bizde içine atarız meşe parçalarını kokusuda siner lezzetide düşüncesi sonucu icat olunmuş güzellik :) Ben şarabın tadından bu farkı anlar mıyım? Şimdilik hayır :) Ama bu tür cinliklerin şarap ruhuna aykırı olduğu düşüncesindeyim.

CAM MANTAR!
Cam mantarda olur mu demeyin oluyormuş :) Buşone şaraplı günler mazide kalacak anlaşılan. Ben halen tek bıçakla traş oluyorum ve sadece jiletlerini değiştirdiğim eski basit bir traş makinem var. 20 yıl sonra buşone sorunlu ama cam mantar yerine meşe mantarlı şarap varsa, emin olun kötü kokuya rağmen bunlardan içiyor olurum :) Cam mantarmış, düşünsene yaşlanmışsın veletlere anlatıyorsun mantar sorunu olurdu kötü kokardı :)

*Master of Wine: Tadımdan sonra ayaküstü sohbet ederken dayanamadım sordum elbette :) Nedir Master of Wine, nasıl master olunur, hangi şartlar aranır. Anladığımı kısaca şöyle aktarabilirim. “Wine Larousse” gibi bir insan olduğunuzda master oluyorsunuz. Açıklamam tatmin etmediyse Gence Alton’un “Şarap Mazoşistleri” başlıklı yazısını okumanızı tavsiye ederim. Bu arada benim sandığım gibi şarap üstadı olmak için degüstatörlerin piri olmak gerekmiyormuş :) Evet efendim sordum öğrendim :) Ayrıca her içtiği şarabı tükürmekten çok hoşnut olmadığını anladım. Romantik bir yemekte bile şarap kötüyse tükürme isteği oluyormuş. Düşünsenize yıllık 3000 şarap tadıyorsunuz. Günlük ortalama on şarap. Peki böyle deneyimli bir damakla tükürülmeyecek şarap bulmanın ve bunun maliyetinin farkında mısınız :) Üstelik yıllık tadılan şarap sayısını 5000 civarına çıkarması gerekiyormuş…

Alternatif Şarap Mantarı – Cam (PDF Broşür)